Tag Archives: یک

یک شهر هوشمند چگونه به وجود می آید؟


برترین ها – ترجمه از سینا اشتری: هیچ کتابچه راهنمایی برای ساخت شهر های هوشمند در دسترس نیست، اما بعضی از شهرها به صورت خود جوش و تجربی قدم هایی را در این مسیر برداشته اند. در آینده شهرها فوق العاده مدرن تر و جذاب تر خواهند بود و با وجود اینکه هنوز هیچ کسی تصویر ذهنی دقیقی از شکل و شمایل و نحوه عملکرد این شهر ها ندارد اما فناوری به کار رفته در آنها ها زندگی مردم را ساده تر خواهد کرد.

برای مثال شرکت های خودرو سازی را در نظر بگیرید؛ تا چند سال گذشته ایده پردازان و کارشناسان دپارتمان فناوری شرکت های مختلف خودروسازی در ایده های آینده نگرانه خود از شهر هایی صحبت می کردند که جاده های آن مجهز به شبکه ای از سنسور هاست که با رصد همیشگی شرایط ترافیکی می تواند مدت زمان سفر برای هر راننده را به طور دقیق محاسبه کرده و بهترین زمان آغاز سفر و نیز بهترین و سریع ترین مسیر را به رانندگان معرفی کند، تولید خودرو های خودران و نیز خودروهایی که بتوانند بدون نیاز به راننده پارک کنند از جمله دیگر رویاهای موجود در صنعت خودروسازی بود که امروزه به لطف پیشرفت فناوری برخی از این رویا ها به حقیقت پیوسته است.

 

 چگونگی ساخت یک شهر هوشمند

امروزه به لطف پیشرفت و گستردگی به کار گیری گوشی های هوشمند کاربر می تواند از طریق یک نرم افزار به اطلاعاتی همچون ترافیک لحظه ای، پیش بینی وضعیت آب و هوایی و دیگر فاکتور های ضروری برای انتخاب زمان و مسیر سفر جاده ای دسترسی پیدا کند، مسائلی همچون خودرو هایی که بدون راننده در خیابان های شهر تردد داشته باشند نیز دیگر در دسته رویاها قرار نمی گیرد و همانطور که می دانید شرکت هایی همچون Uber، Alphabet و Apple و نیز شرکت های فعال در صنعت خودرو سازی همچون فورد چند سالی است که همه توجه و تلاش خود را به منظور تحقیق و توسعه خودرو های خودران منعطف کرده اند و انتظار می رود تا اولین خودرو های خودران تا ۵ سال آینده و در تعداد کلان بر روی خط تولید بروند.

مقامات شهری و دولتی نیز همه این تغییرات را زیر نظر دارند و سعی می کنند تا بتوانند برای رفت و آمد این خودرو های هوشمند جاده های هوشمند تری را بسازند.

ایده مجهز سازی یکپارچه خیابان های شهر به شبکه ای از سنسور ها می تواند نحوه تردد خودرو ها در شهر را متحول ساخته و شما را از جست وجو برای پیدا کردن جای پارک بی نیاز نماید اما راه اندازی این شبکه عظیم می تواند فواید مهم تری را برای زندگی شهر نشینی داشته باشد که در ادامه به آن می پردازیم.

اگر بتوانیم این شبکه بزرگ متشکله از میلیون ها سنسور را به شبکه ایستگاه های هواشناسی متصل کنیم فواید این شبکه از یافتن جای پارک برای خودرو ها فراتر خواهد رفت و معنای بیشتر و دقیق تری از شهر هوشمند را نشان خواهد داد ، بدین ترتیب این شبکه گسترده می تواند کیفیت هوای شهر را تحت پایش و اندازه گیری داشته باشد و در صورت بروز آلودگی می تواند به افرادی که از مشکلات تنفسی رنج می برند کمک کنند، برای مثال می توان اسپری های تنفسی هوشمندی را تولید کرد که در مواقع آلودگی بیمار را از وضعیت مطلع کند.

اتصال شبکه عظیم سنسور های تعبیه شده در جاده های شهری به شبکه ایستگاه های هواشناسی می تواند با سرعتی باور نکردنی همه را نسبت به بروز حوادث مطلع سازد و می توان از این قضیه برای اصلاح و بهینه سازی سیستم خدمات شهری استفاده کرد، برای مثال روزی می رسد که مردم نیازی به تماس با اورژانس، آتش نشانی و یا پلیس را نخواهند داشت و سنسور های تعبیه شده در جای جای شهر در صورت بروز حوادث مربوطه تماس با نهاد های امدادی مربوطه را انجام خواهند داد و نحوه محافظت و مدیریت کلان شهر ها را به طور کلی متحول می کنند.

اولین پیش نیاز پایه ای برای تحقق ساخت شهر های هوشمند دسترسی گسترده و سریع به شبکه اینترنت است، در حال حاضر مقامات دولتی شهر هایی همچون سان فرانسیسکو در حال بررسی راه و روش هایی برای تحقق این رویا هستند.

 

 چگونگی ساخت یک شهر هوشمند

پس از اینکه همه مساحت شهر زیر پوشش اینترنت فوق سریع قرار گرفت شبکه سنسور های موجود در شهر می تواند با سرعتی باور نکردنی تمامی تحولات و حوادث شهر را به اطلاعات دیجیتال تبدیل کرده و با استفاده از اینترنت آن را با دیگر سنسور ها و نیز زیرساخت های اطلاعاتی به اشتراک بگذارد و نهایتا همه این اطلاعات به صورت زنده با شهروندان به اشتراک گذاری شود.

دولت ها همیشه به حجم بالایی از اطلاعات دسترسی دارند، این اطلاعات مربوط به گستره عظیمی از حوزه ها است و هدف اصلی شهر هوشمند استفاده بهینه و برنامه ریزی شده از این اطلاعات است.
در گذشته و در کلان شهر های مدرن گاها سعی می شد تا این اطلاعات مفید با شهروندان به اشتراک گذاشته شود، اما در عین ناباوری مقامات دولتی دریافته بودند که عده فوق العاده اندکی نسبت به مطالعه این اطلاعات علاقه نشان می دهند.

پس از درک این حقیقت دلسرد کننده دولت مردان و ایده پردازان حاضر در سیستم های مدیریت شهری به دنبال تکنیک هایی گشتند تا شاید به کمک این تکنیک ها بتوانند مردم را نسبت به مطالعه این اطلاعات علاقه مند کنند؛ یکی از ابتدایی ترین نمود های این زحمات که بیش از یک دهه قبل به وقوع پیوست تجهیز کردن ماشین های برف روب شهرداری به تراشه های GPS بود، سپس در زمستان و به هنگام مسدود شدن جاده ها در اثر بارش برف شبکه های محلی تلویزیونی برنامه ای زنده را پخش می کردند و در آن موقعیت لحظه ای ماشین های برف روب را بر روی نقشه نشان می دادند، از این طریق شهروندان می توانستند از موقعیت برف روب ها مطلع شوند و مدت زمان باز شدن خیابان ها و جاده های نزدیک به محل سکونت خود را به صورت تقریبی محاسبه کنند.

 

 چگونگی ساخت یک شهر هوشمند

در قدم بعدی مقامات مدیریت شهری سان فرانسیسکو در اقدامی کم سابقه برنامه حرکت مترو ها و اتبوس ها را به صورت زنده بر روی اینترنت منتشر کردند، این اقدام باعث ایجاد ایده پردازی های جالبی در مورد نحوه استفاده بیشتر از این نوع از اطلاعات شد، در آن زمان اولین نسل آیفون به تازگی به بازار عرضه شده بود و با وجود پتانسیل های موجود بر روی این گوشی برنامه نویسان شروع به تولید نرم افزار هایی برای این گوشی کردند تا کاربران آن بتوانند به صورت مستقیم از روی گوشی هوشمند خود به اطلاعات زنده مربوط به حرکت قطار های شهری و یا اتوبوس ها دسترسی پیدا کنند و پس از گذشت ۱۰ سال از آن زمان امروزه بیش از ۱۲۰۰ کلانشهر دنیا اطلاعات مربوط به حرکت سیستم های حمل و نقل شهری خود را به صورت زنده به اشتراک می گذارند.

  به علاوه بهره مندی شهروندان از این اطلاعات،مقامات مدیریت شهری با مطالعه دقیق این اطلاعات می توانند الگو های ترافیکی را شناخته و وضعیت ترافیکی را برای ساعات مختلف روز شبیه سازی کرده و تا مقداری آن را پیش بینی کنند، سپس از الگو های ترافیکی در برنامه ریزی های شهری خود استفاده کنند.

علاوه بر مقامات مدیریت شهری، کسب و کار هایی همانند فروشگاه های اینترنتی می توانند بهترین زمان و مسیر را برای فرستادن کالا ها به محل سکونت مشتری هایشان را انتخاب کنند و …

یکی از بزرگ ترین چالش های پیش رو برای رسید به هدف طراحی و ساخت یک شهر هوشمند بحث تخصیص منابع مالی لازم است.

 

چگونگی ساخت یک شهر هوشمند 

به نظر می رسد که شهر سن دیگو در ایالت کالیفرنیای کشور آمریکا از اولین شهر هایی باشد که توانسته راه هایی را برای جذب بودجه پیدا کند؛ مقامات این شهر با عقد یک قرارداد ۳۰ میلیون دلاری تصمیم به نوسازی سیستم روشنایی کهنه خیابان های شهر گرفتند ، آنها لامپ های پر مصرف و قدیمی چراغ برق ها را با نمونه هایی از نوع دیود های کم مصرف با عمر ۱۰ سال تعویض کرند.

آنها قصد دارند تا مبلغ ۳ میلیون دلار سالیانه ای که در اثر بهینه سازی سیستم روشنایی خیابان ها صرفه جویی می شود را به تعریف پروژه هایی نظیر شبکه سنسور های بی سیم اختصاص دهند.


یک ایرانی دیگر در جمع دانشمندان برتر جهان



خبرگزاری ایسنا: دکتر «علی مصطفایی‌پور» عضو هیات علمی دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه یزد براساس داده‌های اخیر پایگاه استنادی طلایه‌داران علم تامسون رویترز( ISI-ESI )، در بین یک درصد دانشمندان برتر جهان در سال ۲۰۱۸ قرار گرفت.

دکتر مصطفایی‌پور اولین دانشمند برتر در بین کل رشته‌های مهندسی استان یزد است که در این جایگاه قرار گرفته است.

این استادیار دانشگاه، در کارنامه پژوهشی خود عنوان پژوهشگر نمونه دانشگاه را دارد. وی تاکنون چهار کتاب فارسی و یک فصل کتاب انگلیسی به چاپ رسانده ‌است، سه ثبت اختراع و چندین جایزه در کنفرانس‌های بین‌المللی معتبر خارج از کشور نیز از دیگر افتخارات و دستاوردهای دکتر مصطفایی‌پور است. وی عضو هیات تحریریه ۱۰ ژورنال خارجی، سردبیر مهمان دو نشریه خارجی و همچنین سردبیر یک نشریه آمریکایی در رابطه با انرژی است.

دکتر مصطفایی‌پور همچنین ۸۶ مقاله کنفرانس‌های بین‌المللی ارائه کرده و به چاپ رسانده و دارای ۷۶ مقاله در مجلات آی.اس.آی با ضریب بالای Q1 است.

وی تاکنون عضو کمیته علمی ۱۷۷ کنفرانس بین‌المللی بوده که اکثر آنها در آمریکا برگزار شده است و کارهای تحقیقاتی به اتمام رسیده‌اش ۱۸ مورد است.

شایان ذکر است، در دانشگاه یزد پیش از این دکتر بیژن دواز، دکتر محمد مظلوم و دکتر حمیدرضا زارع سه عضو هیأت علمی از پردیس علوم به این افتخار دست یافته بودند.

پایگاه استنادی طلایه‌داران علم تامسون رویترز ( ISI-ESI ) بر اساس فعالیت ۱۰ سال اخیر پژوهشگران دانشگاه‌های مختلف به ارائه فهرستی از دانشمندان برتر دنیا می‌پردازد که بر اساس آخرین تحولات در شبکه علم بین‌الملل به‌روزرسانی می‌شود.

معیار انتخاب پژوهشگران برتر، تعداد استنادهای صورت‌گرفته به تولیدات علمی آن‌ها در رشته‌ و حوزه‌های موضوعی بیست و دو گانه مورد ارزیابی این پایگاه است.

بر همین اساس پژوهشگرانی که بر اساس مقالات چاپ‌ شده خود، بالاترین استناد را داشته‌اند، مرتب‌سازی شده و سپس یک درصد برتر آن‌ها، در حوزه‌های مختلف انتخاب و معرفی می‌شوند.


دانستن زمان مرگ تنها با یک آزمایش!


ایسنا: دانشمندان دانشگاه ییل مدعی شدند اخیرا یک آزمایش خون توسعه داده‌اند که توسط آن می‌توانند دریابند که یک فرد چند سال دیگر از عمرش باقی مانده است.

دانستن زمان مرگ تنها با یک آزمایش!

به نقل از دیلی میل، محققان “دانشگاه ییل”(Yale University) در مقاله اخیرشان مدعی شده‌اند که آنها تنها با انجام یک آزمایش می‌توانند دریابند که یک فرد چند سال دیگر از عمرش باقی است.

به گفته محققان نتایج آزمایشات آنها بسیار دقیق‌تر، عملی‌تر و آسان‌تر از هر مطالعه‌ای است که تا به امروز محققان دیگر ارائه داده‌اند.

“مورگان لوین”(Morgan Levine) پزشک آسیب‌شناس دانشگاه ییل گفت: هدف او شناسایی عوامل موثر بر پیری سلول است و بنابراین پزشکان می‌توانند به بیماران خود کمک کنند که طول عمر خود را با رژیم‌های غذایی مناسب و عادات ورزشی افزایش دهند. تقریبا اکثر افراد جوان یا میانسال، فکر می‌کنند که سالم هستند، اما همیشه اینطور نیست. این آزمایش می‌تواند بیماری افراد را دقیق شناسایی کند و بنابراین پیش از آنکه مشکلی برای آنها رخ دهد از پیشرفت بیماری جلوگیری کنند.

وی در ادامه افزود: اساسا هدف این آزمایش تشخیص سنجش سن فیزیولوژیکی است، نه سن مولکولی. این سنجش به ما میزان تغییرات بدن افراد را نشان می‌دهد.

در این مطالعه محققان ۹ نشانگر زیستی را مورد بررسی قرار دادند. محققان برای تعیین اینکه کدام نشانگرهای زیستی نقش مهمی دارند، ۴۲ نشانگر زیستی مختلف را که در مجموعه داده‌های بزرگ “مرکز بهداشت ملی و بررسی آزمایشی تغذیه آمریکا” (NHANES) موجود بود مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند.

آنها ۱۰ هزار نفر را بین سال‌های ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۴، انتخاب کرده و عوامل بیماری آن‌ها را شناسایی کردند. سپس در سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۰ نیز حدود ۱۱ هزار نفر دیگر را مورد بررسی قرار دادند.

در نهایت، آنها از یک الگوریتم به نام “‘elastic net mode ” برای اندازه گیری میزان قدرت نشانگرهای زیستی که شامل شمارش گلبول‌های سفید و سطح پروتئین‌های حلقوی بود، استفاده کردند.

گام بعدی محققان توسعه راه‌های بنیادی است که نشان دهند چگونه شیوه زندگی یک فرد می‌تواند بر سن بیولوژیکی آن فرد تاثیر بگذارد.


فناوری هوش مصنوعی IBM یک مناظره‌کننده حرفه‌ای است!


وب سایت گجت نیوز – محمد قاسمی: فناوری هوش مصنوعی IBM با نام “Project Debater”، در یک مناظره که هفته گذشته در سان فرانسیسکو برگزار شده بود، توانست یک انسانی واقعی را شکست دهد.

فناوری هوش مصنوعی IBM یک مناظره‌کننده حرفه‌ای است!

آی بی ام که احتمالا آن را بیشتر با تولید کامپیوترها و ابررایانه‌ها می‌شناسید، در زمینه هوش مصنوعی حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. سال ۱۹۹۷ بود که کامپیوتر شطرنج‌باز این شرکت آمریکایی به اسم “Deep Blue” موفق شد قهرمان بی چون و چرای شطرنج آن روزها یعنی گری کاسپاروف را شکست دهد. اگرچه در این مسابقه خبری از مناظره نبود و دو طرف باید از توانایی عقلی خود بهره می‌بردند، اما حالا IBM تکنولوژی خود را توسعه داده و موفق به طراحی سیستمی جدید شده است که می‌توان آن را به عنوان یک مناظره‌کننده بسیار حرفه‌ای معرفی کرد.

هوش مصنوعی مناظره کننده آی بی ام که با نام “Project Debater” آن را می‌شناسیم، با غربال منابع مورد اعتماد می‌تواند اطلاعات صحیح، اطلاعات غلط و اطلاعاتی که «متهم» به غلط بودن هستند را به تفکیک فراهم کند. آی بی ام در وب‌سایت خود می‌گوید «نهایتا Project Debater با فراهم کردن استدلال‌های متقاعدکننده، بامدرک و بدون تاثیر احساسات، تعصب یا ابهام، به مردم در استدلال کردن کمک خواهد کرد.» اگرچه ممکن است این ادعا با کمی بزرگ‌نمایی همراه باشد، اما رویداد ۱۷ ژوئن (۲۷ خرداد) به آن اعتبار می‌بخشد.

مطابق با گزارش BBC، فناوری هوش مصنوعی IBM مناظره هفته گذشته را بدون اتصال به اینترنت انجام داده است؛ بنابراین می‌توان گفت Project Debater به صدها میلیون سند داخلی-که عمدتا روزنامه‌ها و مجلات علمی هستند- دسترسی دارد. جذاب‌تر از آن، این رایانه هیچ اخطاری برای موضوع بحث نداشته است. هرچند، گفته می‌شود هوش مصنوعی آی بی ام با یادگیری ۱۰۰ موضوع مختلف، در بسیاری از زمینه‌ها آماده مناظره است.

فناوری هوش مصنوعی IBM یک مناظره‌کننده حرفه‌ای است!

“Noa Ovadia”، قهرمان مسابقات ملی مناظره رژیم صهیونیستی در سال ۲۰۱۶ که اخیرا نیز در توسعه این پروژه هوش مصنوعی همکاری خود را با آی بی ام آغاز کرده است. یکی از رقبای Project Debater بود. موضوع مورد بحث، بودجه عمومی برای اکتشافات فضایی انتخاب شد و هرکدام از رقبا، ۴ دقیقه زمان برای صحبت و به چالش کشیدن گفته‌های یکدیگر و همچنین ۲ دقیقه زمان برای نتیجه‌گیری داشتند.

Project Debater در پاسخ به استدلال Ovadia مبنی بر اینکه پول می‌تواند بهتر خرج شود، این‌گونه جواب داد:

«گفتن آن [موضوع] بسیار آسان است و چیزهای مهم‌تری برای خرج کردن پول برای آنها وجود دارد، من با این نظر موافقم. هیچ کسی ادعا نمی‌کند که این مورد تنها آیتم موجود در لیست هزینه‌های ما است. ولی در این مورد نکته دیگری وجود دارد. از آنجایی که کمک‌های یارانه‌ای برای اکتشافات فضایی به وضوح باعث منعفت جامعه می‌شود، من معتقدم که این موضوع چیزی‌ست که دولت باید آن را دنبال کند.»

این تحلیل باعث شد تا افراد حاضر در محل مناظره، بابت مفیدتر بودن اطلاعات به Project Debater رای مثبت دهند.

مهندسان هم‌چنان در حال توسعه فناوری هوش مصنوعی IBM هستند چرا که در عملکرد آن، بعضا ایراداتی مثل بیان جملات عجیب و غریب دیده می‌شود؛ اشتباهای جزئی که البته معمولا وجود دارند. جدای از تلاش این سیستم جدید برای سخنرانی همچون یک انسان، پاسخ‌ها و استدلال‌های محتاطانه آن از میان حجم انبوهی از اطلاعات است. مسلما کیفیت استدلال‌های Project Debater به کیفیت اطلاعات در دسترس آن محدود است. توسعه این پروژه، سوال‌های بسیاری را در مورد آینده اطلاعات و نظر دادن مطرح می‌کند. اگر از شما خواسته شود در مورد موضوعی نظر دهید، آیا حاضرید سراغ یکی از این ماشین‌ها بروید؟


عکس شگفت انگیز از یک سنگ آسمانی سبز


خبرآنلاین: «Uwe Reichert»،ستاره‌شناس آلمانی تصویری بی‌نظیر از یک سنگ آسمانی را در کنار ماه و ناهید گرفت.

اگر خوش‌شانس بوده و به آسمان صاف در شبی تاریک نگاه بیندازید، ممکن است فقط رد شدن یک سنگ اسمانی را به‌طور اتفاقی ببینید.

اما آنچه منجم آلمانی در منطقه هیدلبرگ، ۱۶ ژوئن با لنز تله ۱۰۰-۴۰۰ گرفته، یک قاب عکس متفاوت از کنارِهم قرارگرفتن ماه ۳ روزه، ناهید و سنگ آسمانی با تِمِ سبز است که در جو زمین می‌سوزد!

آژانس فضایی اروپا با به اشتراک‌گذاری این تصویر نوشت: گاهی طبیعت بهترین مدیر هنری است!

به گفته کارشناسان موقعیت سنگ آسمانی بر فراز ۱۴۰ مایلی آسمان بلژیک بوده است.

عکس شگفت انگیز از یک سنگ آسمانی سبز

عکس شگفت انگیز از یک سنگ آسمانی سبز

عکس شگفت انگیز از یک سنگ آسمانی سبز


پرتاب ماهواره، هر ۳ ساعت یک بار!


ایسنا: در آینده‌ای نزدیک، امکان پرتاب ماهواره به فضا هر سه ساعت یک بار به واقعیت مبدل خواهد شد و یک پهپاد موشک‌بر قادر خواهد بود به طور میانیگن هر سه ساعت یک بار یک پرتاب ماهواره‌ای را به انجام برساند.

به نقل از دیلی‌میل، شرکت آمریکایی” Aevum” در حال آزمایش یک پهپاد-موشک‌ است که قادر خواهد بود ماهواره‌های کوچک را به مدار زمین ارسال کند.

پرتاب ماهواره هر ۳ ساعت یک بار توسط یک پهپاد-موشک

این شرکت مدعی شده است که این سیستم تماما خودکار هزینه‌های پرتاب ماهواره را کاهش خواهد داد و انجام مکرر این پرتاب‌ها را مانند پروازهای تجاری، تسهیل خواهد کرد.

“جی اسکای لوس” مدیر عامل “Aevum” اظهار کرد، این سیستم پرواز که موسوم به”راون”( Ravn) است به نحوی طراحی شده است که قادر خواهد بود در هر ۱۸۰ دقیقه یک ماهواره به فضا پرتاب کند.

این در حالی است که باقی تجهیزات پروازی تنها قادرند سالیانه چند پرتاب موشکی انجام دهند.

وی افزود، سیستم “راون” بدون سرنشین است. این به این معنا است که در عملیات‌های زمینی این سیستم، به تعداد زیادی از پرسنل نیازی نیست.

برنامه نرم افزاری هدایت خودکار این شرکت که تحت عنوان”مینی” (Minnie) است، تاکنون شبیه سازی نزدیک به ۶۴۰ تست پرواز را به اتمام رسانده است.

به گفته “اسکای لوس”، اولین مرحله تولید سیستم “راون” شامل هواپیمای خودران و بدون سرنشینی بود که قابل استفاده مجدد است و با سرعت ۳ هزار و ۵۱۹ کیلومتر بر ساعت، قادر به پرواز است.

این سیستم موشک‌ها را قبل از اینکه وارد مدار شوند، از زمین به آسمان رهبری می‌کند.

این موشک‌ها از دو بخش تشکیل خواهند شد و منابع سوختی متفاوتی در یکی از این بخش‌ها استفاده خواهد شد. بخش دوم نیز با استفاده از اکسیژن مایع سوخت‌ گیری خواهد شد.

“اسکای لوس” گفت: با توجه به آزمایشات انجام شده و آزمایشات پیش رو، تا پایان سال ۲۰۱۹، سیستم ساخته شده توسط شرکت ما به شرکت‌های پستی”فدکس”( FedEx) و”یو پی اس”( UPS) در حوزه هوا و فضا مبدل خواهد شد.

زمان دقیق رونمایی از سیستم” Ravn” هنوز دقیق مشخص نشده است ولی به نوشته وب سایت این شرکت، ۱۷ اکتبر سال جاری، روز مهمی خواهد بود.


پرتاب ماهواره هر ۳ ساعت یک بار توسط یک پهپاد-موشک


ایسنا: در آینده‌ای نزدیک، امکان پرتاب ماهواره به فضا هر سه ساعت یک بار به واقعیت مبدل خواهد شد و یک پهپاد موشک‌بر قادر خواهد بود به طور میانیگن هر سه ساعت یک بار یک پرتاب ماهواره‌ای را به انجام برساند.

به نقل از دیلی‌میل، شرکت آمریکایی” Aevum” در حال آزمایش یک پهپاد-موشک‌ است که قادر خواهد بود ماهواره‌های کوچک را به مدار زمین ارسال کند.

پرتاب ماهواره هر ۳ ساعت یک بار توسط یک پهپاد-موشک

این شرکت مدعی شده است که این سیستم تماما خودکار هزینه‌های پرتاب ماهواره را کاهش خواهد داد و انجام مکرر این پرتاب‌ها را مانند پروازهای تجاری، تسهیل خواهد کرد.

“جی اسکای لوس” مدیر عامل “Aevum” اظهار کرد، این سیستم پرواز که موسوم به”راون”( Ravn) است به نحوی طراحی شده است که قادر خواهد بود در هر ۱۸۰ دقیقه یک ماهواره به فضا پرتاب کند.

این در حالی است که باقی تجهیزات پروازی تنها قادرند سالیانه چند پرتاب موشکی انجام دهند.

وی افزود، سیستم “راون” بدون سرنشین است. این به این معنا است که در عملیات‌های زمینی این سیستم، به تعداد زیادی از پرسنل نیازی نیست.

برنامه نرم افزاری هدایت خودکار این شرکت که تحت عنوان”مینی” (Minnie) است، تاکنون شبیه سازی نزدیک به ۶۴۰ تست پرواز را به اتمام رسانده است.

به گفته “اسکای لوس”، اولین مرحله تولید سیستم “راون” شامل هواپیمای خودران و بدون سرنشینی بود که قابل استفاده مجدد است و با سرعت ۳ هزار و ۵۱۹ کیلومتر بر ساعت، قادر به پرواز است.

این سیستم موشک‌ها را قبل از اینکه وارد مدار شوند، از زمین به آسمان رهبری می‌کند.

این موشک‌ها از دو بخش تشکیل خواهند شد و منابع سوختی متفاوتی در یکی از این بخش‌ها استفاده خواهد شد. بخش دوم نیز با استفاده از اکسیژن مایع سوخت‌ گیری خواهد شد.

“اسکای لوس” گفت: با توجه به آزمایشات انجام شده و آزمایشات پیش رو، تا پایان سال ۲۰۱۹، سیستم ساخته شده توسط شرکت ما به شرکت‌های پستی”فدکس”( FedEx) و”یو پی اس”( UPS) در حوزه هوا و فضا مبدل خواهد شد.

زمان دقیق رونمایی از سیستم” Ravn” هنوز دقیق مشخص نشده است ولی به نوشته وب سایت این شرکت، ۱۷ اکتبر سال جاری، روز مهمی خواهد بود.


مهندسی یک باکتری برای درمان یبوست


خبرگزاری ایسنا: دانشمندان یک باکتری را برای تولید یک ماده شیمیایی به نام “تریپتامین” مهندسی کرده‌اند تا یبوست را درمان کند.

هنگامی که سخن از درمان یبوست به میان می‌آید، گزینه‌های زیادی وجود ندارد و روش‌های کنونی نیز همیشه موثر نیستند. با این حال، به کمک ویرایش ژنتیکی باکتری‌ها، درمان جدید در راه است.

مهندسی یک باکتری برای درمان یبوست

به طور سنتی، به افراد مبتلا به یبوست توصیه می‌شود رژیم غذایی خود را عوض کنند و یا سعی کنند پروبیوتیک‌ها (باکتری‌های زنده که می‌توانند به هضم غذا کمک کنند) را مصرف کنند.

با توجه به گفته‌های دکتر “پورنا کاشیاپ”، پزشک کلینیک مشهور “مایو”، مشکل این دو رویکرد در واقع این است که هر یک از انسان‌ها یک میکروبیوم روده‌ای منحصر به فرد دارند. میکروبیوم روده‌ای یک جامعه از باکتری‌هایی است که در معده و روده انسان زندگی می‌کنند. در نتیجه، تغییر در رژیم غذایی یا مصرف پروبیوتیک برای همگان موثر نخواهد بود.

با توجه به این موضوع، تیمی به رهبری دکتر “کاشیاپ”، باکتری موسوم به Bacteroides thetaiotaomicron را برای تولید مقادیر زیادی از یک ماده شیمیایی به نام “تریپتامین” مهندسی کرد.

وی توضیح داد: تریپتامین شبیه سروتونین است که در روده ما تولید می‌شود. در این مطالعه، تریپتامین می‌تواند یک گیرنده در روده موش را فعال کند که به طور معمول به سروتونین پاسخ می‌دهد و باعث افزایش ترشح مایع در روده (کولون) می‌شود. باکتری‌ها می‌توانند روده را به منظور ترشح آب از طریق تریپتامین بر روی گیرنده میزبان در موش‌ها تحریک کنند. این کار، حرکت مواد غذایی را در دستگاه گوارش تسریع می‌کند.

علاوه بر این، تریپتامین تولید شده توسط باکتری به سرعت درون روده کوچک از بین می‌رود و به نظر نمی‌رسد در جریان خون انباشته شود. این بدان معنی است که بر خلاف بعضی از داروهای موجود برای درمان یبوست، عوارض جانبی را در سایر قسمت‌های بدن ایجاد نمی‌کند.

تحقیقات بیشتری در حال برنامه‌ریزی است، اگرچه آزمایشات بالینی بر روی انسان احتمالا حداقل سه سال به طول خواهد انجامید.

یک مقاله در مورد این مطالعه در مجله Cell Host and Microbe منتشر شده است.


شورولت کامارو در برابر فورد ماستنگ؛ فصلی تازه برای یک نبرد ابدی


هفته نامه خودرو امروز: رقابتی که همواره تکرار می شود. این بار مانند دفعات قبلی به مقایسه ۲ کوپه عضلانی از دیترویت می پردازیم تا به برتری یکی از آنها رأی دهیم. بهانه اصلی این کار، رونمایی فورد از ماستنگ ۲۰۱۸ است که تغییرات بسیاری را به خود دیده است. کامارو SS1LE نیز به نمایندگی از شورولت در اینجا حضور یافته؛ خودرویی که از سال ۲۰۱۶ تاکنون کمابیش بدون تغعییر باقی مانده است. هر دو اتومبیل مورد بررسی ما مجهز به یک گیربکس ۶ سرعته دستی بودند، گرچه ماستنگ جدید با یک نمونه ۱۰ سرعته اتوماتیک نیز قابل سفارش است.

شورولت کامارو SS۱LE در برابر فورد ماستنگ GT Performance Pack

از کامارو تا SS1LE

ابتدا به شرح مشخصات کامرو SS می پردازیم. این شورولت یک پیشرانه ۸ سیلندر ۶٫۲ لیتری با خروجی ۴۵۵ اسب بخار و گشتاور ۶۱۶ نیوتن متر را زیر درپوش موتور جای داده است. تمامی کاماروهای ۱LE با درپوش موتور، آینه بغلب و دیگر اجزای بدنه به رنگ مشکی مات و گیربکس دستی عرضه می شوند.

SS1LE همچنین مجهز به امکاناتی نظیر کنترل حرکت مغناطیسی، محور عقب Elsd و پنج سطح مدیریت کنترل کشش، ترمزهای برمبو و لاستیک های چسبیده Eagle F1 Supercar 3 است، به همه اینها سیستم اگزوز ندو حالته و سیستم های خنک کننده برای روغن دیفرانسیل و گیربکس را نیز اضافه کنید. کامارو مورد بررسی ما از صندلی های سفارشی ریکارو و سیستم ثبت اطلاعات عملکرد با دوربینی کوچک که به شما امکان ارزیابی دقیق تر دورهای ثبت شده در پیست را می دهد بهره می برد. خریداری این شورولت قرمز با امکانات ذکر شده ۴۶,۲۹۵ دلار هزینه دربر خواهد داشت که نسبت به قیمت ۳۷،۹۹۵ دلاری مدل پایه کامارو SS، ۸۳۰۰ دلار گران تر است.

شورولت کامارو SS۱LE در برابر فورد ماستنگ GT Performance Pack

یک ماستنگ تازه نفس

برای اولین بار در طول تاریخ است که حجم دقیق پیشرانه یک ماستنگ GT5.0 تولید انبوه از ۵۰۰۰ سی سی فراتر می رود. پیشرانه کایوتی قدیمی ماستنگ، ۴٫۹۵۱ سی سی حجم داشت. فورد با استفاده از عملکرد فعال سیم پلاسمایی، مشابه با سوپر اسپرت GT، قطر پیستون را به ۹۲ میلی متر (افزایش یک میلی متری) رسانده است که حجم موتور را به ۵۰۳۸ سی سی افزایش داده است. افزایش قطر پیستون موجب استفاده از سوپاپ های بزرگ تر نیز شده است.

سرسیلندر، میل سوپاپ و میل لنگ و یاتاقان های میله ای این مدل نیز کاملا جدید هستند. این پیشرانه جدید همچنین با افزایش ۵۰۰ واحدی تا ۷٫۵۰۰ دور بر دقیقه گاز می خورد. پیشرانه کایوتی جدید تزریق سوخت را هم از طریق دریچه ها و هم به صورت مستقیم امکان پذیر می کند و ضریب تراکم آن ۱۲″۱ است. همانگونه که تا الان حدس زده اید، خروجی آن از ۴۳۵ به ۴۶۰ اسب بخار (۵ واحد بیشتر از شورولت) رسیده است. گشتاور نیز با افزایش ۲۷ نیوتن متری به ۵۶۹ نیوتن متر (۴۷ واحد کمتر از شورولت) رسیده است.

شورولت کامارو SS۱LE در برابر فورد ماستنگ GT Performance Pack

تصمیم فورد برای عرضه ماستنگ در بازارهای جهانی به این معناست که این مدل نیز در معرض اعمال مقررات ایمنی عابر پیاده در اروپا قرار می گیرد که اغلب بر طراحی خودروها تاثیر می گذارد. به همین دلیل چراغ های جلو بسیار کوچک هستند در حالی که کاپوت برآمدگی زیادی دارد.

جالب ترین تغییر صورت گرفته داشبورد با مانیتور جدید ۱۲٫۴ اینچی است؛ صفحه ای که علاوه بر خوانا بودن، روشنایی زیادی دارد و دارای حالات مختلفی برای پیست و شهر است. متاسفانه مانند بسیاری از مانیتورهای دیگر محصولات فورد، همواره اطلاعات بیش از حدی روی آن نمایدش داده می شود و همیشه شما را مجبور به تایید یکی از گزینه ها می کند.

سفارش پکیج Performance 1 برای این مدل، ویژگی هایی نظیر بال عقب، رینگ های مشکی آلومینیومی، تایرهای PS4 میشلن، ترمزهای برمبو، سیستم اگزوز دو حالته، فنربندی جلو سفت تر، میله ضد غلتش عقب با قطر بیشتر، رادیاتور بزرگ تر، سیستم کمکی فرمان برقی، کنترل پایداری حرکت، ترمز ABS و شاسی تقویت شده را به ماستنگ اضافه خواهد کرد.

اتومبیل مورد بررسی مجهز به فنربندی مغناطیسی است که فورد آن را MagneRide می نامد. هر چند متاسفانه خبری از صندلی های ریکارو در این نسخه نیست، در نتیجه قیمت تمام شده ۴۹٫۶۷۰ دلار است که با پرشی ۹٫۶۷۵ دلاری نسبت به مدل پایه همراه است. آیا این ماستنگ ارزش اختلاف ۳٫۳۷۵ دلاری با کامارو را دارد؟ در پاسخ باید گفت خیر، هر چند کابین این فورد به اندازه اختلاف قیمتش با شورولت، زیباتر به نظر می رسد.

شورولت کامارو SS۱LE در برابر فورد ماستنگ GT Performance Pack

پونی کارهای واقعی

پیش از این که به بحث اعداد برسیم می بایست راجع به ویژگی های ذاتی یک پونی کار در هر یک از این دو خودرو صحبت کنیم. گرچه در دنیای واقعی و خیابان های شهر، این اعداد نیستند که برنده را تعیین خواهند کرد و تنها چیزی که اهمیت دارد منطق کابویی است! یعنی در اکثر مواقع، خودرویی که سروصدای بیشتری به راه بیندازد، لاستیک هایش را بهتر دود کند و در درگ های غیرمتعارف بیشتری جلودار باشد، توجه بیشتری را به خود جلب خواهد کرد و ماستنگ برنده بی چون و چرای این بخش است.

هر دو خودرو از سیستم اگزوز دو حالته برخوردار هستند ولی ماستنگ به لطف دور بالاتر پیشرانه اش، صدای بسیار گیراتری تولید می کند. این یک به روزرسانی بسیار قابل توجه نسبت به ماستنگ قبلی است که صدای آنچنانی قبلی است که صدای آنچنان جذابی نداشت.

غرش اگزوز کامارو هم بد نیست ولی نمی توان آن را فوق العاده برشمرد. نکته ای که ما را ناامید می کند این است که ساختار موتور LT1 این کامارو با کوروت های C7R شرکت کننده در مسابقات لمانز یکسان است. این کوروت ها با اختلاف زیاد بهترین صدای اگزوز در تمامی رقابت ها را داشتند، پس تیونرهای شورولت می توانستند در ساخت کامارو بهتر از این نیز عمل کنند.

شورولت کامارو SS۱LE در برابر فورد ماستنگ GT Performance Pack

شانه به شانه، رخ در رخ …

در هنگام برن آوت ها، فورد نارنجی به معنای واقعی کلمه شورولت را مغلوب خود کرد. از نگاهی دیگر، این امر یک خبر خوب برای ۱LE به شمار می رود. کامارو می تواند یک یا دو برن آوت درست و حسابی به نمایش بگذارد و سپس تایرهای گودیر آن به قدری گرم می شوند که به نهایت میزان چسبندگی خود برسند. این برای کنترل گشتاور عظیم پیشرانه ۸ سیلندر آن کافی است.

تا پیش از این پیشنهاد به تمامی کسانی که قصد خرید یک هیولای وحشی برای برن آوت داشتند، جگوار F-TYPE R یا انواع داچ چلنجر هلکت بود اما پس از رانندگی با کامارو ZL1 و دود کردن ۶ جفت لاستیک نظر کاملا تغییر می کند! بر اساس تجربه من، هیچ خودرویی در برن آوت حریف ZL1 قلدر با گشتاور ۸۸۱ نیوتن متری نمی شود. چرا به این موضوع اشاره می کنیم؟ زیرا SS1LE نیز از همان تایرهای مورد استفاده در ZL1 بهره می برد.

به نظر می رسد که گشتاور ۲۶۴ نیوتن متری حاصل از نصب سوپرشارژر روی ZL1 این اختلاف فاحش بین دو مدل را ایجاد می کند. لازم به ذکر است که گرچه هر دو خودرو با سیستم Line Look (از مدار خارج کردن ترمزهای عقب برای انجام برن آوت) عرضه می شوند اما نتوانستیم این سیستم را فعال کنیم و پس از دو تلاش ناموفق از آن دست کشیدیم.

در آخرین مرحله به درگ های غیرمتعارف خیابانی می رسیم؛ جایی که سیستم های GPS مسابقات رسمی و مسافت های استاندارد از معادله خارج شده و سرعت تنها فاکتور تعیین کننده است. برای این کار، با اتومبیل ها به ال میراژ رفتیم؛ یک دریاچه خشک شده در نزدیکی پایگاه هوایی ادواردز؛ مکانی که نقشی اساسی در به وجود آمدن رسم و رسوم هات رادینگ و مسابقات درگ دارد.

در مسافت تقریبا یک مایلی تعیین شده، ماستنگ با حداکثر سرعت ۲۵۵ کیلومتر بر ساعت، کامارو ۲۴۳ کیلومتر بر ساعتی را شکست داد. فورد هر بار به اندازه طول ۴ اتومبیل از کامارو جلو زده بود و منظور من از هر بار، ۲۰ مسابقه است! چرا فورد برنده شد؟ تنها یک دلیل دارد و آن هم علاقه ماستنگ ۸ سیلندر به دور موتور بالاست. از طرف دیگر ما عقیده داریم که این پیشرانه جدید کمی بیشتر از ۴۶۰ اسب بخار قدرت تولید می کند. کامارو روی لاستیک های پهن تر و چسبنده تری قرار دارد و در سطوح ناهموار نتوانست پایداری خود را به اندازه ماستنگ حفظ کند.

شورولت کامارو SS۱LE در برابر فورد ماستنگ GT Performance Pack

رقابت از نگاه اعداد

سپس نوبت به کنار گذاشتن منطق کابویی و بهره گیری از آمار واقعی می رسد! در وهله نخست فورد ۱٫۷۵۳ کیلوگرمی سنگین تر از شورولت ۱٫۶۹۹ کیلوگرمی است. تقسیم وزن در هر دو خودرو ۴۶/۵۴ است. ۱LE در دستیابی به سرعت ۹۶ کیلومتر بر ساعت، رکورد ۴٫۱ ثانیه را ثبت کرد و از GT 4.4 ثانیه ای پیشی می گیرد. در پایان مسافت ۴۰۰ متر، کامارو همچنان با فاصله بسیار ناچیز جلوتر است. ۱۲٫۵ ثانیه با سرعت ۱۸۵٫۳۹ کیلومتر بر ساعت برای شورولت در مقایسه با ۱۲٫۶ ثانیه با سرعت ۱۸۵٫۲۲ کیلومتر بر ساعت برای فورد.

همانگونه که اشاره شد ما معتقدیم فورد در مورد خروجی واقعی پیشرانه ماستنگ، اعداد واقعی را منتشر نکرده است؛ چرا؟ احتمالا برای حفظ فاصله GT با GT350 536 اسب بخاری که فروش خوبی را نیز تجربه می کند. در بحث ترمزها، شورولت از فورد بهتر عمل می کند. تنها ۲۸ متر مسافت نیاز است تا کلیپرهای شش پیستونه آن، سرعتش را از ۹۶ کیلومتر بر ساعت به صفر برساند. GT که آن هم از کالیبرهای شش پیستونه برخوردار است، به مسافت ۳۱ متر نیاز دارد. در نظر داشته باشید که این آزمایش در سطوح یکسان صورت گرفته و هر دو خودرو از ترمزهای ساخت برمبو بهره مند هستند. فورد وزن بیشتری دارد ولی ترمزهای کامارو بهتر هستند.

SS1LE یک جنگجوی تمام عیار بوده و تمامی حرکات آن دقیق و همواره تحت کنترل راننده است. چسبندگی آن به قدری بالاست که حتی با وجود تمایل بسیار زیاد شاسی، هیچگاه بیش فرمانی نمی کند؛ حتی زمانی که تمامی سیستم های کمکی آن غیرفعال باشد. فورد؟ از زمانی که نسل جدید ماستنگ با سیستم تعلیق مستقل عقب به بازار عرضه شد، GT ها به طور صحیحی ساخته نشده اند. نمونه های سبک تر مجهز به پیشرانه آکوپوست خودروهای بهتری هستند و شلبی GT350 هندلینگ بسیار خوبی دارد ولی نسخه معمولی ۸ سیلندر؟ راضی کننده نیست! امیدوار بودیم که اصلاحات انجام شده در مدل ۲۰۱۸ پکیج Performance و سیستم MagneRide بتواند این کاستی ها را جبران کند.

شورولت کامارو SS۱LE در برابر فورد ماستنگ GT Performance Pack

رقابت در پیست

در نهایت دو نماد آمریکایی را به پیست Streets of Willow بردیم. خبر خوب برای طرفداران فورد این است که GT فست بک با ثبت تایم ۱:۲۳٫۹۷، ۰٫۲۴ ثانیه از ب ام و M4 و لکسس RC-F و تقریبا ۰٫۳ ثانیه از ماستنگ GT Performance Pack پیش از فیس لیفت سریع تر است. خبر بد؟ کامارو SS1LE زمان ۱:۴۰٫۶۷ را ثبت می کند که ۳٫۳ ثانیه سریع تر از فورد است. به عبارت دیگر، این دو خودرو در رقابت پیست، در یک کلاس قرار نمی گیرند. لیست خودروهایی که کامارو از آنها سریع تر بوده است، بسیاری از سازندگان معتبر را خجالت زده می کند مثل پورشه کایین GT4، آئودی R8 V10 PLUS و فراری ۴۵۸ ایتالیا!

به عبارت دیگر کامارو از لحاظ عملکرد در لیگ سوپر اسپرت ها قرار دارد. نیسان GTR Nismo 2015 با زمان ۱:۱۹٫۰۷ رکورددار پیست بوده و این یعنی اختلاف زمانی کامارو با سریع ترین اتومبیل پیست، تنها ۱٫۶ ثانیه است کهت کمتر از نیمی از اختلاف زمانی آن با ماستنگ است. اگرچه در مدت زمان کوتاهی، لامبورگینی هوراکان پرفورمانته با ورود به پیست و طی کردن آن در ۱:۱۸٫۷۳، به قهرمان جدید این پیست تبدیل شد و شورولت را به رتبه ششم جدول رساند. با تمام این تفاسیر، کامارو همچنان تنها ۲ ثانیه با یکی از سریع ترین سوپر اسپرت های تاریخ فاصله دارد و این در حالی است که برچسب قیمتی این هیولای نیسان ۶ برابر بیشتر از ساخته شورولت است!

پیروز رقابت

برنده این مقایسه کدام شرکت کننده است؟ کامارو SS1LE. این مقایسه، مقایسه نزدیکی نبود. شورولت با کامارو تقریبا غیرممکن را امکانپذیر کرد و این کلاس خودرویی را یک قدم جلوتر برد؛ در واقع یک پونی کار محلی را تبدیل به ماشینی بی نظیر برای مسابقات جدی کرده است. این معجزه ۴۶ هزار دلاری بسیار فراتر از انتظار ظاهر می شود.

شورولت کامارو SS۱LE در برابر فورد ماستنگ GT Performance Pack

پس تکلیف ماستنگ چه می شود؟ اگر زیاد به اعداد و ارقام اهمیت نمی دهید و بیشتر تابع منطق کابوی ها هستید، این مدل برگ برنده را در جیب خود دارد. اگرچه مواردی که برای علاقه مندان به اتومبیل از اهمیت زیادی برخوردار است، ماستنگ ۲۰۱۸ را برآورده نمی کند.

با صرف هزینه کمتر، شورولت با بی رحمی تمام فورد را از دور خارج می کند و این چیزی است که ما را ناامید می کند. فورد نه تنها باید محصول بهتری به بازار عرضه می کرد بلکه توانایی انجام این وظیفه را نیز داشت. شلبی GT350 خودرویی که در تمامی جهات به اندازه یک پورشه ۹۱۴۱GT3 فوق العاده و جذاب است، ثابت می کند که فورد توانایی عرضه محصولی شایسته تر را دارد. حال تنها چیزی که باقی می ماند این است که با عرضه پکیج Performance Pack 2 فاصله میان GT350 و SS1LE تا چه میزان پر می شود؛ بنابراین می توانید به زودی انتظار جدالی دیگر میان ماستگ و کامارو را داشته باشید.


چگونه راننده فرمول یک شویم؟


برترین ها – ترجمه از محمد کاملان: بالاترین سرعتی که می‌توان در جاده‌ها به آن دست پیدا کرد، افتخار راندن سریع‌ترین خودروهای دنیا، شهرت و آوازه‌ای جهانی، پول و ثروتی چشمگیر، این‌ها تنها قسمتی از مواردی است که راننده‌های فرمول یک از آن‌‌ها بهره می‌برند. با این حساب کاملاً‌ مشخص است که افرادی زیادی سودای رانندگی فرمول یک را در سر می‌پرورانند اما همان‌گونه که بهتر از ما می‌دانید مصداق نابرده رنج، گنج میسر نمی‌شود در خصوص رانندگان فرمول یک کاملاً صدق می‌‌کند و این افراد برای رسیدن به افتخار رانندگی سریع‌ترین خودروهای دنیا تلاش زیادی می‌کنند.

 

 چگونه راننده فرمول یک شویم
رانندگان فرمول یک، شرایط بسیار سختی را در حین مسابقات تحمل می‌کنند، جالب است بدانید گفته می‌شود فناوری‌های به خدمت گرفته شده در یک خودروی مسابقه‌ای فرمول یک، حتی از فناوری‌های داخل هواپیماهای تراز اول مسافربری نیز پیشرفته‌تر است. جالب‌تر اینکه گفته می‌شود رانندگان فرمول یک، در انجام یک مسابقه به اندازه‌ای فشارهای ذهنی و جسمی تحمل می‌کنند که در پایان مسابقه چیزی حدود ۴ کیلوگرم وزن کم خواهند کرد. قصد نداریم در همین ابتدا دل شما را خالی کنیم و به قول قدیمی‌ها آرزو بر جوانان عیب نیست، اما وقتی صحبت‌ از رانندگی فرمول یک، به میان می‌آید با افرادی طرف هستیم که ویژگی‌های خاصی را با تمرین‌های مداوم و مستمر کسب‌ کرده‌اند.

به همین منظور با هم در ادامه برای شمایی که سودای رانندگی فرمول یک را در سر می‌پرورانید می‌خواهیم بگوییم چگونه می‌توانید راننده فرمول یک شوید.

استعداد و تلاش شبانه‌روزی

حتماً شما هم شنیده‌اید که می‌گویند راه صد ساله را نمی‌توان در یک شب طی کرد، این واقعیت در خصوص بیشتر موفقیت‌ها صدق می‌کند و تمامی رانندگان فرمول یک در این حرفه استخوان خورد کرده‌اند. پیشرفت در رانندگی فرمول یک، فرآیندی مستمر است و برای آینده‌ای درخشان در این رشته باید از دوران کودکی به فکر افتاد. حرفه‌ای‌های این رشته، همگی از سنین کودکی با رانندگی پشت فرمان خودروهای کارتر تمرین خود را شروع کرده‌اند و گفته می‌شود که سن‌وسال بیست سالگی زمان خوبی برای تصمیم برای شروع آموزش رانندگی فرمول یک نیست. بدون شک درخشش این در این رشته نیز مانند سایر رشته‌های ورزشی نیازمند استعداد بالاست، در کنار استعداد، عزم و اراده‌ای راسخ راه را برای رانندن یک خودروی فرمول یک هموار می‌کند.

حفظ وضعیت روحی و فیزیکی بدن

رانندگان حاضر در مسابقات فرمول یک در بهترین شرایط بدنی قرار دارند، این افراد راه‌ خود را از پیست‌های کارتینگ شروع کرده‌اند و پیچ‌و‌خم‌های این رشته را یکی پس از دیگری پشت سر گذاشته‌اند تا به افتخار حضور در فرمول یک نائل شدند. به همین دلیل روحیه بالا کمک می‌کند تا از شکست‌ها نهراسید و با سرعت به دل خطر بروید. صحبت از خطر به‌میان آمد و بد نیست بدانید رانندگان مسابقات فرمول با خطر غریبه نیستند و از آنجایی که مسابقات در کشورهای مختلف با شرایط آب‌و‌هوایی متفاوت برگزار می‌شود باید همیشه برای حضور در شرایط متفاوت به لحاظ جسمی آمادگی داشته باشند.

 

 چگونه راننده فرمول یک شویم
در رانندگی فرمول یک، نیز مانند سایر رشته‌های ورزشی تغذیه نقش مهمی دارد و رانندگان تراز اول فرمول یک همیشه باید زیر نظر متخصص تغذیه باشند. از آنجایی که مسابقات فرمول یک به صورت استقامتی برگزار می‌شود و در بیشتر مواقع چندین ساعت به طول می‌انجامد، تغذیه در این رشته به سه دسته تقسیم میشود، تغذیه راننده قبل از مسابقه، تغذیه در حین مسابقه و پس از پایان مسابقه. تغذیه رانندگان باید به نحوی باشد که در مسیر طاقت‌فرسای مسابقه انرژی از دست ندهند. بسته به استعداد افراد مختلف و تلاشی که به‌خرج می‌دهند سرعت یادگیری زیروبم‌های رانندگی نیز متفاوت خواهد بود و حتی راننده نوجوانی را سراغ داریم که در سن ۱۷ سالگی جایزه اول مسابقات مک‌لارن ۲۰۱۶ را از آن خود کرده است. تقویت قلب و عروق رانندگان فرمول یک نیز اهمیت زیادی دارد و رانندگان این رشته باید ورزش‌های سنگینی را برای بالابردن توان قلب و دستگاه گردش خون انجام دهند.

مسابقه‌های کارتینگ را دست‌کم نگیرید

خوشبختانه این روزها در بیشتر شهرهای کشور شاهد پیست‌های کارتینگ هستیم، اگر به رانندگی فرمول یک فکر می‌کنید جالب است بدانید این مسابقه‌ها که بیشتر جنبه تفریح و سرگرمی دارند، نقطه شروعی برای بسیاری از رانندگان حرفه‌ای فعلی مسابقات فرمول یک بوده‌اند. بهترین سن برای حضور در مسابقه‌های کارتینگ به جهت راه‌ پیدا کردن به فرمول یک، حدود ۸ تا ۱۴ سال است، افراد باید به میزان ۵ تا ۱۰ سال در کارتینگ تجربه کسب کنند.

 

 چگونه راننده فرمول یک شویم
گذشتن از هفت‌خوان فرمول یک

پس از اینکه استاد‌تمام مسابقات کارتینگ شدید تازه زمان وارد شدن به سایر مسابقه‌ها فرا می‌رسد. مسابقات سرعتی که شرکت‌هایی مانند بی‌ام‌و یا فورد برگزار می‌کنند می‌‌تواند مقصد بعدی شما برای راه‌ پیدا کردن به فرمول یک باشد، شرکت کنندگان در این مسابقات باید بین ۱۴ تا ۱۶ سال سن داشته باشند و یکی دو سال در این مسابقات تجربه کسب کنند. سپس نوبت حضور در مسابقات GP 3 فرا می‌رسد، در این مسابقات افرادی با میانگین سن ۱۷ تا ۱۹ سال حضور پیدا می‌کنند و باید حدود ۲ سال در این مسابقات تجربه کسب نمایند، مرحله بعدی حضور در مسابقات GP 2 است. در این مسابقات نیز رانندگانی با میانگین سن ۱۹ تا ۲۲ سال حضور پیدا می‌کنند و بین ۱ تا ۲ سال در این مسابقات تجربه بدست می‌آورند.

رانندگانی که بیست سال آن‌ها تمام شده باشد می‌توانند پس از حضور در تمامی مسابقه‌هایی که به آن‌ها اشاره کردیم به صورت آزمایشی در مسابقات فرمول یک به مدت یک تا دو سال حضور پیدا کنند. در نهایت نیز رانندگانی که از حالت آزمایشی سربلند بیرون آمده باشند جواز حضور در مسابقات اصلی فرمول یک را بدست خواهند آورد. کاملاً مشخص است که ماجرا به همین‌جا تمام نمی‌شود و درست است که راه پیدا کردن به مسابقات فرمول یک افتخار بزرگی است، اما افتخار اصلی نصیب برنده این مسابقات است و می‌توان گفت تلاش رانندگان پس از حضور در فرمول یک تازه شروع می‌شود. در مجموع باید گفت امیدواریم توصیف پشت‌سر گذاشتن هفت‌خوان رسیدن به فرمول یک شما را دلسرد نکرده باشد و چه بسا که با عزمی راسخ و البته پیدا کردن اسپانسری که به شما باور داشته باشد بتوانید به این مسابقات جذاب راه پیدا کنید.

پیشنهاد می‌کنیم اگر شما هم اطلاعات خوبی از نحوه راه پیدا کردن به مسابقات فرمول یک دارید، در قسمت نظرات ما و سایر کاربران را از این اطلاعات باخبر سازید.


1 2