Tag Archives: که

۱۰ نکته که حریم خصوصی شما را بهبود می‌بخشد


وب سایت ایتنا: جذاب است و جزئی لاینفک از زندگی روزمره، اما کمی غفلت از حفاظت از حریم خصوصی می‌تواند صدمه جبران ناپذیری واردکند.

به گزارش کسپرسکی آنلاین، شبکه‌های اجتماعی مکان‌هایی هستند که انواع و اقسام اشخاص در آنها وجود دارند شما نمی دانید که چه کسانی با شما در این فضا روبرو می‌شوند و نیت آنها چیست. با این حال می‌توان با رعایت یک سری نکات اطلاعات محرمانه ی خود را کنترل و و از آنها محافظت کرد. ما در این مقاله به شما در مورد بهبود حریم خصوصی در فضای مجازی نکاتی را متذکر می‌شویم.

10 نکته که حریم خصوصی شما را بهبود می‌بخشد

۱٫ تنظیمات حریم خصوصی شبکه‌های اجتماعی خود را بررسی کنید

اگر در شبکه‌های اجتماعی بسیاری عضو هستید و حساب کاربری دارید، این شبکه‌ها اطلاعات بسیاری در مورد شما را دارند و احتمالا با دانستن اینکه چه چیزهایی به طور پیش فرض از هر شخص در فضای مجازی قابل مشاهده است، شگفت زده خواهید شد.

به همین دلیل است که ما اکیدا توصیه می‌کنیم که تنظیمات امنیتی خود را بررسی نمایید:

در مورد اینکه چه اطلاعاتی را قصد دارید با دوستان و غریبه ها به اشتراک بگذارید و آن ها را محدود کنید، هیچ کس به جز شما نمی تواند تصمیمی بگیرد.

تنظیمات حریم خصوصی حساب کاربری خود را تغییر دهید.

۲٫ از ذخایر عمومی (ابرها) برای اطلاعات شخصی خود استفاده نکنید

اشتراک گذاری اطلاعات تنها به شبکه‌های اجتماعی محدود نمی‌شود. هرگز از سرویس‌های آنلاین برای دخیره اطلاعات شخصی خود استفاده نکنید. به عنوان مثال فضای Google Docs مکان ایده آلی برای ذخیره ی لیستی از کلمات عبور نیست یا اینکه Dropbox جای مناسبی برای نگهداری تصویر اسکن شده ی گذرنامه شما نیست، مگر اینکه آن ها به حالت رمزنگاری شده نگهداری شوند.

هرگز از سرویس‌های عمومی برای ذخیره سازی استفاده نکنید.

۳٫ از ردیابی شدن جلوگیری کنید

هنگامی که شما از یک وب سایت بازدید می کنید، تمام اطلاعات مربوط به وب گردی شما و چیزهایی را که مشاهده کردید توسط مرورگر جمع آوری می شود. بازاریاب‌ها از این اطلاعات برای تبلیغات هدفمند خود استفاده می کنند و شما را از این طریق به دام می اندازند. حالت امنیتی Incognito به شما کمک می کند تا در چنین مواقعی شناسایی نشوید.

به منظور جلوگیری از ردیابی در فضای اینترنت از راهکار امنیتی اینترنت سکیوریتی کسپرسکی استفاده کنید.

۴٫ آدرس ایمیل خود و شماره تلفن خود را محرمانه حفظ کنید

به راستی پاداش شما برای به اشتراک گذاشتن ایمیل و شماره تلفن چیست؟ هزاران هزار ایمیل اسپم در ایمیل شما وجود دارد و صدها شماره ی یلاک شده در تلفن‌های همراهتان! اگر نمی‌توانید از به اشتراک گذاری این اطلاعات با خدمات اینترنت و فروشگاه های آنلاین پرهیز کنید حداقل آنها را با افراد تصادفی در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک نگذارید. در نظر داشته باشید که می‌توانید برای کارهای فوری و ضروری خود یک ایمیل ایجاد کنید و از شماره تلفن جداگانه ای مخصوص این کار استفاده کنید.

یکی ایمیل جداگانه برای انجام فعالیت های آنلاین خود ایجاد و یک سیم کارت جداگانه را برای خرید های آنلاین و موارد دیگر به اشتراک گذاری خریداری کنید.

۵٫ از اپلیکیشن‌های پیام‌رسان با قابلیت end-to-end encryption استفاده کنید

اکثر برنامه‌های پیام رسان مدرن از تکنولوژی رمزنگاری استفاده می‌کنند اما چیزی که آنها استفاده می کنند کمی متفاوت است. پیام‌ها در بخش گیرنده رمزگشایی می شود و در سرورها ذخیره می‌گردند. اما اگر فردی آن سرورها را هک کند چه می‌شود؟ هرگز این خطر را به جان نخرید، از پیام رسان هایی استفاده کنید که در آن ها تکنولوژی end-to-end encryption به کار رفته باشد.

از اپلیکیشن‌های end-to-end encryption برای مکالمات خود استفاده کنید، همانند اپلیکیشن پیام رسان WhatsApp؛

در نظر داشته باشید که به طور پیش فرض مسنجر فیس بوک، تلگرام، Google Allo از تکنولوژی end-to-end encryption استفاده نمی کنند. برای فعال کردن ارتباط امن باید به صورت دستی آن را آغاز کنید.

۶٫ از پسوردهای امن استفاده کنید

استفاده از پسوردهای ضعیف می تواند امنیت اطلاعات شما را به خطر بیاندازد. تقریبا به خاطر ماندن کلمه ی عبور طولانی و منحصر بفرد برای تمام حساب های کاربری که از آنها استفاده می کنید کاری غیر ممکن است، اما بی شک با استفاده از یک مدیریت پسوردها می‌توانید هر تعداد از پسوردها را نگهداری کنید.

  • از پسوردهای طولانی (۱۲ کاراکتری یا بیشتر) برای تمام حساب‌های خود استفاده کنید؛
  • برای هر حساب خود از یک پسورد جداگانه استفاده کنید؛
  • از پسورد منیجر کسپرسکی برای استفاده راحت‌تر از کلمات عبور خود استفاده کنید.

۷٫ مجوزها را برای اپلیکیشن‌هایی که نصب می‌کنید و پسوندهای مرورگرها مطالعه کنید

اپلیکیشن‌های موبایل از شما برای دسترسی به مخاطبین یا فایل‌ها در رم گوشی، دوربین، میکروفن، لوکیشن و غیره مجوز درخواست می‌کنند. بعضی از این اپلیکیشن‌ها به هیچ عنوان نمی توانند بدون این مجوزها فعالیت کنند اما برخی از آنها تنها به منظور اهداف تبلیغاتی از شما درخواست دسترسی دارند. خوشبختانه کنترل این دسترسی ها کار چندان سختی نیست. این مورد برای افزونه‌های مرورگر ها نیز صدق می‌کند.
مجوزهای تلفن همراه خود را قبل از نصب اپلیکیشن ها به خوبی مطالعه کنید.

افزونه‌های مرورگرها را نصب نکنید مگر اینکه به آنها نیاز واقعی داشته باشید. مجوز مربوط به افزونه ها را به خوبی بررسی کنید.

۸٫ تلفن و کامپیوتر خود را با یک پسورد یا کدعبور محافظت کنید

کامپیوتر و تلفن های شخصی ما اطلاعات بسیار زیادی را ذخیره سازی می کنند که ما ترجیح می‌دهیم آنها را خصوصی حفظ کنیم. از همین رو برای آن ها پسوردهایی امن در نظر می‌گیریم. این پسورد های الزاما نباید همیشه پیچیده و دشوار باشند اما روتین بودن آنها هم کاری غیر عقلانی است. در تلفن‌های همراه پین کدهای ۶ رقمی یا استفاده از پسوردها به مراتب امنیت بالاتری نسبت به الگوهای پسوردی دارند. برای دستگاه هایی که از تاییدیه بیومتریک استفاده می کنند بازشدن قفل ها به وسیله ی اثر انگشت یا عنبیه ی چشم راهکار خوبی است اما در نظر داشته باشید که این تکنولوژی ها نیز محدودیت دارند.

از کلمات عبور یا احراز هویت بیومتریک برای قفل کردن تلفن های خود، تبلت و کامپیوتر خود استفاده کنید.

۹٫ نوتیفیکیشن‌های اسکرین خود را غیر فعال کنید

از تلفن خود با یک پسورد قوی و طولانی محافظت کنید اما در این بین نوتیفیکیشن‌ها چه می‌شوند؟ اگر آنها فعال باشند تمام مسیج های دریافتی قابل مشاهده خواهد بود. برای جلوگیری از نمایش این اطلاعات بر روی صفحه قفل شده تلفن شما تنظیمات مربوط را انجام دهید.

نوتیفیکیشن های lock-screen را غیر فعال کنید یا که اطلاعاتی که حساس هستند را از روی lock screen پنهان کنید.

۱۰٫ هنگام اتصال به شبکه های وای فای امن بمانید

شبکه‌های عمومی وای فای معمولا ترافیک را رمزنگاری نمی کنند و این بدان معنی است که هر شخصی می تواند سعی در وارد شدن به شبکه ای که شما در آن حضور دارید داشته باشد. برای جلوگیری از انتقال هرگونه اطلاعات حساس، لوگین‌ها، پسوردها، اطلاعات مربوط به کارت‌های اعتباری و غیره از یک VPN برای رمزنگاری اطلاعات حساس و محافظت مقابل جاسوسان استفاده کنید.

در صورت امکان از وای فای عمومی استفاده نکنید.

اگر برای متصل شدن به این شبکه چاره‌ای ندارید استفاده از VPN فراموش نشود.


۱۰ نکته که حریم خصوصی شما را بهبود می‌بخشد


وب سایت ایتنا: جذاب است و جزئی لاینفک از زندگی روزمره، اما کمی غفلت از حفاظت از حریم خصوصی می‌تواند صدمه جبران ناپذیری واردکند.

به گزارش کسپرسکی آنلاین، شبکه‌های اجتماعی مکان‌هایی هستند که انواع و اقسام اشخاص در آنها وجود دارند شما نمی دانید که چه کسانی با شما در این فضا روبرو می‌شوند و نیت آنها چیست. با این حال می‌توان با رعایت یک سری نکات اطلاعات محرمانه ی خود را کنترل و و از آنها محافظت کرد. ما در این مقاله به شما در مورد بهبود حریم خصوصی در فضای مجازی نکاتی را متذکر می‌شویم.

10 نکته که حریم خصوصی شما را بهبود می‌بخشد

۱٫ تنظیمات حریم خصوصی شبکه‌های اجتماعی خود را بررسی کنید

اگر در شبکه‌های اجتماعی بسیاری عضو هستید و حساب کاربری دارید، این شبکه‌ها اطلاعات بسیاری در مورد شما را دارند و احتمالا با دانستن اینکه چه چیزهایی به طور پیش فرض از هر شخص در فضای مجازی قابل مشاهده است، شگفت زده خواهید شد.

به همین دلیل است که ما اکیدا توصیه می‌کنیم که تنظیمات امنیتی خود را بررسی نمایید:

در مورد اینکه چه اطلاعاتی را قصد دارید با دوستان و غریبه ها به اشتراک بگذارید و آن ها را محدود کنید، هیچ کس به جز شما نمی تواند تصمیمی بگیرد.

تنظیمات حریم خصوصی حساب کاربری خود را تغییر دهید.

۲٫ از ذخایر عمومی (ابرها) برای اطلاعات شخصی خود استفاده نکنید

اشتراک گذاری اطلاعات تنها به شبکه‌های اجتماعی محدود نمی‌شود. هرگز از سرویس‌های آنلاین برای دخیره اطلاعات شخصی خود استفاده نکنید. به عنوان مثال فضای Google Docs مکان ایده آلی برای ذخیره ی لیستی از کلمات عبور نیست یا اینکه Dropbox جای مناسبی برای نگهداری تصویر اسکن شده ی گذرنامه شما نیست، مگر اینکه آن ها به حالت رمزنگاری شده نگهداری شوند.

هرگز از سرویس‌های عمومی برای ذخیره سازی استفاده نکنید.

۳٫ از ردیابی شدن جلوگیری کنید

هنگامی که شما از یک وب سایت بازدید می کنید، تمام اطلاعات مربوط به وب گردی شما و چیزهایی را که مشاهده کردید توسط مرورگر جمع آوری می شود. بازاریاب‌ها از این اطلاعات برای تبلیغات هدفمند خود استفاده می کنند و شما را از این طریق به دام می اندازند. حالت امنیتی Incognito به شما کمک می کند تا در چنین مواقعی شناسایی نشوید.

به منظور جلوگیری از ردیابی در فضای اینترنت از راهکار امنیتی اینترنت سکیوریتی کسپرسکی استفاده کنید.

۴٫ آدرس ایمیل خود و شماره تلفن خود را محرمانه حفظ کنید

به راستی پاداش شما برای به اشتراک گذاشتن ایمیل و شماره تلفن چیست؟ هزاران هزار ایمیل اسپم در ایمیل شما وجود دارد و صدها شماره ی یلاک شده در تلفن‌های همراهتان! اگر نمی‌توانید از به اشتراک گذاری این اطلاعات با خدمات اینترنت و فروشگاه های آنلاین پرهیز کنید حداقل آنها را با افراد تصادفی در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک نگذارید. در نظر داشته باشید که می‌توانید برای کارهای فوری و ضروری خود یک ایمیل ایجاد کنید و از شماره تلفن جداگانه ای مخصوص این کار استفاده کنید.

یکی ایمیل جداگانه برای انجام فعالیت های آنلاین خود ایجاد و یک سیم کارت جداگانه را برای خرید های آنلاین و موارد دیگر به اشتراک گذاری خریداری کنید.

۵٫ از اپلیکیشن‌های پیام‌رسان با قابلیت end-to-end encryption استفاده کنید

اکثر برنامه‌های پیام رسان مدرن از تکنولوژی رمزنگاری استفاده می‌کنند اما چیزی که آنها استفاده می کنند کمی متفاوت است. پیام‌ها در بخش گیرنده رمزگشایی می شود و در سرورها ذخیره می‌گردند. اما اگر فردی آن سرورها را هک کند چه می‌شود؟ هرگز این خطر را به جان نخرید، از پیام رسان هایی استفاده کنید که در آن ها تکنولوژی end-to-end encryption به کار رفته باشد.

از اپلیکیشن‌های end-to-end encryption برای مکالمات خود استفاده کنید، همانند اپلیکیشن پیام رسان WhatsApp؛

در نظر داشته باشید که به طور پیش فرض مسنجر فیس بوک، تلگرام، Google Allo از تکنولوژی end-to-end encryption استفاده نمی کنند. برای فعال کردن ارتباط امن باید به صورت دستی آن را آغاز کنید.

۶٫ از پسوردهای امن استفاده کنید

استفاده از پسوردهای ضعیف می تواند امنیت اطلاعات شما را به خطر بیاندازد. تقریبا به خاطر ماندن کلمه ی عبور طولانی و منحصر بفرد برای تمام حساب های کاربری که از آنها استفاده می کنید کاری غیر ممکن است، اما بی شک با استفاده از یک مدیریت پسوردها می‌توانید هر تعداد از پسوردها را نگهداری کنید.

  • از پسوردهای طولانی (۱۲ کاراکتری یا بیشتر) برای تمام حساب‌های خود استفاده کنید؛
  • برای هر حساب خود از یک پسورد جداگانه استفاده کنید؛
  • از پسورد منیجر کسپرسکی برای استفاده راحت‌تر از کلمات عبور خود استفاده کنید.

۷٫ مجوزها را برای اپلیکیشن‌هایی که نصب می‌کنید و پسوندهای مرورگرها مطالعه کنید

اپلیکیشن‌های موبایل از شما برای دسترسی به مخاطبین یا فایل‌ها در رم گوشی، دوربین، میکروفن، لوکیشن و غیره مجوز درخواست می‌کنند. بعضی از این اپلیکیشن‌ها به هیچ عنوان نمی توانند بدون این مجوزها فعالیت کنند اما برخی از آنها تنها به منظور اهداف تبلیغاتی از شما درخواست دسترسی دارند. خوشبختانه کنترل این دسترسی ها کار چندان سختی نیست. این مورد برای افزونه‌های مرورگر ها نیز صدق می‌کند.
مجوزهای تلفن همراه خود را قبل از نصب اپلیکیشن ها به خوبی مطالعه کنید.

افزونه‌های مرورگرها را نصب نکنید مگر اینکه به آنها نیاز واقعی داشته باشید. مجوز مربوط به افزونه ها را به خوبی بررسی کنید.

۸٫ تلفن و کامپیوتر خود را با یک پسورد یا کدعبور محافظت کنید

کامپیوتر و تلفن های شخصی ما اطلاعات بسیار زیادی را ذخیره سازی می کنند که ما ترجیح می‌دهیم آنها را خصوصی حفظ کنیم. از همین رو برای آن ها پسوردهایی امن در نظر می‌گیریم. این پسورد های الزاما نباید همیشه پیچیده و دشوار باشند اما روتین بودن آنها هم کاری غیر عقلانی است. در تلفن‌های همراه پین کدهای ۶ رقمی یا استفاده از پسوردها به مراتب امنیت بالاتری نسبت به الگوهای پسوردی دارند. برای دستگاه هایی که از تاییدیه بیومتریک استفاده می کنند بازشدن قفل ها به وسیله ی اثر انگشت یا عنبیه ی چشم راهکار خوبی است اما در نظر داشته باشید که این تکنولوژی ها نیز محدودیت دارند.

از کلمات عبور یا احراز هویت بیومتریک برای قفل کردن تلفن های خود، تبلت و کامپیوتر خود استفاده کنید.

۹٫ نوتیفیکیشن‌های اسکرین خود را غیر فعال کنید

از تلفن خود با یک پسورد قوی و طولانی محافظت کنید اما در این بین نوتیفیکیشن‌ها چه می‌شوند؟ اگر آنها فعال باشند تمام مسیج های دریافتی قابل مشاهده خواهد بود. برای جلوگیری از نمایش این اطلاعات بر روی صفحه قفل شده تلفن شما تنظیمات مربوط را انجام دهید.

نوتیفیکیشن های lock-screen را غیر فعال کنید یا که اطلاعاتی که حساس هستند را از روی lock screen پنهان کنید.

۱۰٫ هنگام اتصال به شبکه های وای فای امن بمانید

شبکه‌های عمومی وای فای معمولا ترافیک را رمزنگاری نمی کنند و این بدان معنی است که هر شخصی می تواند سعی در وارد شدن به شبکه ای که شما در آن حضور دارید داشته باشد. برای جلوگیری از انتقال هرگونه اطلاعات حساس، لوگین‌ها، پسوردها، اطلاعات مربوط به کارت‌های اعتباری و غیره از یک VPN برای رمزنگاری اطلاعات حساس و محافظت مقابل جاسوسان استفاده کنید.

در صورت امکان از وای فای عمومی استفاده نکنید.

اگر برای متصل شدن به این شبکه چاره‌ای ندارید استفاده از VPN فراموش نشود.


اس آر-۷۱ بلک برد؛ هواپیمایی که شوروی رویای آن را داشت


وب سایت گجت نیوز – رضا موسوی: بدون شک همگی هواپیمای اس آر-۷۱ بلک برد (SR-71 Blackbird: به معنی پرنده سیاه) را می‌شناسیم.

 

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!
 
حتی آنان که اسمش را نمی‌دانند نیز به لطف ظاهر خاص این هواپیما با آن آشنایی دارند.

اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت! 

اس‌ آر-۷۱ بلک برد در سمت چپ و A-12 آکس‌کارت در سمت راست

اس آر-۷۱ بلک برد (SR-71 Blackbird: به معنی پرنده سیاه) یک هواپیمای شناسایی راهبردی ساخت کمپانی هوافضا، امنیتی و دفاعی آمریکایی لاکهید (Lockheed) است که بر اساس دیگر هواپیمای مشابه ساخت لاکهید، یعنی A-12 طراحی شده بود. اس‌آر-۷۱ برای نیروی هوایی آمریکا ساخته شده و در واقع نمونه بهسازی و بروز شده A-12 آکس‌کارت (OXCART) بود. A-12 نیز در خدمت آژانس اطلاعاتی مرکزی آمریکا موسوم به سیا (CIA) بود. A-12 در سال ۱۹۶۷ وارد خدمت و تنها یک سال بعد در سال ۱۹۶۸ بازنشسته شد. دلیل خروج از خدمت زود هنگام آن نیز حضور بلک برد در نیروی هوایی آمریکا بود که عهده‌دار ماموریت‌های محرمانه سیا نیز شد.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!

کار طراحی بلک برد در اوایل دهه ۱۹۶۰ آغاز شد و این هواپیما اولین پرواز خود را در سال ۱۹۶۴ انجام داد. اس‌ آر-۷۱ در سال ۱۹۶۶ وارد خدمت شد و تا سال ۱۹۹۸ در نیروی هوایی آمریکا و تا سال ۱۹۹۹ در ناسا مشغول به خدمت بود. این هواپیما ۳۲٫۷۳ متر درازا و ۵٫۶۳ ارتفاع داشت و دهانه بال آن (فاصله بین دو سر بال‌ها از یکدیگر) نیز ۱۶٫۹۴ متر بود. خود هواپیمای بلک برد ۳۰۶۰۰ کیلوگرم (۳۰٫۶ تن) وزن داشت؛ وزن آن در حالت بارگذاری شده به ۶۹ هزار کیلوگرم (۶۹ تن) می‌رسید و بیشینه وزن آن هنگام برخاستن نیز ۷۸ هزار کیلوگرم (۷۸ تن) بود.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!
کلی جانسون

ناگفته نماند طراح این هواپیما، کسی نبود جز مهندس هوانوردی آمریکایی، کلی جانسون (Kelly Johnson) که از بزرگان دنیای هوانوردی به شمار می‌رود. در آن زمان آقای جانسون عضوی از تیم اسکانک ورکس لاکهید بود. اسکانک ورکس زیرشاخه‌ای از لاکهید (امروزه لاکهید مارتین: Lockheed Martin) است که وظیفه آن توسعه پروژه‌های بسیار پیشرفته و کار روی طرح‌های پیچیده است. کلی جانسون به همراه دیگر مهندس هوانوردی آمریکایی بن ریچ (Ben Rich) بخش اسکانک ورکس را پایه‌گذاری کرده و هدایت و مدیریت آن را بر عهده داشتند.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!
عکسی از زمین که توسط خلبان اس آر-۷۱ از دورن کابین هنگام پرواز در ارتفاع بیش از ۲۵ هزار متری از سطح زمین با دوربین عکاسی عادی گرفته شده است.

همان‌گونه که در نوشتارهای پیشین درباره جانشین اس‌ آر-۷۱ نیز گفته شد، بلک برد با پرواز پیوسته و طولانی مدت در ارتفاع ۲۶ هزار متری از سطح زمین، رکورد مطلق و همچنان پابرجای بلندترین پرواز پیوسته در تاریخ را از آن خود کرد. این هواپیما همچنین در یکی از ماموریت‌های خود بر فراز لیبی برای فرار از موشک‌های پدافند هوایی با سرعت بیش از ۳٫۵ ماخ پرواز کرد و از این رو رکورددار سریع‌ترین هواپیما سرنشین‌دار عملیاتی تاریخ است. بیشینه سرعت پرواز پیوسته این هواپیما در طول عملیات به طور عادی بیش از ۳ ماخ بود؛ سرعتی که همچنان هیچ هواپیمایی نمی‌تواند با آن به طور پیوسته پرواز کند. البته ناگفته نماند اس آر-۷۱ می‌توانست بیش از ۹۰ دقیق با این سرعت پرواز کند.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!

اس آر-۷۱ یک هواپیمای شناسایی راهبردی برای ماموریت‌های ISR (اطلاعاتی، جاسوسی، دیده‌بانی و شناسایی) بود و در طول عمر خدمتی خود تا عمق خاک شوروی نیز پیش رفت! این هواپیما برای یک ماموریت شناسایی دست به پرواز بر فراز منطقه ساری شاگان در قزاقستان زد که یک میدان آزمایشی متعلق به ارتش شوروی برای آزمایش موشک‌های پدافندی خود بود. در آن جریان موشک‌های پدافند هوایی نیز به سمت اس آر-۷۱ شلیک شد،‌ اما هواپیما سرعت بسیار بالایی داشت و موشک‌ها از رسیدن به آن ناتوان بودند. به طور کلی در طول عمر خدمتی اس آر-۷۱، بیش از ۴ هزار موشک از سوی بلوک شرق به سوی آن شلیک شد،‌ اما هیچ یک از آن‌ها نتوانستند به این هواپیما برسند.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!

همانطور که دیدیم این هواپیما دارای سرعت بسیار بالایی است، پس بدنه آن باید طوری باشد که هنگام پرواز با این سرعت، گرم نشده و استحکام کافی را داشته باشد. زیرا در این سرعت بالا، فشار وارده به بدنه و گرمای تولیدی هنگام پرواز که به سبب برخورد مولکول‌های هوا به بدنه هواپیما ایجاد می‌شود،‌ بسیار بالاست. بدنه اس آر-۷۱ هنگام پرواز با سرعت بالا تا بیش از ۲۶۰ درجه سانتی‌گراد نیز گرم می‌شد، به همین دلیل ۸۵ درصد از سازه بدنه این هواپیما از تیتانیوم ساخته شده بود. بخشی از ساختار داخلی نیز از تیتانیوم ساخته می‌شد.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!

اما آمریکا منابع تیتانیوم لازم را در اختیار نداشت. پس برای حل این مشکل،‌ سیا تصمیم می‌گیرد تا تیتانیوم مورد نیاز لاکهید را از اتحاد جماهیر شوروی خریداری کند. در آن زمان شوروی بزرگ‌ترین دارنده و صادر کننده تیتانیوم بود. برای این کار، سیا چند شرکت سوری و دروغین تاسیس می‌کند و به واسطه آن‌ها،‌ تیتانیوم مورد نیاز لاکهید را از شوروی خریداری می‌کند. شوروی نیز بدون آن‌که خود خبر داشته باشد، به دشمن خود کمک کرد تا هواپیمایی بسیاز که برای جاسوسی علیه شوروی به کار رفت. با این حال برخی منابع نیز مدعی هستند تنها ۲۰ درصد تیتانیوم خریداری شده از شوروی که دارای کیفیت لازم برای استفاده در ساخت چنین هواپیمایی بود،‌ در اس آر-۷۱ به کار رفت.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!

اس آر-۷۱ اولین هواپیمای عملیاتیدر تاریخ بود که در طراحی آن،‌ اصول پنهانکاری و رادارگریزی، مشابه تعریف امروزی پنهانکاری، در نظر گرفته شده بود. در ساخت بدنه این هوپیما از مواد جذب کننده امواج رادار (RAM) نیز استفاده شده بود تا سطح مقطع راداری و بازتاب راداری این هواپیمای جاسوسی کاهش یابد. این امر سبب می‌شود هواپیما بسیار دیرتر کشف شود و یا حتی کشف نشود. ساختار هندسی و شکل هواپیما نیز به گونه‌ای بود که ضمن داشتن بالاترین کارایی پروازی، کمترین سطح مقطع راداری ممکن را ایجاد کند. البته با توجه به استانداردها و تعریف‌های امروزی، اس آر-۷۱ دیگر یک هواپیمای رادارگریز محسوب نمی‌شود.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!

اما جالب است که حتی به سوخت این هواپیما نوعی مکمل پایه سزیومی اضافه می‌شد تا بدین ترتیب گازهای خروجی از موتور کمترین اخلال ممکن در ذرات هوا را ایجاد کنند؛ زیرا رادارها قادر به کشف این اخلال هوایی بودند. رنگ سیاه بدنه نیز سبب می‌شد گرمای بدنه هواپیما پخش نشود و بدین ترتیب از کشف هواپیما توسط سنسورهای فروسرخ جلوگیری می‌کرد. شیشه اتاقک خلبان نیز از سنگ کواترز خالص ساخته شده بود تا مقاومت بالایی داشته باشد، زیرا بخش خارجی آن هنگام پرواز با سرعت بالا، تا بیش از ۳۱۰ درجه سانتی‌گراد گرم می‌شد.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!
بخشی از سیستم جنگ الکترونیک اس آر-۷۱

این هواپیما همچنین به یک سیستم جنگ الکترونیک (جنگال)  و اخلال‌گر بسیار قوی و موثر بود که در کار رادارها و سیستم‌های هدف‌گیری و هدایتی اختلال ایجاد می‌کرد. سیستم جنگ الکترونیک بلک برد سبب می‌شد رادارهای دشمن حتی در صورت دیدن اس آر-۷۱، قادر به کشف فاصله و مسیر پرواز آن نباشند.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!
اس آر-۷۱ و خدمه‌اش با لباس‌های مخصوص پرواز

البته عامل اصلی پنهانکاری و بقاپذیری بالای این هواپیما در برابر دشمن، سرعت و ارتفاع پروازی بالایش بود. دو سرنشین این هواپیما هنگام ماموریت، به دلیل سرعت و ارتفاع پروازی بالا، برای حفظ فشار و جلوگیری از بیهوش شدن، ناچار به پوشیدن لباس حفظ فشار مشابه لباس فضانوردی بودند. جالب است بدانید خلبانان اس آر-۷۱ از بین افراد ۲۵ تا ۴۰ ساله انتخاب می‌شد. شرایط جسمانی عالی، بهره هوشی بالا، پایداری عاطفی و احساسی و متاهل بودن از دیگر شرط‌های انتخاب خلبان برای این پرنده سیاه بود.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!

برای درک بهتر ضرورت شرایط بالا می‌توان ماموریت سرهنگ جیمز شلتون جونیور (James Shelton Jr)، از خلبانان اس آر-۷۱ را مثال زد. وی در تاریخ اکتبر سال ۱۹۷۳ میلادی، اواخر جنگ یوم کپور بین اعراب و اسرائیل، در یک ماموریت ۱۱٫۵ ساعته در آسمان مصر پرواز کرد و به عکس برداری از موقعیت نیروهای اسرائیلی پرداخت که در پی آن مشخص شد نیروهای اسرائیلی از ناحیه توافق شده بین طرفین جنگ پیشروی کرده و خاک مصر را به اشغال خود در آورده بودند که با فشار آمریکا، اسرائیل عقب نشینی کرد. در این ماموریت ایستگاه‌های راداری و پدافندی مصر و همچنین جنگنده رهگیرهای مصری سعی در رهگیری اس آر-۷۱ داشتند،‌ اما هیچ کدام موفق نشدند به آن برسند. بدون شک فقط افرادی با توان جسمی و ذهنی بالا قادر به انجام چنین ماموریت طولانی، آن هم با آن سرعت و ارتفاع پروازی بالا و همچنین آن مقدار استرس‌ ماموریتی هستند.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!
نمونه آموزشی اس آر-۷۱ که برای آموزش خلبانان به کار می‌رفت

اس آر-۷۱ آنقدر سریع پرواز می‌کرد که سیستم هدایتی موشک نمی‌توانست پارامترهای لازم برای رسیدن و برخورد به هواپیما را محاسبه کند،‌ در نتیجه خطا می‌رفت. سرعت بالا همچنین به آن کمک می‌کرد تا به سرعت از برد موشک دشمن خارج شود، زیرا موشک در مقایسه با هواپیما سوخت بسیار کمتری دارد و پیوستگی پرواز آن بسیار کمتر است.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!
ویکتور بلنکو

اس آر-۷۱ می‌توانست با سرعتی بیش از ۳٫۵ ماخ در ارتفاع ۲۷ کیلومتری پرواز کند. به گفته برخی منابع بلک برد قادر به رسیدن به ارتفاع ۳۷ کیلومتری و بالاتر نیز بود. در این ارتفاع هوا به شدت رقیق است و به همین دلیل موشک‌های پدافند هوایی شوروی فاقد توان مانور کافی برای رسیدن به اس آر-۷۱ بودند. علاوه بر موشک‌ها، جنگنده‌های شوروی نیز فاقد توان لازم برای رسیدن به آن بودند. سریع‌ترین رهگیرهای شوروی میگ-۲۵ و میگ-۳۱ بودند (و هستند) که هیچ یک سرعت لازم برای رسیدن به بلک برد را ندارند.

 

ویکتور بلنکو، خلبان نیروی هوایی شوروی که در سال ۱۹۷۶ با یک فروند میگ-۲۵ به ژاپن فرار کرد و به غرب پناهنده شد، در کتاب خود به نام «خلبان میگ» می‌نویسد: «هواپیمای‌های شناسایی آمریکایی اس‌ آر-۷۱، خارج از مرزها و حریم هوایی شوروی پرواز و با دوربین‌های پهلونگر خود، تا صدها مایل را عکس برداری می‌کردند. این هواپیماها جنگنده‌های شوروی را تمسخر گرفته و بازیچه خود قرار می‌دادند. هنگامی که نیروی هوایی شوروی جنگنده رهگیرهای میگ-۲۵ را  برای رهگیریشان اعزام می‌کرد، اس‌ آر-۷۱ها به ارتفاعی بسیار بالا که میگ-۲۵ توان دستیابی به آن را نداشت می‌رفتند و  با خیال راحت بر فراز جنگنده‌های شوروی چرخ می‌زدند یا با سرعتی که رهگیرهای شوروی توان رسیدن به آن را نداشتند، از آنها دور می‌شدند.»

وی همچنین می‌گوید: «شوروی یک نقشه برای مقابله با اس آر-۷۱ داشت که بر اساس آن، یک رهگیر میگ-۲۵ از جلو و دیگری از زیر به بلک برد نزدیک شده و هنگامی که اس آر-۷۱ قصد عبور از آن‌ها را داشت، به سویش موشک شلیک کنند. اما چنین چیزی هرگز محقق نشد. کامپیوترهای به کار رفته در هواپیماهای شوروی بسیار ابتدایی و کند بودند و هیچ راهی برای انجام محاسبات لازم و اجرای نقشه مورد نظر نداشتند.»

بلنکو می‌افزاید: «پیش از هر چیز، اس آر-۷۱ با سرعت و ارتفاعی پرواز می‌کرد که میگ-۲۵ توان رسیدن به آن را نداشت. دوم اینکه موشک‌های هوا به هوای ما نیز در ارتفاع زیر ۲۷ هزار متر موثر هستند و همانطو که می‌دانید، اس آر-۷۱ در ارتفاعی بیش از آن پرواز می‌کند. حتی اگر ما می‌توانستیم به آن برسیم و از پشت به سمتش موشک شلیک کنیم، موشک‌هایمان فاقد سرعت لازم برای رسیدن به آن بودند. در صورتی که از جلو به سمت بلک برد موشک شلیک می‌کردیم نیز به دلیل سرعت بالای نزدیک شدن هواپیما به موشک، سیستم هدایتی موشک توان لازم برای انجام محاسبه‌های لازم به منظور برخورد را نداشت.»

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!
موتور J58-1

اس آر-۷۱ سرعت بالایش را مدیون شکل و ساختار سازه خود و همچنین موتورهای قدرتمند بود. این هواپیما دو موتور جت توربوجت مدل J58-1 داشت که توسط کمپانی هوافضای آمریکایی پرت اند ویتنی (Pratt & Whitney) مخصوص A-12 و اس آر-۷۱ ساخته شده بودند. این موتورها تا سرعت ۲ ماخ همچون یک موتور توربوجت کار می‌کردند. یعنی ابتدای از سرعت هوای ورودی به موتور کاسته، سپس آن را از کمپرسور ۹ مرحله‌ای عبور داده و پس از فشرده ساختن هوا و رساندن آن به اتاقک احتراق، آن را با سوخت ترکیب کرده و مشتعل می‌کرد. گازهای گرم از خروجی موتور بیرون رفته و ضمن چرخاندن توربین برای ادامه کار موتور،‌ رانش لازم را ایجاد می‌کرد. برای دستیابی به سرعت بالاتر نیز سوخت ترکیب شده با هوای ورودی افزایش می‌یافت که اصطلاحا به آن پس سوز می‌گویند.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!

اما در سرعت بالاتر از ۲٫۲ ماخ، موتور تغییر کرده و کارکردی مشابه موتورهای رم جت پیدا می‌کرد. برای اینکار ۶ لوله کنارگذر موتور باز شده و هوای ورودی را مستقیما از مرحله چهارم کمپرسور به اتاقک احتراق می‌بردند. این کار سبب مصرف بیشتر سوخت در مقایسه با حالت توربوجت می‌شد، اما دستیابی به سرعت‌های بالاتر را ممکن می‌ساخت. از این رو به این موتورها توربو رم جت نیز می‌گویند. این موتورها توان بسیار بالایی برای پرواز با پس سوز داشتند. درحالی که دیگر هواپیما بیش از چند دقیقه توان پرواز با پس سوز را ندارند،‌ اس آر-۷۱ به مدت بسیار طولانی در ماموریت خود با پس سوز پرواز می‌کرد.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!
سنسورها و دوربین‌های اس آر-۷۱

از موتور و سرعت که بگذریم، این هواپیما به سیستم‌های الکترونیکی، دوربین‌ها،‌ سنسورها، رادارها و کامپیوترهای بسیار قدرتمند و پیشرفته‌ای مجهز بود. اس آر-۷۱ به یک سیستم هدایتی داخلی (اینرسایی: INS) و سیستم ناوبری ستاره‌ای مدل R2-D2 مجهز بود. R2-D2 آن‌قدر قوی بود که در روز روشن و هنگامی که هواپیما روی زمین بود، می‌توانست بیش از ۶۱ ستاره را پیدا کند. سیستم خلبان خودکار هواپیما نیز با استفاده از سیستم هدایتی هواپیما، می‌توانست هواپیما را در مسیر مورد نظر تا مقصد هدایت کند.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!
بخش متعلق به رادار پهلونگر اس آر-۷۱

دوربین‌های این هواپیما آنقدر دقیق و دوربرد بودند که هنگامی که بلک برد با سرعت بیش از ۳ ماخ در اتفاع بیش از ۲۴ هزار متری پرواز می‌کرد، قادر به خواندن پلاک یک خودروی در حال حرکت بودند! اس آر-۷۱ می‌توانست با پرواز در ارتفاع ۲۴ هزار متری از سطح زمین، با استفاده از دوربین‌هایش در مدت ۱ ساعت، بین ۲۶۰ هزار تا ۲۸۵ هزار کیلومتر مربع (۲۶ میلیون تا ۲۸ میلیون هکتار) را پویش کرده و از آن نقشه برداری و تصویر برداری کند. سنسورهای فروسرخ، رادارهای پهلونگر قدرتمد با قابلیت تصویر برداری و نقشه برداری تا چند صد کیلومتر، سیستم‌های جاسوسی الکترونیکی و شنود امواج، سیستم‌های کشف و تعقیب و… از دیگر سیستم‌های پیشرفته به کار رفته در این شاهکار هوانوردی بودند.

 

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!
سوخت‌گیری هوایی اس آر-۷۱

برد گذری (یعنی یک پرواز یک طرفه بدون بازگشت به مبدا) این هواپیما با مخزن سوخت پر و بدون سوخت‌گیری هوایی، تقریبا ۶ هزار کیلومتر بود. برد عملیاتی آن نیز ۵۴۰۰ کیلومتر بود، دلیل کم بودن تفاوت این دو برد این است که هواپیما سوخت گیری هوایی می‌کرد. بدنه اس آر-۷۱ پس از برخاستن و پرواز با سرعت بالا، منبسط شده و تغییر اندازه پیدا می‌کرد. این عامل سبب می‌شد هواپیما دچار نشت سوخت شود. از این رو برای برخاستن مخزن سوخت آن را کامل پر نمی‌کردند و بخش زیادی از مخزن سوخت آن دارای هوا بود. اس آر-۷۱ مدتی پس از برخاستن و پرواز با سرعت بالای خود، به هواپیمای سوخت رسان می‌رسید و پس از سوخت‌گیری کامل، راهی ماموریت خود می‌شد. ناگفته نماند پس از سوخت‌گیری هوایی، هواپیما دیگر نشت سوخت پیدا نمی‌کرد و نشت سوخت تنها برای مدتی نسباتا کوتاه پس از برخاستن بوده است.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!

بلک برد ۳۵ سال در خدمت بود و در طول این مدت ۱۷۳۰۰ نوبت پرواز انجام داد که ۳۵۵۱ نوبت پروازی آن متعلق به عملیات‌های شناسایی این هواپیما در نزدیکی و یا برفراز خاک شوروی، چین، کره شمالی، ویتنام و دیگر کشورهای کمونیستی، کشورهای اروپایی، آسیایی و خاورمیانه بوده است. البته ناگفته نماند نیروی هوایی اس آر-۷۱ را در سال ۱۹۹۰ بازنشسته کرد،‌ اما در سال ۱۹۹۵ سه فروند را دوباره وارد خدمت کرد و تا ۱۹۹۸ در خدمت نگه داشت. عامل اصلی بازنشسته شدن این هواپیما را می‌توان هزینه‌های سرسام آور آن دانست. اس آر-۷۱ به ازای هر یک ساعت پرواز، بین ۱۰۰ هزار تا ۲۰۰ هزار دلار هزینه برای نیروی هوایی داشت، آن‌ هم در آن زمان که دلار ارزشش بسیار بیشتر بود. از سوی دیگر با پیشرفت ماهواره‌های جاسوسی و پهپادهای شناسایی، دیگر نیازی به تقبل هزینه‌های بالای اس آر-۷۱ نبود.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!

موشک هوا به هوای R-33

همچنین پدافند هوایی شوروی پیشرفت کرده بود و موشک هوا به هوای جدیدی به نام R-33 (نام گذاری ناتو: AA-9 Amos) وارد خدمت شده بود که سرعت بسیار بالایی داشت. پس با وجود راهکارهای کم هزینه‌تر همچون پهپاد و افزایش توان ضد هوایی شوروی، نیازی به ریسک بر سر جان خلبانان نبود. گرچه این نکته را نیز بیافزایم که در توانمندی R-33 برای سرنگونی اس آر-۷۱ می‌توان شک کرد. زیرا سقف پرواز این موشک ۲۵ هزار متر (برخی منابع ۲۸ هزار متر) است و اس آر-۷۱ می‌تواند با اوج گیری آن را پشت سر بگذارد. همچنین این موشک می‌تواند با اهدافی که بیشینه سرعتشان ۲٫۸ ماخ باشد درگیر شود،‌ حال آنکه اس آر-۷۱ با سرعت بیش از ۳٫۵ ماخ پرواز می‌کرد. گرچه برخی منابع نیز بیشینه سرعت هدف برای R-33 را ۳٫۴ ماخ اعلام کرده‌اند.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!

جنگنده رهگیر میگ-۳۱ مسلح به موشک‌های R-33

دیگر اینکه در آن زمان R-33 بین ۱۲۰ تا ۱۶۰ کیلومتر برد داشت. گرچه سرعتش بسیار بالا و برابر با ۴٫۵ ماخ بود، اما دست کم هنگام شلیک از پشت و از فاصله نسبتا طولانی،‌ اس آر-۷۱ شانس گریز از آن و خروج از برد موشک را داشت. زیرا میگ-۳۱ که این موشک را حمل می‌کند، در حالت پاک، یعنی زمانی که موشک با خود حمل نکند و مقدار سوخت همراه هواپیما نیز کامل نباشد، دارای سرعت پیمایش ۲٫۳۵ ماخ است، حال با حمل موشک و سوخت بیشتر برای ماموریت گشت هوایی و رهگیری، این سرعت بسیار کمتر می‌شود. پس این هواپیما توان حرکت پا به پای اس آر-۷۱ را نداشت و نمی‌توانست موشک خود را از فاصله نزدیک به سمت بلک برد شلیک کند. موشک نیز از زمان شلیک با سرعت ۴٫۵ ماخ پرواز نمی‌کرد،‌ بلکه در نقطه اوج سرعت خود به این سرعت می‌رسید. درحالی که اس آر-۷۱ به محض مطلع شدن از حضور دشمن و پیش از شلیک R-33، می‌توانست سرعت و ارتفاع بگیرد.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!

البته این موارد به شرطی بود که اس آر-۷۱ با بیشینه سرعت خود و در ارتفاع بالا پرواز می‌کرد. این هواپیما مجهز به سیستم دریافت هشدار راداری بود که میتوانست حضور رادار دشمن را تشخیص دهد. همچنین اگر روی آن قفل راداری صورت می‌گرفت، سیستم دریافت هشدار راداری به سرعت به خدمه اطلاع می‌داد تا بتوانند اقدامات لازم برای فرار، همچون اوج گیری و افزایش سرعت را انجام دهند. R-33 نیز هدایت راداری داشت و هدف‌گیری و هدایت آن، ملزم به تاباندن پرتوی رادار روی هدف می‌بود که این کار هدف را آگاه می‌ساخت و بدین ترتیب اس آر-۷۱ به سرعت با کشف امواج رادار جنگنده دشمن، سرعت گرفته و به ارتفاع بالا می‌رفت.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!

اوج گیری همچنین می‌توانست هواپیما را از زاویه پویش رادار میگ-۳۱ که برابر با ۷۰ درجه بود نیز خارج کند. از آنجا که R-33 برای هدایت، تا نزدیک شدن به هواپیمای هدف هدایت راداری نیمه فعال داشت، نیازمند این بود که هواپیمای شلیک کننده قفل راداری خود را روی هدف نگه دارد تا موشک خطا نرود. اوج گیری تا ارتفاعی که میگ-۳۱ توان رسیدن به آن را نداشت، می‌توانست سبب شکسته شدن قفل راداری آن شود. جنگ الکترونیک و اخلال‌گری نیز می‌توانست سبب گمراه کردن موشک یا سیستم کشف و هدف‌گیری هواپیمای دشمن شود.

 اس آر-71 بلک برد یا پرنده سیاه؛ هواپیمایی که شوروی رویای رسیدن به آن را داشت!
اس آر-۷۲

در حال حاضر ایالات متحده آمریکا مشغول طراحی و ساخت جانشین اس آر-۷۱ است که با نام اس آر-۷۲ شناخته می‌شود که هواپیمایی بدون سرنشین است و بیش از ۶ ماخ سرعت دارد. پیش نمونه اولیه این هواپیما تا ۲۰۲۰ ساخته و آماده پرواز می‌شود. باید صبر کرد و دید آیا دختر می‌تواند جا پای مادر خود بگذارد یا خیر!


ابر دزدی که نه، اما وجود سرور ثابت شدنی است!


انتخاب: محمدجواد آذری جهرمی وزیر ارتباطات به ادعای سردار جلالی، رییس رئیس سازمان پدافند غیرعامل در خصوص استقرار سرورهای هاتگرام و تلگرام در طبقه نهم ساختمان امام(ره) وزارت ارتباطات پاسخ داد.

پاسخ جهرمی به ادعاهای سردار جلالی

آذری جهرمی در حاشیه تفاهم نامه وزارت ارتباطات با کمیته امداد درباره تامین مالی کسب و کارهای نوپا، در پاسخ به سوالی در خصوص اظهارنظر سردار جلالی گفت: متعجبم که چرا همواره برخی افراد با صحبت های نادرست، برای کشور هزینه تراشی می کنند. البته ما در مقام مسئول خودمان را ولو به این حرف ناروا، مسئول می دانیم و ایجاد شفافیت می کنیم و وظیفه خودمان می دانیم که پاسخ دهیم.

او ادامه داد: شاید نشود دزدی ابرها را ثابت یا رد کرد اما نبودن سرور در طبقه نهم ساختمان امام را می شود ثابت کرد. ما امروز از روابط عمومی خواسته ایم ساعت ۲، از خبرنگاران دعوت کند تا بروند و طبقه نهم ساختمان امام را بازدید کنند و نتیجه را به قضاوت افکار عمومی بگذارند.

وزیر ارتباطات افزود: در حال در بحث فضای مجازی، تصمیم گیر و مدیریت کننده و هماهنگ کننده مرکز ملی فضای مجازی است. ما هم نظرات خودمان را در این خصوص داده ایم؛ در دی ماه نظر خودمان را درباره نسخه های غیررسمی تلگرام گفته ایم؛ یک بار اطلاعیه دادیم.

آذری جهرمی در خصوص اظهارات پیرامون نسخه های غیررسمی تلگرام افزود: برخی یک بار می گویند سرور در طبقه نهم است، یک بار می گویند اینترنتش را وزارت ارتباطات تامین می کند. خوب، همه اینترنت کشور را ما تامین می کنیم. نمی شود حرف های بی ربط بزنیم و صحبت هایی مطرح کنیم که مبنایی نداشته باشد.

او درباره حمایت از پیام رسان های بومی هم گفت: ما هم معتقدیم باید حمایت شوند و این کار را هم کرده ایم. مرجع قضاوت در این خصوص هم مرکز ملی فضای مجازی است. کسی که مدام می رود مصاحبه می کند خودش بگوید در راستای حمایت از پیام رسان های بومی چه کار کرده؟ نمی شود که مدام مطالبه بکنیم و حرف بزنیم و بگوییم لنگش کن، فضای جامعه این تیپی است.

وزیر ارتباطات تصریح کرد: در بحث نسخه های غیررسمی هم کسانی که در این مسئله در مرکز ملی ورود کردند، گفته اند اینها در دوران گذار باشند تا توامندی لازم ایجاد شود. این به ما برنمی گردد، ما نظرات خودمان را شفاف گفته ایم. نمی دانم چرا آقایان هر از چندگاهی می آید و صحبت های این گونه مطرح می کنند؛ فضاسازی می کنند و با اهداف سیاسی این حرف ها را می زنند.


تسخیر ماه؛ تبی که بعد از جنگ جهانی، دنیا را فراگرفت!


ایسنا: این روزها همه از دمای بالای هوا صحبت می‌کنند، اما اگر به آغاز تابستان ۱۳۴۸ بازگردیم، خواهیم دید که تبی با درجه حرارت بیش از امروز نه فقط ایران که کل جهان را فراگرفته بود: تب تسخیر ماه!

تیرماه ۱۳۴۸ نقطه اوج مسابقه‌ای بود که در آن زمان به آن “جنگ سرد تسخیر فضا” می‌گفتند؛ جنگ سردی که بلافاصله بعد از خوابیدن شعله‌های جنگ جهانی دوم آغاز شد. آمریکا و شوروی در آن روزها به عنوان دو ابرقدرت پیروز سربرآورده از نبرد بزرگ، اینک می‌خواستند توانمندی خود را به جهانیان نشان دهند و اثبات کنند از این پس آنها هستند که برای همه تعیین تکلیف خواهند کرد و این بار نه فقط از روی زمین، بلکه ماورای جو نیز مسخر آنان است و در زمانی که جهانیان پیشرفت فناوری را نماد قدرت می‌دانستند، فضانوردی حاصل از فناوری موشکی به غنیمت گرفته شده از آلمان شکست خورده، ابزار خوبی برای نمایش توانمندی این کشورها بود.

روایتی از تسخیر ماه؛ تبی که بعد از جنگ جهانی، دنیا را فراگرفت!

نخستین خودنمایی‌ها نصیب روس‌ها شد که توانستند بسیاری از “اولین”‌های تاریخ فضانوردی را به نمایش بگذارند، از “نخستین ماهواره” آغاز کردند و با “نخستین موجود زنده در فضا”، “نخستین کاوشگر فضایی مهنورد”، “نخستین ناو دورپرواز به سوی زهره و مریخ” و بالاخره “نخستین انسان در فضا” که توانست حریف را بکلی در سطح جهان بی‌حیثیت کند.

در این شرایط جان کندی، رئیس جمهوری که تازه در آمریکا بر سر کار آمده بود، می‌خواست به هر شکل ممکن، اعتماد به نفس را به جامعه بازگرداند و به همین دلیل بعد از تشکیل جلسه حساسی با مشاوران خود به این نتیجه رسیدند که باید هدف بزرگی را برای جامعه آمریکا تعیین کنند و وارد کار شوند تا بتوانند به ملت روحیه بدهند و با این هدف در بیست و پنجم ماه مه ۱۹۶۱ در پاسخ به مبارزه طلبی روس‌ها تعهدی سنگین را بر گردن مردم آمریکا گذارد.

او در سخنرانی خود گفت: «من معتقدم این ملت باید خود را متعهد سازد که قبل از به پایان رسیدن دهه جاری، هدف عالی فرود آوردن انسان در ماه و بازگرداندن سالم او را جامه عمل بپوشاند. در این مدت هیچ طرحی برای بشریت جالب‌تر و برای اکتشاف پر دامنه فضا از این مهم‌تر نیست و اجرای این طرح نه چندان دشوار است و نه پر خرج.»

او هم مثل بسیاری از سیاستمداران، در همین چند جمله، سه دروغ بزرگ گفت: این طرح هم بسیار دشوار بود و هم بسیار پرخرج! و نکته دیگر آن که سفر به ماه نسبت به هزینه سنگین آن در برابر طرح‌های دیگر از نظر علمی ارزش بسیار اندکی داشت. اما به هر حال با این سخنرانی مسابقه فضایی شدت بیشتری یافت. روس‌ها نیز به شکل پنهان برای انجام طرح مشابهی وارد عمل شدند. طبیعی است که هر یک از این دو ابرقدرت آن روزگار، تلاش می‌کردند بر دیگری پیشی گیرند و خود برنده این بازی باشند و همین شتاب بی‌مورد باعث شد هر دو در آغاز برنامه “آپولو” و “سایوز”، دو برنامه‌ای که برای سفر به ماه طراحی شده بود با ناکامی مواجه شوند. در ژانویه ۱۹۶۷ “آپولو-۱” ضمن تمرین نخستین گروه، بر روی سکوی پرتاب دچار آتش‌سوزی شد و هر سه سرنشین آن خاکستر شدند و به فاصله چند ماه، در آوریل همان سال، تنها فضانورد “سایوز-۱” به دلیل مشکلات فنی سفینه نه تنها نتوانست ماموریت خود را به پایان برساند، بلکه ضمن بازگشت به زمین به دلیل باز نشدن چتر نجات کشته شد.

به دنبال این حوادث، هر دو کشور ضربه حیثیتی سختی خوردند، اما مصمم‌تر از قبل راه را ادامه دادند. ناوهای کیهانی آپولو برای کسب اطمینان صد در صدی، ۵ پرواز بدون سرنشین داشتند و سامانه‌های مختلف آنها، بارها و بارها آزمایش شد و بالاخره در اکتبر ۱۹۶۸ نخستین سفینه سرنشین‌دار آپولو به فضا پرتاب شد و توانست توانایی‌های خود را به نمایش بگذارد. “آپولو-۸” برای نخستین بار، انسان را به مدار ماه برد، فضانوردان “آپولو-۹” عملیات فرود در ماه و ناو مه‌نشین را در مدار زمین آزمایش کردند و سرنشینان “آپولو-۱۰” همین عملیات را در مدار ماه انجام دادند. در این دوران روس‌ها گرچه توانایی چنین عملیاتی را نداشتند و شکست‌های مخفیانه آنان برای آزمایش موشک نیرومند “ان-۱” ادامه داشت، اما امیدشان را از دست نداده بودند. غیر از برنامه سرنشین‌دار، کاوشگران “لونا” را برای پژوهش‌های بدون سرنشین اختصاص دادند و کار فرستادن سفینه‌های بدون سرنشین به ماه را به موازات برنامه مخفی سرنشین‌دار ادامه می‌دادند.

روایتی از تسخیر ماه؛ تبی که بعد از جنگ جهانی، دنیا را فراگرفت!

سال ۱۹۶۹ در چنین شرایطی آغاز شد و رسانه‌های جهان مرتبا هر حرکت طرفین را منعکس می‌کردند. در ۱۳ و ۱۶ ژوئیه سال ۱۹۶۹ (۲۲ و ۲۵ تیر ۱۳۴۸) یکی بعد از دیگری دو سفینه فضایی یعنی “کاوشگر خودکار لونا-۱۵” و سفینه سرنشیندار آمریکایی “آپولو-۱۱” به فضا پرتاب شدند. فرود هر دو ناو در ماه باید روز ۲۰ ژوئیه (۲۹ تیر) صورت می‌گرفت. اما طبق نظر برخی کارشناسان، “لونا-۱۵” باید مقداری از خاک و سنگ ماه را به زمین می‌آورد و محاسبات نشان می‌داد که این محموله زودتر از بازگشت فضانوردان “آپولو-۱۱” به زمین خواهد رسید! این لحظه نهایی مسابقه تسخیر ماه بود. برای روس‌ها این لحظه به معنی حفظ آبرو بود و برای آمریکایی‌ها ثبت کردن یک «نخستین» بسیار بزرگ برای زدودن تمام ناکامی‌ها بود؛ به این ترتیب می‌توان گفت بیش از آن که جنبه علمی داشته باشند، این یک مسابقه سیاسی بود.

روایتی از تسخیر ماه؛ تبی که بعد از جنگ جهانی، دنیا را فراگرفت!

در ۶ ژانویه ۱۹۶۹ “نیل آرمسترانگ”، “مایکل کالینز” و “ادوین آلدرین” رسما به عنوان فضانوردان “آپولو-۱۱” اعلام شدند. فضانوردان طبق یک سنت قدیمی نام “کلمبیا” را برای سفینه اصلی و “ایگل” (عقاب) را برای سفینه مه‌نشین انتخاب کردند. طبق برنامه، آنها باید در ژوییه به ماه سفر می‌کردند؛ گرچه اما و اگرهای بسیاری در سر راه وجود داشت: امکان داشت سرنشینان آپولو ۹ و ۱۰ نتوانند با موفقیت کارشان را انجام دهند.

در ۱۶ ژوئیه سال ۱۹۶۹ در ساعت ۱۳:۳۲ بوقت گرینویچ (ساعت ۱۷:۰۲ چهارشنبه ۲۵ تیر به وقت تهران)، موشک ۱۱۰ متری “ساترن-۵” در حالی از پایگاه پرتاب‌های فضایی کندی راهی مدار زمین شد که حامل ناو اصلی و ناوچه مه‌نشین آپولو-۱۱ بود. ۲ دقیقه و ۴۲ ثانیه بعد از پرتاب، طبقه نخستین و ۹ دقیقه و ۸ ثانیه بعد از پرتاب، طبقه دوم به کار خود پایان داد. ۱۱ دقیقه و ۴۹ ثانیه بعد از پرتاب، آپولو-۱۱ در مداری در اطراف زمین قرار گرفت.

روایتی از تسخیر ماه؛ تبی که بعد از جنگ جهانی، دنیا را فراگرفت!

ساعت ۱۶:۱۷ روز ۱۶ ژوئیه موتور طبقه سوم برای حرکت به طرف ماه بکار افتاد. این موتور ۵ دقیقه و ۴۷ ثانیه کار کرد. “نیل آرمسترانگ” به مرکز هدایت پرواز گزارش داد که کار تمام طبقات موشک “ساترن” به خوبی انجام شده است.

حدود ۱۰ ساعت بعد، سفینه “آپولو” از طبقه سوم موشک “ساترن-۵” جدا شد و پس از یک گردش ۱۸۰ درجه، با مانوری که حدود ۱۱ دقیقه طول کشید، به ناوچه مه‌نشین متصل و بعد از جدا شدن از طبقه نهایی “ساترن-۵” راهی ماه شد.

در حاشیه همین حساسیت‌های پرتاب “لونا-۱۵” و ماموریت احتمالی آن، اخبار مربوط به “لونا” را مرتبا به خدمه “آپولو-۱۱” می‌فرستادند، صبح ۱۷ ژوئیه “بروس مک کاندلس” به فضانوردان خبر داد که “جودرل بنگ” دیگر علامتی از “لونا-۱۵” نمی‌گیرد. شاید “لونا-۱۵” در پشت ماه است و روز بعد اطلاع دادند که خبرگزاری “تاس” اعلام کرده “لونا-۱۵” در مداری بر گرد ماه در حال گردش است.

در همین روز اعلام شد که “ریچارد نیکسون” رئیس جمهور آمریکا اجازه داد روز فرود در ماه تعطیلی عمومی باشد تا مردم بتوانند همزمان شاهد این واقعه باشند.

۵۵ ساعت و ۳۰ دقیقه بعد از پرتاب، فضانوردان دریچه ورود به مه‌نشین را باز کردند تا سامانه‌های آن را مورد بررسی قرار دهند. از این عملیات گزارش مستقیم به زمین فرستاده می‌شد. مرکز هدایت پرواز تمام آنچهرا که باید در مه‌نشین باشد، از طریق دوربین بار دیگر بررسی می‌کرد.

بعد از ظهر روز ۱۹ ژوئیه (۲۸ تیر) “آپولو-۱۱” از منطقه تلاقی جاذبه ماه و زمین گذشت. اینک سفینه در محدوده ماه حرکت می‌کند، فضانوردان ماه را بسیار بزرگتر از گذشته می‌بینند. سطحی در حدود سه چهارم پنجره “آپولو” را پر کرده است.

۷۰ ساعت و ۴۹ دقیقه و ۵۰ ثانیه بعد از پرتاب در حالی که “آپولو” در پشت ماه قرار دارد، موتور سفینه روشن شده و آن را در مداری با اوج و حضیض ۳۱۴-۱۱۱ کیلومتر قرار داد. این مدار بعداً به مدار ۱۲۲-۱۰۱ تغییر مسیر می‌دهد. باید این مسیر تا زمان فرود دایره‌ای شکل شود.

در ساعت ۰۲:۲۶ روز یکشنبه ۲۹ تیرماه “آلدرین” برای بررسی دستگاه‌های مه‌نشین به داخل آن شناور شد، “آرمسترانگ” در کنار پنجره‌های سفینه اصلی ایستاده بود. او امید داشت که نقطه اصلی فرود را پیدا کند. اما سایه‌ها آنقدر طولانی بودند که تصویر جالبی به دست نمی‌داد.

“کالینز” سعی داشت با حرف‌های امیدوارکننده روحیه همکارانش را بالا ببرد، او می‌دانست میزان خطر برای او و همراهانش بسیار متفاوت است. او خود را مانند پدر دو کودک می‌دید که فرزندانش سفری طولانی و خطرناک در پیش رو دارند. تمامی شب نگهبانی داد و به همراهانش گفت: شما باید استراحت کامل داشته باشید. در ساعت ۱۷:۵۳ “آرمسترانگ” در مه‌نشین به “آلدرین” ملحق شد و حدود دو ساعت بعد مرکز هدایت پرواز دستور شروع عملیات فرود را داد و “کالینز” دکمه جدائی بست‌های دو سفینه را فشرد و در ساعت ۲۱:۱۷ (بوقت تهران) مه‌نشین از سفینه مادر جدا شد و بتدریج فاصله گرفت. بعد از رسیدن به فاصله امن، “آرمسترانگ” موتورهای جانبی مه‌نشین را به مدت کوتاهی روشن کرد. “کالینز” از عملیات عکس‌برداری می‌کرد. مرکز هدایت پرواز مکالمه بین دو ناو را می‌شنید:

– کالینز: سفینه‌تان خیلی خوب دیده می‌شود، با آن که واژگون هستید.

– آرمسترانگ: بله، یکی از ما دوتا واژگون است!

– کالینز: بچه‌ها مواظب خودتان باشید.

– آرمسترانگ: به امید دیدار!

بعد از این مکالمه مه‌نشین و سفینه اصلی از هم دور شدند و مه‌نشین راه سطح ماه را در پیش گرفت. نیم دور بعد “آرمسترانگ” موتور مه‌نشین را به مدت ۳۰ ثانیه روشن کرد، تا ارتفاع ناو را به ۱۴/۴ کیلومتری ماه کاهش دهد. این کاهش ارتفاع ۵۷ دقیقه طول کشید. در زمان این عملیات “آرمسترانگ” و “آلدرین” حالت ایستاده داشتند و کفش‌های آنها به کف مه‌نشین بسته شده بود.

۱۰۲ ساعت و ۳۳ دقیقه و ۵ ثانیه بعد از پرتاب، “آلدرین” دکمه روشن شدن موتور را فشار داد. ۱۲ دقیقه تا زمان فرود مانده بود. موتور بطور نرم روشن شد و نیم دقیقه بعد به کشش کامل رسید. در این حالت هنوز مه‌نشین حالت معکوس داشت. دقایقی بعد “آرمسترانگ” در ارتفاع ۱۴ کیلومتری مه‌نشین را ۱۸۰ درجه چرخاند تا رادار فرودی نسبت به سطح ماه تنظیم شود. ۵ دقیقه و ۲۰ ثانیه بعد از روشن شدن موتور مه‌نشین، ناگهان یکی از چراغ‌های زرد شروع به چشمک زدن کرد. بعد مشخص شد مشکل در برنامه‌ریزی رایانه مه‌نشین بوده است و “آلدرین” کشف کرد که اگر از رایانه در مورد وضعیت لحظه چرخش سوال نشود، این اشتباه کمتر بوجود می‌آید. به همین دلیل از مرکز هدایت پرواز خواهش کرد که اطلاعات در این مورد را مستقیماً برای آنها بفرستند. ۱۸ دقیقه و ۳۱ ثانیه بعد از روشن شدن موتور مه‌نشین، ناوچه در ارتفاع ۱۷۰۰ متری ماه قرار داشت. حالا دیگر ماه از پنجره‌ها به خوبی دیده می‌شد.

دریای آرامش که پوشیده از دهانه‌های آتشفشان بود در زیر اشعه خورشید صبحگاهی می‌درخشید. ۹ دقیقه و ۵ ثانیه بعد از روشن شدن موتور مه‌نشین، “چارلز دوک” از مرکز هدایت پرواز اجازه فرود را صادر کرد. در این زمان فاصله مه‌نشین تا سطح ماه تنها ۹۰۰ متر بود. ۹ دقیقه و ۲۴ ثانیه بعد از روشن شدن، ارتفاع به ۶۰۰ متر رسید. زاویه مه‌نشین در این زمان نسبت به سطح ماه در نقطه فرود ۴۷ درجه بود.

بر اساس علائم روی پنجره، “آرمسترانگ” متوجه شد که دستگاه هدایت خودکار آنها را به چه نقطه‌ای می‌برد. منطقه دهانه‌های آتشفشان زیادی با قطرهای ۵ تا ۳۰ متر داشت. وقتی که مه‌نشین به ۲۰۰ متری رسید، در جلوی آرمسترانگ دهانه آتشفشانی پدیدار می‌شد. دستگاه هدایت خودکار سفینه را به آن سمت می‌برد تا در شیب شمال شرقی این گودال بنشاند. در آنجا تخته سنگ‌هایی با ارتفاع ۲-۳ متر و حتی بیشتر دیده می‌شد. آرمسترانگ منطقه را مناسب تشخیص نداد و اجازه خواست تا محل بهتری را جستجو کند. در ارتفاع ۱۵۰ متری آرمسترانگ هدایت مه‌نشین را از شکل خودکار خارج کرده و خود به دست گرفت.

۱۱ دقیقه و ۲ ثانیه بعد از روشن شدن مه‌نشین به ارتفاع ۷۵ متری ماه رسیده بود. آنها اینک در جاده مرگ بودند، یعنی اگر ناگهان موتور سفینه خاموش می‌شد، ارتفاع در حدی بود که آنها نمی‌توانستند بخش بالایی را جدا کنند و به شکل اضطراری خود را به مدار برسانند. محلی که آرمسترانگ فکر می‌کرد صاف است، اینک مشخص شد که چندان هم جالب نیست. آرمسترانگ در جستجوی محل مناسبی در حدی که پنجره‌های مه‌نشین اجازه می‌داد، اطراف را نگاه می‌کرد.

یک بار دیگر چراغ اعلام خطر شروع به چشمک زدن کرد: سوخت تنها برای ۹۴ ثانیه وجود دارد. در مرکز هدایت پرواز همه سکوت اختیار کرده بودند و نفس‌ها در سینه حبس شده بود. سرانجام در ارتفاع ۲۰ متری آرمسترانگ منطقه صافی را دید. ارتفاع لحظه به لحظه کمتر و کمتر می‌شد. نخست سایه پایه‌ها و سپس سایه بقیه مه‌نشین بر روی ماه به چشم می‌خورد. بزودی تمام پنجره در سایه قرار گرفت و ثانیه‌ای بعد همه چیز ساکت شد.

ساعت ۲۰ و ۱۷ دقیقه و ۳۹ ثانیه روز ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ (ساعت ۲۳:۴۴ یکشنبه ۲۹ تیر ماه ۱۳۴۸)

صدای آرمسترانگ در مرکز هدایت پرواز به گوش رسید: اینجا پایگاه آرامش است. “عقاب” فرود آمد.

آلدرین و آرمسترانگ به طرف هم برگشتند و برای نخستین بار پس از جدا شدن از سفینه مادر به هم نگاه کردند. با دستکش به هم دست دادند و در چشمان همه برق پیروزی را دیدند.

در هیوستون فریادهای شادی بلند شده بود. در مسکو نیمه‌شب بود و رادیو مسکو به مردم خبر داد: امروز در ساعت ۲۳:۱۷ مه‌نشین سفینه فضایی آمریکایی آپولو بر سطح ماه به آرامی فرود آمد …

روایتی از تسخیر ماه؛ تبی که بعد از جنگ جهانی، دنیا را فراگرفت!

آن شب در تهران چه خبر بود؟

سفر فضانوردان آپولو-۱۱ به ماه در ایران هم مانند همه نقاط جهان شور و هیجان فوق‌العاده‌ای بوجود آورد. از حتی چند ماه قبل نشریات مختلف بشدت پیگیر این ماموریت بودند و مجلات هفتگی با چاپ مقالات و حتی شماره‌های ویژه به استقبال این سفر رفته بودند. دو روزنامه مطرح آن دوره یعنی کیهان و اطلاعات هم مانند دو ابرقدرت که برای فتح ماه به نبرد برخاسته بودند، رقابت شدیدی را برای درج خبرها در پیش گرفتند و حتی شماره ویژه سفر به ماه منتشر کردند. روز بعد از فرود مه‌نشین آپولو ۱۱ روزنامه اطلاعات ضمن زدن تیتر “تهران هم دیشب از تب فتح ماه بیدار بود” گزارش‌هایی از سطوح مختلف جامعه از کارشناسان و افراد مشهور گرفته تا مردم عادی تهیه و نظر آنان را منتشر کرد:

روایتی از تسخیر ماه؛ تبی که بعد از جنگ جهانی، دنیا را فراگرفت!

دیشب تهران و دیگر شهرهای ایران مانند هر نقطه دیگری در روی این کره خاکی چشم به آسمان دوخته بود، چشم به کره ماه که نخستین انسان‌های زمینی را در آغوش خویش جای می‌داد و هنگامی که دستگاه‌های مخابراتی خبر بزرگترین واقعه تاریخ یعنی فتح ماه را به گوش میلیون‌ها مردم جهان من‌جمله مردم ایران رسانیدند، در هر محفل و مجلسی در میان خانواده‌ها همگی بی اختیار شروع به کف زدن کردند و فریادهای پیروزی و هیجان سردادند. در چشم هزاران نفر قطره‌های اشک شادی سرازیر گشت. در خیابان‌ها اتومبیل‌ها چراغ‌های خود را روشن کردند و صدای بوق اتومبیل‌ها گوئی خبر عروس شدن هزاران دختر جوان را اعلام می‌کرد.

از قهوه‌خانه‌ها، کافه رستوران‌ها، پشت بام‌ها و داخل منازل آخرین اخبار مربوط به این حادثه تاریخی شنیده می‌شد. تهران شب زنده‌داری‌های بسیاری داشته اما شب زنده‌داری دیشب وضع دیگری داشت،؛ مردم از وقتی که روزنامه‌های عصر را خواندند تا پاسی از نیمه شب از کنار رادیوها و تلویزیون‌ها تکان نمی‌خوردند، همه می‌خواستند لحظه با شکوه نشستن ماه‌نشین را بیدار باشند. مردم رادیوهای ترانزیستوری از جیب بیرون کشیده بودند و با دقت لحظات هیجان انگیز دیشب را دنبال می‌کردند و همگی ساعات و دقایق اضطراب انگیزی را گذراندند.

علی ایرانپور آرزو داشت فضانوردان سالم به زمین بازگردند و نتایج این سفر تاریخی آنان به صلح و امنیت دنیا کمک کند.

ابوالفضل قماش دانشجوی هیدرومهندسی می‌گفت: تسخیر ماه می‌تواند به خلق صنایع جدیدی در روی زمین در تمام کشورها منتهی گردد.

پوران عاملی گفت: در جریان پیروزی آپولو ۱۱ و تسخیر ماه سهم همسران فضانوردان را نباید فراموش کرد، این زنان شجاع با بوجود آوردن یک محیط گرم در خانواده و تشویق و دلگرم کردن همسران خود، بار فضانوردان را در تسخیر ماه سبک کردند و خونسردی و شجاعت آنها در تحمل هیجانی که بوجود آمده است، واقعا قابل تحسین است.

عبدالله ریاضی، رئیس مجلس شورای ملی در این زمینه گفت: این کار یک واقعه تاریخی است و من در تمام دیشب برای آگاهی از اخبار مربوط به مسافرت فضانوردان نخوابیدم و دلم نیز نمی‌خواست بخوابم.

دکتر عیسی صدیق گفت: با فرود آمدن انسان در سطح کره ماه، به نظر من درخشانترین کامیابی نصیب نوع بشر شده است، انسان در اثر اندیشیدن و آزمایش و به کار بردن عقل و انگشتان اکتشافات و اختراعاتی را در قرن حاضر انجام داده که وی را بر بسیاری از قوای طبیعت مسلط ساخته و موانع را در راه ترقی و تعالی بشر از میان برداشته است.

روایتی از تسخیر ماه؛ تبی که بعد از جنگ جهانی، دنیا را فراگرفت!

اما این سفر مخالفینی هم داشت! دکتر لطفعلی صورتگر، شاعر و استاد دانشگاه درباره فتح ماه گفت: ما سال‌ها با ماه راز و نیازها داشتیم و از این کار لذت می‌بردیم ولی با این کار (سفر به ماه) یکی از ظواهر زیبائی از بین رفته و جای آن همه زیبائی را مشتی سنگ، خاک و سطحی پر آبله گرفته است. خواهش ما این است که ممالک خارجی به هر کره‌ای که می‌خواهند، بروند ولی حداقل زهره را برای ما شاعران باقی بگذارند.

هیجان، نه فقط در میان طبقات روشنفکر و یا مرفه، بلکه به مردم عادی هم کشیده شده بود و در آن لحظات بسیاری از مردم از خانه‌ها به خیابان‌ها آمده و گروه گروه دور هم جمع می‌شدند و به رادیوهای کوچک و بزرگی که در دست داشتند، گوش می‌دادند و همین که درباره آپولو خبری می‌رسید، سکوت می‌کردند و هنگامی خبر پایان می‌یافت بحث و صحبت و پیش‌بینی‌ها شروع می‌شد.

در یکی از کوچه‌های خیابان عباسی، عده‌ای زن دور هم جمع بودند و بر خلاف شب‌های دیگر صحبت آنها راجع به شوهر و بچه و سختی زندگی یا غیبت از این و آن نبود، بلکه تنها درباره ماه صحبت می‌کردند.

خانمی می‌گفت: ما راجع به زن‌های این سه آمریکائی صحبت می‌کردیم، چون زن‌های این سه نفر الان بر خلاف دیگران سخت دلواپس جان شوهرانشان هستند این سه زن و بچه‌هایشان امشب خواب به چشمشان نمی‌رود، زیرا تنها مسئله شهرت و افتخار برای شوهران آنها مطرح نیست، بلکه در یک طرف دیگر مرگ و نیستی در کمین است.

بعد از آن که رادیو و خبر دادند که لونا ۱۵ به پانزده کیلومتری ماه رسیده و این همان مداری است که سفینه‌ها از آنجا بر سطح ماه فرود می‌آیند، یک مرتبه هیجان وصف ناپذیر بوجود آمد. عده‌ای معتقد بودند شوروی زودتر به ماه خواهد رسید، عده‌ای می‌گفتند لونا به ماه نخواهد نشست. هیچکدام نمی‌توانستند پیش‌بینی قطعی کنند؛ اما یک چیز برای مردم روشن بود که رقابت بزرگی بین شوروی و امریکا در جریان است.

بالاخره ساعت موعود فرا رسید چند دقیقه مانده به نیمه‌شب، فرستنده‌های رادیویی و تلویزیونی با گفتن “توجه فرمائید، توجه فرمائید” اعلام کردند که “عقاب” ساعت یازده و چهل و چهار دقیقه بر سطح ماه نشست. غریو شادی تمام بینندگان و شنوندگان یک مرتبه بلند شد.

مردم از این‌که بالاخره “عقاب” به سلامت به مقصد رسید، خوشحال شدند. همه این موفقیت را متعلق به بشریت و مردم سراسر جهان می‌دانستند.

دیشب به مناسبت پخش برنامه‌های آپولو۱۱ از رادیو و تلویزیون و توجه مردم به این حادثه تاریخی، کلانتری‌های تهران شب خلوتی را گذراندند. افسر نگهبان یکی از کلانتری‌ها صبح امروز گفت: شب قبل اهالی تهران سرگرم تماشای تلویزیون و گوش دادن به اخبار رادیو بودند و فرصت دعوا کردن را نیافتند. بدین مناسبت دیشب در تهران از دعوا و زد و خورد خبری نبود.

یک مسافر تاکسی گفت: آمریکایی‌ها در ماه پیاده شدند و ما هنوز از مشکل تاکسی نتوانستیم پیاده شویم. مدیر عامل یک شرکت تعاونی مسکن نیز اظهار داشت قبل از این که افراد برای سکونت به ماه بروند، بایستی با یک دورنگری مسکن مناسبی جهت اقامت خود تهیه کنند.

دکتر عباس ریاضی کرمانی، استاد دانشگاه گفت: چون وضع آب و هوای کره مریخ شباهت کاملی به کره زمین دارد، مسلما موجودات کره مریخ نیز شباهت زیادی به موجودات کره زمین دارند و چون تمدن مریخی‌ها پیشرفته‌تر از بشر است و از طرفی جاذبه زمین بیش از مریخ است، لذا می‌توان پیش بینی کرد که کره ماه قبلا به وسیله ساکنین مریخ فتح گردیده است و در آنجا برای این‌که بتوانند به سایر کرات مسافرت کنند، برای خود مبادرت به احداث پایگاه نموده‌اند.

دکتر ریاضی کرمانی از این که فضانوردان آمریکائی توانسته‌اند در ماه پیاده شوند، اظهار خوشوقتی کرد و گفت: این اقدام سبب خواهد شد که با احداث پایگاه در کره ماه مسافرت به سایر کرات منظومه شمسی آسانتر شود.

***

“عقاب” در محلی فرود آمده بود که تا مسافتی صاف و بدون حلقه‌های بزرگ اما سنگ‌های کوچک دیده می‌شد. در فاصله دور حفره‌هایی دیده می‌شد که ارتفاع دیواره آنها ۵ تا ۱۰ متر می‌رسید. اشعه خورشید اطراف آنها را روشن و به رنگ برنز در آورده بود. در سمت راست رنگ قهوه‌ای و در نزدیک مه‌نشین رنگ خاکستری دیده می‌شد. اطراف مه‌نشین محیطی به نظر نمی‌رسید که باعث مرگ انسان شود. آرمسترانگ از پنجره کوچک فوقانی نگاه کرد و اطراف را در زیر آسمان قیرگون ماه دید. او به چارلز دوک در مرکز هدایت پرواز گفت: زمین بزرگ، درخشان و زیباست.

آنها باید ۲۲ ساعت در ماه می‌ماندند و قرار شد نخستین راهپیمایی در نیمه مدت اقامت انجام شود. قبل از خروج از مه‌نشین آنها باید ۴ ساعت می‌خوابیدند. اما آرمسترانگ با مرکز هدایت پرواز قرار گذاشت ۵ ساعت بعد از فرود نخستین راهپیمایی را انجام دهد. یعنی حدود ساعت ۸ بعدازظهر بوقت هیوستون.

آلدرین به فکر افتاد و سپس در حالت ویژه روحی این پیام را فرستاد:

«من خلبان مه‌نشین هستم. می‌خواهم از این امکان استفاده کنم و از تمامی کسانی که صدای مرا در هرکجای زمین می‌شنوند، یک لحظه بایستند و درباره چند ساعت گذشته فکر کنند و شکر خداوند را بجا آورند.» و در ادامه بخشی از کتاب مقدس را خواند.

گام نهادن بر سطح ماه

سه ساعت و نیم بعد از فرود، فضانوردان مقدمه راهپیمایی بر سطح ماه را چیدند. دو فضانورد لباس‌های خود را بطور دقیق پوشیدند. همه اجزا را طبق کتابچه راهنما بررسی کردند. بعد از پوشیدن لباس کامل، آنها هوای داخل ناوچه را تخلیه کردند و بالاخره به منهای ۱۰ رساندند. بعد آلدرین آزمایش کرد که دریچه باز می‌شود یا نه، اما باز نشد. فشار هنوز منهای ۵ بود. بالاخره آلدرین تصمیم گرفت که تراکم را کمتر کند.

روایتی از تسخیر ماه؛ تبی که بعد از جنگ جهانی، دنیا را فراگرفت!

۱۰۹ ساعت و ۷ دقیقه و ۳۳ ثانیه بعد از پرتاب (ساعت ۰۶:۱۰ روز دوشنبه ۳۰ تیر به وقت تهران) دریچه باز شد. آرمسترانگ با صدای نسبتاً گرفته باز شدن دریچه را اعلام کرد. آنها مجبور بودند تا تکمیل کار دستگاه تهویه صبر کنند.

روایتی از تسخیر ماه؛ تبی که بعد از جنگ جهانی، دنیا را فراگرفت!

۱۰۹ ساعت و ۱۶ دقیقه و ۴۹ ثانیه پس از پرتاب نیل آرمسترانگ پشت به دریچه به زانو نشست و با احتیاط پاهای خود را به بیرون گذاشت و بعداً تمام تن خود را از دریچه مربعی شکل که طول هر ضلعش ۸۱ سانتیمتر بود، به بیرون کشید. ایستاد و بررسی کرد آیا می‌تواند به مه‌نشین برگردد.

۱۰۹ ساعت و ۱۹ دقیقه و ۱۶ ثانیه بعد از پرتاب، آرمسترانگ در خارج از مه‌نشین بر روی سکوی قبل از پله‌ها ایستاده بود. حدود ۲ دقیقه بعد، حلقه‌ای را کشید که صندوقچه ابزار و وسایل علمی باز شود و گزارش داد که همه چیز طبق برنامه پیش می‌رود. یک دقیقه بعد، یک دوربین سیاه و سفید تلویزیونی شروع به کار کرد که تصویر سطح ماه را نشان داد.

از زمان پوشیدن لباس تا زمان قدم گذاشتن بر سطح ماه یک ساعت طول کشید. پله تحتانی پلکان تا پایه بشقابی ۹۰ سانتیمتر مانده بود. نیل آرمسترانگ دو طرف پلکان را گرفته و با احتیاط در سایه مدول پایین رفت. او یک بار به بشقاب پایه مه‌نشین پاگذارد و سپس به پله تحتانی بازگشت و گزارش داد که به پلکان قدم گذاشته و گفت همه چیز درست است. سپس نفس عمیقی کشید و بار دیگر پرید بعد از ۱.۵ ثانیه فرود آرام اما باز به همان پله بازگشت و بعد گفت باید شدیدتر پرش کنم.

روایتی از تسخیر ماه؛ تبی که بعد از جنگ جهانی، دنیا را فراگرفت!

سرانجام در ساعت ۲ و ۵۶ دقیقه و ۱۵ ثانیه روز ژوئیه بوقت گرینویچ (۰۶:۲۶ روز دوشنبه ۳۰ تیر به وقت تهران) آرمسترانگ قدم بر سطح ماه گذاشت و نامش به عنوان نخستین انسانی که سطح یک جسم غیرزمینی قدم گذارده بر در تاریخ به ثبت رسید. او در این لحظه گفت: «این گام کوچکی است برای انسان ولی جهش عظیمی است برای بشریت.» تلویزیون این صحنه ها را به نظر میلیونها نفر از مردم روی زمین می رساند. بر خلاف سایر برنامه های تلویزیونی آپولو۱۱، مخابره عکس ها از ماه سیاه و سفید است.

سپس نخستین گزارش خود از روی سطح ماه را به زمین فرستاد: خاک نرم است و پوشیده از گرد و غبار. من می‌توانم آن را بطور آسان با پایم حرکت بدهم. من آثار کفش خودم را بر روی خاک می‌بینم. حرکت کردن سخت نیست. موتور در زمین اثری ایجاد نکرده … .

همه ابزارها برای کار و تحقیق سطح ماه در بخش مخصوص در طبقه فرودی قرار داشت. آرمسترانگ دوربین عکاسی ۷۰ میلیمتر را برداشت، در محل مخصوصی بر روی سینه‌اش نصب کرد و به فاصله ۲-۱.۵ متری از مه‌نشین دور شد تا از محل فرود عکسبرداری کند.

بعد از جیب خود یک خاک‌انداز کوچک در آورد، خاک ماه را برداشت و در کیسه ریخت و سپس آن را در جیب راستش گذاشت. این نمونه‌برداری اضطراری از خاک ماه بود تا اگر اتفاقی افتاد و وضعیت اضطراری پیش آمد، بدون نمونه برنگردند.

در این حال که آلدرین از دریچه خارج می‌شد، دقت کرد که دریچه کاملاً چفت نشود. به آرامی از پله‌ها پایین آمد و خود را به آرمسترانگ رساند؛ اینک هر دو فضانورد روبروی هم ایستاده بودند، اما نمی‌توانستند همدیگر را در آغوش بگیرند، زیرا لباس‌ها و دوربین عکاسی مزاحم بود. از خوشحالی چند بار بالا و پایین پریدند.

سپس هر دو به باز کردن بسته وسایل تحقیقاتی و فنی مشغول شدند و روپوش پلاک نصب شده در پای سکو را برداشتند که روی آن نوشته بود: «در اینجا انسان‌هایی از سیاره زمین برای نخستین بار پا بر روی کره ماه گذاشتند. ما برای صلح جهت تمام بشریت به این جا آمدیم. ژوییه ۱۹۶۹» این پلاک حاوی امضای سرنشینان آپولو و ریچارد نیکسون، رئیس جمهور وقت آمریکا بود. سپس به عکسبرداری مشغول شدند. آرمسترانگ حدود ۱۷ متر از سفینه دور شد و دوربین فیلمبرداری را در آنجا کاشت. سپس او و آلدرین دستگاه‌های تحقیقاتی دیگر را نصب کردند.

ماموریت دو فضانورد در سطح ماه در ساعت ۰۸:۴۴ روز ۳۰ تیر (به وقت تهران) به پایان رسید و به راهپیمایی خود پایان داده به داخل سفینه بازگشتند. آلدرین در سطح ماه ۱ ساعت و ۴۶ دقیقه و آرمسترانگ ۲ ساعت و ۱۳ دقیقه در ماه راهپیمایی کردند. تا بلند شدن از ماه ۹ ساعت باقی مانده بود. بعد از ناهار و دادن جواب به سوالات کارشناسان، فضانوردان سعی کردند بخوابند. آرمسترانگ روی پوسته موتور پرتابی دراز کشید، ولی نتوانست بخوابد. اما آلدرین در کف مه‌نشین دراز کشید و کمی خوابید.

روایتی از تسخیر ماه؛ تبی که بعد از جنگ جهانی، دنیا را فراگرفت!

بالاخره زمان بازگشت فرا رسید. حدود ۱۲۵ ساعت بعد از پرتاب، ضربه ناگهانی حاصل از انفجار، پیچ‌های بین بخش فرودی و قسمت فوقانی را از جا کند و بخش بالایی مه‌نشین با نیروی حاصل از موتورش را بلند کرد. ۷ دقیقه و ۱۵ ثانیه بعد “عقاب” نیز در مدار پیرامون ماه بود. مانورها برای رسیدن به ناو اصلی دقیق صورت می‌گرفت. ۱۲۸ ساعت بعد از پرتاب مه‌نشین و سفینه مادر به هم پیوستند و اضطراب‌ها کاهش یافت، چون می‌شد مطمئن بود که فضانوردان می‌توانند به خانه بازگردند.

روایتی از تسخیر ماه؛ تبی که بعد از جنگ جهانی، دنیا را فراگرفت!

حدود ۱۳۶ ساعت بعد از پرتاب (ساعت ۰۸:۲۷ سه‌شنبه ۳۱ تیر به وقت تهران) کلمبیا موتور خود را برای بازگشت به زمین روشن کرد.

روز چهارشنبه، اول مرداد و در حین بازگشت به زمین، تلویزیون برنامه‌های کوتاهی پخش کرد که کار کردن و غذا خوردن فضانوردان را نشان می‌داد. اینک مردم کمتر تب و تاب نشان می‌دادند و تقریبا مطمئن شده بودند که همه چیز به خوبی پایان خواهد پذیرفت.

پنجشنبه، ۲ مرداد باز هم فضانوردان گزارش تلویزیونی برای مردم داشتند و نشان دادند که برای فرود آماده می‌شوند. در ساعت ۱۹:۵۲ روز پنج‌شنبه ۲ مرداد ۱۳۴۸ بخش سرنشین‌دار آپولو از قسمت خدمات (موتورهای عمده موشکی و سایر تجهیزاتی) جدا شد و راه بازگشت به زمین را در پیش گرفت.

سرانجام در ساعت ۲۰:۱۹ ناو آپولو-۱۱ با فرود در ۱.۴۶۰ کیلومتری جنوب غربی هاوایی در اقیانوس آرام به سفر تاریخی خود پایان داد.

روایتی از تسخیر ماه؛ تبی که بعد از جنگ جهانی، دنیا را فراگرفت!

کارشناسان ناسا برای جلوگیری از آلودگی زمین به میکروب‌های احتمالی حمل شده از ماه به زمین، برنامه ریخته بودند که تمام افراد و تجهیزاتی که در معرض تماس فضانوردان قرار گیرند و در این قرنطینه مدتی بررسی شوند تا زمینیان آلودگی پیدا نکنند. از این رو فضانوردان را با بالگرد به کشتی هواپیمابر “هورنت” بردند. هم گروه نجات و هم فضانوردان با لباس‌های عایقی رنگ خاکستری و ماسک در حالی که به دریانوردان و دوربین نمایندگان رسانه‌ها دست تکان می‌دادند به داخل اتاقک قرنطینه رفتند.

به این ترتیب هیجان‌انگیز ترین سفر فضایی به پایان رسید.


چرا عکس‌هایی که می‌گیریم واضح و شارپ نمی‌شود؟


برترین ها – محمد کاملان: عکاسی، هنری جذاب و دوست‌داشتنی است که این روزها به یک تخصص و حرفه مهم تبدیل شده است، عکس‌های زیادی را شاهد هستیم که دنیا را تکان داده‌اند و به سرعت برق از کشوری به کشور دیگر دست به دست شده‌اند. از طرف دیگر عکاسی به یک دانش مهم نیز تبدیل شده و عکاسان حرفه‌ای باید حتماً با زیر و بم عکاسی و دانشی که پشت این کار قرار دارد آشنا باشند.

چرا عکس‌‌ها واضح و شارپ نمی‌شود و راه‌هایی برای گرفتن عکس‌هایی با وضوح بیشتر

این امر باعث شده تا ترفند‌های زیادی را در عکاسی شاهد باشیم که به لطف آن‌ها کیفیت عکس چندین برابر می‌شود. در این بین یکی از اولین توقع‌هایی که هر عکاسی از عکس‌های خود دارد شارپ و واضح بودن سوژه در عکس‌هاست، اما چنین فرآیندی خیلی هم ساده نیست و با کوچک‌ترین لرزش دست عکس تار می‌شود.

وقتی صحبت از شارپ بودن عکس‌ها می‌کنیم منظور نمایش دقیق لبه‌ها و جزئيات در عکس است، عکس‌های دیجیتال عموما به دلیل نحوه فرآیند ثبت عکس بوسیله سنسور دوربین و قرار گرفتن پیکسل‌ها در کنار هم وضوح کمتری پیدا می‌کنند.

این موارد باعث شده تا ترفند‌هایی برای افزایش وضوح و شارپ بیشتر عکس‌ها را در دوربین‌های دیجیتال شاهد باشیم. از طرف دیگر اشتباه‌هایی نیز در عکاسی عدم شارپ بودن تصاویر را به دنبال دارد. به همین دلیل در ادامه ابتدا قصد داریم ببینیم دلیل اینکه عکس‌ها به میزان مطلوب شارپ نمی‌شود چیست و چه راه‌هایی برای گرفتن عکس با وضوح بیشتر وجود دارد.

دلیل اول: سرعت پایین شاتر دوربین باعث کاهش میزان شارپ بودن عکس می‌شود

در عکاسی آنالوگ یک قانون کلی وجود داشت که بر اساس آن گفته میشد سرعت شاتر باید حداقل یک ثانیه میان فاصله کانونی و لنز تقسیم شود. به عبارت ساده‌تر اگر با یک لنز ۱۰۰ میلی‌متری عکاسی می‌کنید شاتر دوربین باید حداقل در سرعت ۱/۱۰۰ ثانیه تنظیم شده باشد. دلیل این امر نیز این نکته است که سرعت شاتر عموما با میزان ۱/۱۲۵ ثانیه یا سریع‌تر عمل می‌کند و به همین منظور باید سرعت شاتر را تنظیم کرد.

این قانون در عکاسی دیجیتال نیز صدق می‌کند اما مقداری پیچیده‌تر شده است چرا که فاصله کانونی، سنسورهای کل کادر دوربین را بزرگ‌تر می‌کند. از طرف دیگر سیستم ثبات تصویر نیز در دوربین‌های دیجیتال در این فرآیند تأثیر دارد.

به زبان ساده‌تر می‌توان اینگونه بیان کرد اگر یک لنز ۱۰۰ میلی‌متری بر روی دوربین نیکون با سنسور APS-C با حالت DSLR استفاده شده باشد که نمونه این ترکیب را در دوربین نیکون D3300 شاهد هستیم، میزان فاصله کانونی این دوربین چیزی حدود ۱.۵ برابر بیشتر می‌شود و در نتیجه شاتر دوربین باید حداقل بر روی ۱/۱۵۰ ثانیه تنظیم شده باشد.

اجازه‌ دهید برای روشن شدن این موضوع مثال دیگری بزنیم. دوربین DSLR کانن با سنسور APS-C مانند EOS Rebel T7i / 800D دارای بزرگنمایی فاصله کانونی به میزان ۱.۶ است، به این ترتیب برای عکس‌هایی شارپ و واضح با این دوربین میزان سرعت شاتر باید حداقل ۱/۶۰ ثانیه باشد.

از طرف دیگر در بیشتر دوربین‌های دیجیتال شاهد حضور فناوری ثبات تصویر نیز هستیم. این فناوری تکان‌های احتمالی دوربین را خنثی می‌کند و به لطف آن زمانی که دوربین در دست عکاس قرار گرفته است با سرعت شاتر کمتری عکس برداری کند.

لنزهای زیادی قادر هستند تا میزان ۴ برابر تکان‌های دوربین را جبران کنند، که این تفاوت میان عکس‌برداری با سرعت ۱/۱۲۵ ثانیه را با ۱/۸ ثانیه نشان می‌دهد.

در این بین توانمندی عکاس در ثابت نگه داشتن دوربین نیز تأثیر زیادی در وضوح و شارپ بودن عکس‌ها ایجاد می‌کند.

دلیل دوم: لرزش دوربین میزان شارپ بودن عکس‌ها را کاهش می‌دهد

چرا عکس‌‌ها واضح و شارپ نمی‌شود و راه‌هایی برای گرفتن عکس‌هایی با وضوح بیشتر

همان‌‌گونه که اشاره کردیم به هر اندازه هم که تلاش کنید باز هم احتمال لرزش دست در حین عکس‌برداری وجود دارد، به این ترتیب بهتر است در حین عکس‌برداری از پایه‌های دوربین برای ثابت نگه‌ داشتن آن کمک بگیرید. این امر به‌خصوص در زمان عکس‌برداری با لنز‌های تله که وزن بیشتری دارند کارساز خواهد بود.

به لطف پایه‌ دوربین می‌توانید وزن دست و بازو را به پایه منتقل کنید تا دوربین ثبات بیشتری داشته باشد. این پایه‌ها وزن دوربین را نیز کمتر می‌کنند تا آزادی و اختیار عمل بیشتری در حین عکاسی از سوژه‌های متحرک داشته باشید.

برای ثبات بیشتر استفاده از سه‌پایه نگه دارنده دوربین نیز پیشنهاد می‌شود. در بیشتر مواقع این سه‌پایه‌ها دارای پایه‌های قابل تنظیم ارتفاع هستند تا بسته به سوژه و کادری که قرار است از آن عکس‌برداری کنید ارتفاع دوربین تنظیم شود.

دلیل سوم: لرزش‌هایی که در اثر دست زدن به دوربین ایجاد می‌شود عکس‌ها را ناواضح می‌کند

فرض کنیم دوربین را بر روی سه‌پایه قرار داده‌اید. در این حالت دوربین تکان نمی‌خورد اما حتی فشردن دکمه‌های دوربین نیز تکان کمی را به آن منتقل می‌کند که همین تکان ناچیز میزان شارپ بودن تصاویر را کاهش می‌دهد. اینجاست که ریموت‌های کنترل از راه‌دور به کمک عکاسان می‌آید.

این ریموت‌ها را در دو مدل شاهد هستیم. ریموت‌های بی‌سیم و باسیم که طبق معمول ریموت‌های‌ بی‌سیم قیمت بیشتری نسبت به ریموت باسیم دارند.

ریموت باسیم باید به دوربین متصل باشد و حرکت سیم در اثر عوامل طبیعی مانند وزش باد ممکن است دوربین را تکان دهد و در نتیجه میزان شارپ بودن عکس کاهش پیدا کند. از طرف دیگر ریموت‌های بدون سیم نیز در بیشتر مواقع تنها از طریق اینفرارد کار می‌کنند و به همین دلیل برای تعامل باید حتماً در مسیر مستقیم دوربین قرار داشته باشد. لازم به ذکر است این ریموت‌ها در زیر نور آفتاب به خوبی کار نمی‌کنند.

گاهی اوقات عکاس از سوژه‌هایی عکاسی می‌کند که بنا به رعایت میزان نوردهی صحنه باید فاصله‌ خود را با دوربین حفظ کند. در چنین مواقعی ریموت کمک حال عکاس خواهد بود.

دلیل چهارم: عکس‌ها به دلیل قابلیت Mirror-Slap کیفیت کمتری پیدا می‌کنند

چرا عکس‌‌ها واضح و شارپ نمی‌شود و راه‌هایی برای گرفتن عکس‌هایی با وضوح بیشتر

زمانی که عکاس به ریموت دسترسی ندارد گزینه تایمر دوربین انتخاب خوبی برای عکس‌هایی است که بنا به سوژه مورد نظر عکاس نمی‌تواند به دوربین نزدیک باشد. چنین فرآیندی جلوی لرزش دوربین در حین برداشتن عکس را نیز می‌گیرد.

امکان Mirror-Slap در بعضی از دوربین‌ها بیشتر از بقیه باعث کاهش شارپ بودن عکس می‌شود. بعضی از سازنده‌ها حرکت آینه داخل دوربین را کاهش داده‌اند تا از این طریق امکان Mirror Slap کمتر در عدم وضوع عکس‌ها تأثیر داشته باشد.

پیشنهاد می‌کنیم اگر قصد دارید از تمامی پیکسل‌های دوربین در بالاترین حالت رزولوشن دوربین کمک بگیرید در دوربین‌هایی مانند نیکون D850 باید فاصله بیشتری از سوژه داشته باشید و قابلیت Mirror-Lock up را نیز در دوربین فعال کنید.

به لطف این قابلیت پس از فشردن شاتر دوربین برای اولین بار آینه‌ دوربین بالا می‌رود. در نتیجه تکان‌های بعدی دوربین در حین عکسبرداری و فشردن دکمه شاتر برای دفعات بعدی تأثیری در کاهش کیفیت عکس‌ها ندارد.

دلیل پنجم: حرکت سوژه باعث از بین رفتن میزان شارپ بودن تصاویر می‌شود

چرا عکس‌‌ها واضح و شارپ نمی‌شود و راه‌هایی برای گرفتن عکس‌هایی با وضوح بیشتر

به هر اندازه هم که دوربین شما ثبات داشته باشد باز هم اگر سوژه کوچکترین تکانی بخورد عکس وضوح خود را از دست خواهد داد. به این ترتیب به عنوان یک عکاس حرفه‌ای باید سرعت شاتر را به انداز‌ه‌ای سریع تنظیم کنید که حرکت سوژه را با کمترین لرزش عکاسی کند.

میزان سرعت مناسب شاتر برای عکس‌ با سوژه متحرک چقدر است؟

تجربه نشان داده است سرعت ۱/۶۰ یا ۱/۱۲۵ ثانیه سرعت مناسب و سریعی برای عکسبرداری از سوژه‌هایی است که در حال راه رفتن هستند. اما اگر عکاس ورزشی هستید و سوژه‌ها شما دائم در حال دویدن هستند پیشنهاد میکنیم میزان شاتر دوربین را در سرعت ۱/۵۰۰ ثانیه تنظیم کنید. این سرعت برای عکسبرداری از بدن سوژه‌ای که در حال دویدن است کفایت می‌کند اما پاها که در حال دویدن حرکت سریع‌تری دارند باز هم با این سرعت ممکن است در عکس تار به نظر برسد.

تنظیم بیشتر سرعت شاتر نیازمند افزایش حساسیت ISO و بازگذاشتن بیشتر دیافراگم برای جذب نور بیشتر نیز هستند. اگر چه عکاسان حرفه‌ای پیشنهاد می‌کنند حساسیت میزان ISO نباید در حین عکسبرداری از طبیعت و محیط‌های باز زیاد باشد اما برای عکسبرداری از سوژه‌های ورزشی و پرتحرک چاره‌ای به غیر افزایش حساسیت ISO وجود ندارد.

توجه داشته باشید در مدل‌های جدید دوربین‌های DSLR و CSC قرار ندادن حساسیت ISO در درجه‌های بالا نتایج مطلوبی را در عکس‌های ورزشی و سوژه‌های پرتحرک دارد. ناگفته نماند بالا بودن حساسیت ISO در عکس‌‌ها نویز بیشتری را به دنبال دارد اما باز هم بهتر است عکس‌هایی که از سوژه‌های پرتحرک گرفته می‌شود نویز داشته باشند تا اینکه شارپ و باوضوح بالا نباشند.

دلیل ششم : قابلیت فوکوس خودکار دوربین بر روی سوژه‌ای به غیر از سوژه‌ اصلی که در کادر تنظیم شده است

چرا عکس‌‌ها واضح و شارپ نمی‌شود و راه‌هایی برای گرفتن عکس‌هایی با وضوح بیشتر

انصافاً باید گفت دوربین‌های جدید و امروزی فرآیند عکاسی را بسیار راحت‌تر از گذشته کرده‌اند. این دوربین‌ها به صورت خودکار نقطه فوکوس، میزان نورگیری و تعادل رنگ سفید را در عکس‌ها تنظیم می‌کنند. در این بین گاهی اوقات نیز این تنظیمات خودکار آن‌گونه که باید و شاید تنظیم نمی‌شود.

به عبارت دیگر احتمال خطا در تشخیص خودکار نقطه فوکوس از جانب دوربین وجود دارد. دوربین‌های زیادی تنظیم شده‌اند تا نزدیک‌ترین سوژه را در مرکز کادر به عنوان سوژ‌ه اصلی در نظر بگیرند و بر روی این سوژه فوکوس کنند. به این ترتیب اگر سوژه اصلی شما در گوشه‌ای از کادر قرار گرفته باشد احتمال خطای دوربین در فوکوس خودکار بر روی سوژه اصلی وجود دارد.

به همین دلیل است که احتمال دارد در حین عکاسی از سوژه‌‌ای که در نزدیک دوربین قرار گرفته است، قابلیت فوکوس خودکار به دنبال سوژه‌ای در فاصله‌ای دورتر در پشت سر سوژه اصلی فوکوس می‌کند. چنین فرآیندی فوکوس بیشتری را در پشت سر سوژه نسبت به خود سوژه ایجاد می‌کند.

خوشبختانه این مشکل راه حل ساده‌ای دارد و باید قابلیت فوکوس خودکار را غیر فعال کرد و کنترل فوکوس را به صورت دستی در اختیار گرفت. این حالت در بیشتر دوربین‌ها با عنوان Single Point AF یا Select AF تعبیه شده است.

زمانی که فوکوس دوربین در حالت دستی قرار گرفت کافی است تا با دکمه‌های مکان‌یابی دوربین نقطه فوکوس را بر روی سوژه اصلی در کادر انتخاب کنید.

حتی اگر دوربین شما نقطه‌های فوکوس زیادی را شناسایی کند باز هم مواقعی وجود دارد که این نقطه‌ها با سوژه اصلی در کادر تراز نمی‌شوند. در چنین شرایطی باید به صورت دستی نقطه فوکوسی که نسبت به سایر نقطه‌ها به سوژه اصلی نزدیک‌تر است را انتخاب کنید. حرکت دادن دوربین به نوعی که نقطه فوکوس اصلی بر روی سوژه قرار بگیرد نیز راه خوبی برای تنظیم دستی فوکوس در مواقعی است که چندین نقطه فوکوس در کادر وجود دارد.

پس از اینکه نقطه فوکوس بر روی سوژه اصلی قرار گرفت دکمه شاتر دوربین را تا نیمه فشار دهید و آزاد کنید تا لنز فرآیند فوکوس را انجام دهد. انجام این تکنیک تأثیر زیادی در افزایش شارپ بودن سوژه در عکس‌ها دارد، پس از چندین بار انجام این تکنیک، سرعت عمل شما در عکسبرداری و تنظیم نقطه فوکوس بیشتر خواهد شد.

دلیل هفتم: انتخاب نشدن فوکوس خودکار مستمر (continuous AF mode)

چرا عکس‌‌ها واضح و شارپ نمی‌شود و راه‌هایی برای گرفتن عکس‌هایی با وضوح بیشتر

قابلیت فوکوس خودکار در حالت تکی (Single AF) فرآیند فوکوس لنزها را زمانی انجام می‌دهد که شاتر در حالت نیمه فشرده قرار گرفته و فوکوس دوربین بر روی نقطه فوکوس ثابت می‌ماند تا زمانی که عکاس انگشت خود را از روی دکمه شاتر برداشته و دوباره این دکمه را برای عکسبرداری فشار دهد.

به این ترتیب اگر عکاس بخواهد در کادر دیگر فوکوس انجام دهد باید انگشت خود را از روی شاتر بردارد یا اینکه نقطه دیگری را برای فوکوس خودکار قبل از فشردن دوباره دکمه شاتر انتخاب کند. با این حساب اگر از حالت Single AF در قابلیت فوکوس خودکار در حین عکسبرداری از سوژه‌های در حال حرکت استفاده می‌کنید متوجه خواهید شد که دوربین فوکوس را ابتدا بر روی سوژه انجام می‌دهد اما سوژه از فوکوس خارج می‌شود. در نتیجه اگر به صورت مستمر و پشت سر هم از سوژه‌ای که در حال حرکت است عکس بگیرید اولین عکس فوکوس خوبی دارد و میزان شارپ بودن آن مطلب خواهد بود اما عکس‌های بعدی به دلیل خارج شدن از فوکوس کیفیت خوبی ندارند.

در این مواقع قابلیت فوکوس خودکار مستمر به کمک می‌آید. به لطف این ویژگی لنز دوربین به فوکوس تا زمانی که دکمه شاتر فشرده شده باشد ادامه خواهد داد. در نتیجه فوکوس خودکار بر روی سوژه باقی می‌ماند تا عکس‌هایی که از سوژه در حال حرکت گرفته می‌شوند فوکوس بیشتری داشته و در نتیجه شارپ‌تر باشند.

دلیل هشتم: انتخاب شدن فوکوس خودکار مستمر

چرا عکس‌‌ها واضح و شارپ نمی‌شود و راه‌هایی برای گرفتن عکس‌هایی با وضوح بیشتر

همان‌‌گونه که در بالا توضیح دادیم قابلیت فوکوس خودکار مستمر برای عکسبرداری پشت سر هم از سوژه‌های در حال حرکت کابرد خوبی دارد اما جالب است بدانید این قابلیت برای عکسبرداری در سوژه‌های ثابت نیز کاربرد دارد.

اما فشردن شاتر تا نیمه و آزاد کردن آن برای فوکوس بیشتر که در عکاسی به تکنیک focus-and-recompose معروف است باعث می‌شود تا دوربین لنزها را بر روی سوژه دوباره فوکوس کند. در نتیجه پیشنهاد می‌کنیم اگر از تکنیک focus-and-recompose استفاده می‌کنید حتماً دوربین را در حالت Single AF Mode قرار دهید.

دلیل نهم: عمق میدان دید بسیار کم است

چرا عکس‌‌ها واضح و شارپ نمی‌شود و راه‌هایی برای گرفتن عکس‌هایی با وضوح بیشتر

تجربه نشان داده است عکاسان در حین عکاسی از مناظر باز و وسیع تمایل دارند عکس شارپ و واضحی از پس زمینه و پشت زمینه‌ای که در کادر واقع شده بگیرند. برای دست یافتن به این امر عکاس برای ایجاد عمق بیشتر در عکس‌ باید دیافراگرم دوربین را کم کند.

دیافراگم کم و همچنین حساسیت ISO پایین باعث می‌شود تا جزئیات با دقت بیشتری جذب شود. در این حالت قرار دادن دوربین بر روی سه‌پایه برای جلوگیری از لرزش دوربین امری کاملاً ضروری است. شاتر دوربین نیز باید بر روی سرعت‌ کم تنظیم شده باشد.

دلیل دهم: دیافراگم بسته و بسیار کم تنظیم شده است

چرا عکس‌‌ها واضح و شارپ نمی‌شود و راه‌هایی برای گرفتن عکس‌هایی با وضوح بیشتر

همان‌‌گونه که در بالا اشاره کردیم دیافراگم کم عمق میدان دید را افزایش میدهد (این عمق درواقع اندازه محیطی است که در عکس فوکوس شده)، از طرف دیگر این امر باعث پراش نور (Diffraction) نیز می‌شود، این فرآيند باعث ترکیب نور در حین گذر از روی لبه دیافراگم خواهد شد. در نتیجه جلوی فوکوس شدن نور در سنسور گرفته می‌شود و شاهد عکس‌هایی هستیم که میزان شارپ قابل قبولی ندارند.

به عبارت ساده‌تر می‌توان گفت به هر اندازه که میزان دیافراگم بازتر باشد به همان اندازه نیز نورهای غیرمتمرکز بیشتر به سنسور دوربین وارد می‌شود و شاهد کاهش میزان شارپ بودن تصاویر خواهیم بود.

با این حساب باید همیشه حواس عکاس به حفظ تعادل میان عمق میدان دید و همچنین شارپ بودن تصاویر باشد. به این ترتیب بهتر است به جای کم کردن دیافراگم تا بیشترین حد ممکن، دیافراگم را یک یا دو درجه باز بگذارید.

برای درک اینکه چگونه ابعاد دیافراگم بر روی شارپ بودن تصاویر تأثیر می‌گذارد پیشنهاد می‌کنیم دوربین را بر روی سه‌پایه قرار دهید و بر روی سوژه‌ای با جزئیات زیاد فوکوس کنید. سپس با درجه‌های مختلف دیافراگم از این سوژه عکس بگیرید. در نهایت نیز عکس‌ها را به کامپیوتر منتقل کرده و در حالت بزرگنمایی ۱۰۰ درصد آن‌ها را بررسی نمایید.

در این حالت باید به نقطه فوکوسی که در عکس مشخص کرده‌اید توجه کنید. بررسی عکس‌ها به شما کمک می‌کند درک بهتری از عکاسی با دیافراگم کاملاً باز و بسته شدن تدریجی دیافراگم در عکس‌هایی که گرفته‌اید بدست آورید.

در پایان پیشنهاد می‌کنیم اگر شما هم ترفند‌های خوبی را برای شارپ بودن بیشتر تصاویر سراغ دارید، در قسمت نظرات ما و سایر کاربران را از این ترفند‌ها باخبر سازید


۵ چیزی که احتمالا درباره شرکت اچ تی سی نمی‌دانید


وب سایت گجت نیوز – دانیال حجاری: شرکت اچ تی سی که متاسفانه سال‌ها است به سرعت در حال از دست دادن سهم بازار موبایل است، روزگاری در دنیای گوشی های هوشمند پادشاهی می‌کرد. شرکت اچ تی سی در خیلی از زمینه‌ها اولین بوده که در این مطلب به بررسی آن‌ها خواهیم پرداخت.

۵ چیزی که احتمالا درباره شرکت اچ تی سی نمی‌دانید

اچ تی سی نمونه بارز شرکتی است که در طول حیاتش، پستی‌ها و بلندی‌های زیادی را تجربه کرده است. این شرکت در سال ۱۹۹۷ تاسیس شد و از همان ابتدا در زمره اصلی‌ترین توسعه‌دهندگان تکنولوژی‌های مربوط به گوشی های هوشمند قرار گرفت. شرکت اچ تی سی اگرچه شروع بسیار خوبی داشت، اما متاسفانه نتوانست حرکت رو به جلویش را حفظ کند و به همین دلیل رقابت را به سایر شرکت‌ها واگذار کرد.

اوج موفقیت این شرکت در سال ۲۰۱۱ رقم خورد و از آن زمان به بعد شاهد از دست رفتن سهم بازار و همچنین میزان سوددهی شرکت اچ تی سی هستیم. در واقع این شرکت مدت‌ها است فکر سوددهی را از سر بیرون کرده و در تلاش است تا ضرردهی را به حداقل برساند!

تجزیه شرکت اچ تی سی

این وضعیت سبب شد شرکت اچ تی سی در سال ۲۰۱۷، بخش تحقیق و توسعه خود را به گوگل بفروشد. این شرکت تایوانی همچنین تصمیم دارد نزدیک به هزار و پانصد موقعیت شغلی را کاهش بدهد که برابر بیست درصد کل نیروی کار آن است. در ادامه به ۵ حقیقت درباره شرکت اچ تی سی اشاره خواهیم کرد.

ابتدا برای سایرین گوشی‌ می‌ساخت

این شرکت پیش از آغاز طراحی و ساخت گوشی هوشمند تحت برند خود، برای دیگر شرکت‌ها گجت می‌ساخت و آن سازندگان محصولات ساخته شده به دست این کمپانی تایوانی را تحت برند خودشان به فروش می‌رساندند. به عنوان نمونه می‌توان به HP iPAQ Pocket PC و Palm Treo 650 اشاره کرد که نخستین دستگاه قدرت گرفته از PalmOS به شمار می‌رود.

۵ چیزی که احتمالا درباره شرکت اچ تی سی نمی‌دانید

سپس نوبت به Wallaby رسید که اولین گوشی ساخته شده به دست اچ تی سی محسوب می‌شود. جالب اینجاست که این محصول در سراسر دنیا به نام‌های مختلفی همچون O2 XDA ،T-Mobile MDA ،Dopod 686 ،Siemens SX56 و Qtek 1010 به فروش رسید!

اگرچه سال‌ها است گوشی های هوشمند اچ تی سی روانه بازار می‌شوند، اما این شرکت هنوز نیز هر از چند گاه برای دیگر شرکت‌ها محصولاتی الکترونیکی می‌سازد. این شرکت ارتباط بسیار خوبی با گوگل داشته و برخی از گوشی های هوشمند بسیار قدرتمند اخیر آن همچون پیکسل، پیکسل ایکس ال و پیکسل ۲ را ساخته است که از قدرت آن در زمینه ساخت دستگاه‌های الکترونیکی هوشمند خبر می‌دهد.

اولین گوشی اندرویدی، ویندوزی و ۴G را ارائه کرد

اگرچه این شرکت امروز پشت سر بسیاری از گوشی‌سازان تازه کار قرار گرفته است، اما روزگاری از برترین شرکت‌ها نیز در دنیای موبایل چند قدم جلوتر قرار داشت. به عنوان نمونه افتخار ساخت اولین گوشی هوشمند اندرویدی در سال ۲۰۰۸ نصیب شرکت اچ تی سی شد. اچ تی سی دریم به سرعت به محبوبیت زیادی رسید و در سال اول عرضه، نزدیک به یک میلیون دستگاه از آن فروخته شد.

۵ چیزی که احتمالا درباره شرکت اچ تی سی نمی‌دانید

این شرکت افتخار ساخت اولین گوشی مجهز به ویندوز فون را نیز در کارنامه دارد. اچ تی سی کنری (HTC Canary) در سال ۲۰۰۲ عرضه شد و در بازارهای اروپا و چین به فروش رسید. شرکت اچ تی سی موفق شد اولین گوشی ویندوز موبایل دارای پشتیبانی از شبکه ۳G را در سال ۲۰۰۶ با نام MTeoR تولید کند. متاسفانه ویندوز موبایل نیز سرنوشتی همچون وضعیت کنونی اچ تی سی پیدا کرد و از گردونه رقابت حذف شد.

در سال ۲۰۱۰، شرکت اچ تی سی گوشی Evo 4G را تحت اپراتور Sprint، به عنوان اولین گوشی ۴G در بازارهای سرتاسر آمریکا، به فروش رساند. در مقایسه با گوشی های هوشمند امروزی، این گوشی ظاهر زشتی دارد، اما در زمان عرضه محبوبیت بسیار زیادی داشت و طی هفته اول عرضه، صد و پنجاه هزار دستگاه از آن به فروش رسید.

اولین پوسته (سفارشی) اندروید را توسعه داد

شرکت اچ تی سی برای نخستین مرتبه، از پوسته سفارشی‌سازی شده خود در سیستم عامل اندروید استفاده کرد. رابط کاربری اختصاصی آن سنس نام داشت و برای اولین بار در گوشی اچ تی سی هیرو به کار رفت. از آن زمان به بعد، سایر شرکت‌ها نیز این رفتار را دنبال کرده و بعد از دریافت اندروید اصطلاحا خام، آن را ابتدا دست‌کاری کرده و سپس در محصولاتشان به کار می‌برند.

۵ چیزی که احتمالا درباره شرکت اچ تی سی نمی‌دانید

تا مدت‌ها اچ تی سی سنس انتخاب اول طرفداران اندروید بود، چرا که قابلیت‌های کاربردی و زیبایی‌های بصری آن در اندروید خام یافت نمی‌شد. می‌توان به جرات گفت برخی از امکانات اضافه شده در نسخه‌های آتی اندروید از سال ۲۰۰۹ به بعد، از رابط سنس شرکت اچ تی سی الگو گرفته شده بودند.

یکی از بزرگترین شرکت‌های فعال در آمریکا بود

در سال ۲۰۱۱ شرکت اچ تی سی یک چهارم بازار موبایل آمریکا را در دست داشت، به طوری که ۵٫۷ میلیون دستگاه طی سه ماه عرضه کرد. این میزان در مقایسه با صادرات گوشی هوشمند سامسونگ در همان بازه زمانی ۸۰۰ هزار دستگاه بیشتر بود. در آن زمان، اپل محبوبیت کنونی را در بازار موبایل نداشت و با فروش ۴٫۶ میلیون آیفون در رتبه سوم قرار گرفته بود.

۵ چیزی که احتمالا درباره شرکت اچ تی سی نمی‌دانید

در همان بازه زمانی که شرکت اچ تی سی بهترین وضعیت خود در طول حیاتش تا امروز را تجربه کرد، به عنوان چهارمین گوشی‌ساز بزرگ دنیا شناخته می‌شد و پشت سر سامسونگ، اپل و نوکیا قرار داشت. رشد این شرکت در سال ۲۰۱۱ در مقایسه با سال گذشته آن، ۱۱۵ درصد برآورد شده بود! اچ تی سی ده درصد سهم بازار موبایل دنیا را در زمان اوج فعالیتش در اختیار داشت.

شرکت اچ تی سی در ۲۰۱۱، توسط GSMA به عنوان بهترین سازنده دستگاه (Device) سال انتخاب شد. در حالی که آینده برای این کمپانی بسیار روشن به نظر می‌رسید، هیچ چیز طبق برنامه پیش نرفت. این شرکت امروز حتی بین ده سازنده گوشی برتر دنیا نیز قرار ندارد. اگر وضعیت به همین شیوه پیش برود، اچ تی سی به زودی مجبور خواهد شد به طور کامل از دنیای موبایل خداحافظی کند.

خلاق‌تر از چیزی است که تصور می‌کنید

وضعیت بد شرکت اچ تی سی سبب نخواهد شد پیشتازی آن در تکنولوژی در سال‌های نه چندان دور را از یاد ببریم. اچ تی سی در سال ۲۰۱۰، جلوتر از سامسونگ و مایکروسافت، در رده سی و یکم شرکت‌های پیشتاز دارای سرعت رشد بالا در حوزه فناوری، قرار داشت.

۵ چیزی که احتمالا درباره شرکت اچ تی سی نمی‌دانید

همانطور که گفتیم، این شرکت تایوانی در خیلی از زمینه‌ها اولین محسوب می‌شود. به عنوان نمونه، اولین دوربین موبایل دوگانه به دست این شرکت در سال ۲۰۱۴، درون گوشی اچ تی سی وان ام ۸، به کار رفت. ماژول دوربین این محصول از یک سنسور ۴ مگاپیکسلی و یک سنسور ۲ مگاپیکسلی تشکیل شده بود و می‌توانست افکت بوکه را برای عکاسی پرتره اعمال کند.

فعالیت این شرکت فقط به گوشی هوشمند ختم نمی‌شود. به عنوان نمونه، امروز بهترین و قدرتمندترین هدست واقعیت مجازی محصول اچ تی سی است. اچ تی سی وایو را می‌توان به جرات در دسته‌بندی واقعیت مجازی، بالای دست تمامی گجت‌های پوشیدنی دانست.


حسگر اثر انگشتی که زنده بودن شما را تشخیص می‌دهد


مجله دیجی کالا – یوسف اسفندیاری: با توجه به حرکت شرکت‌ها به سمت کاهش حاشیه‌ی نمایشگرها، در همین راستا فناوری‌های و نوآوری‌های جدیدی ظهور کرده است. یکی از جذاب‌ترین آن‌ها، فناوری حسگر اثر انگشت یکپارچه با نمایشگر است. دانشمندان شاغل در انستیتو علوم و تکنولوژی اولسان در کره جنوبی، دو روز پیش مقاله‌ای منتشر کردند که در آن در مورد حسگر اثر انگشت حساس به گرمای پوست توضیحاتی ارائه شده است.

این حسگر اثر انگشت زنده بودن شما را تشخیص می‌دهد

آن‌ها برای توسعه‌ی این فناوری، با استفاده از نانوفیبرها و نانوسیم‌ها موفق به ساخت الکترودهای تقریبا نامرئی شده‌اند که می‌تواند جریان الکتریسیته موجود در انگشت انسان را اندازه‌گیری کند. به همین خاطر، این حسگر اثر انگشت می‌تواند تفاوت انگشت واقعی انسان با انگشت مصنوعی را تشخیص دهد. آستانه‌ی تشخیص دمای این سیستم بین ۳۰ تا ۴۵ درجه‌ی سانتیگراد است.

هرچند در حال حاضر هم برخی از گوشی‌ها از حسگر اثر انگشت بکپارچه با نمایشگر بهره می‌برند، اما این سیستم‌ها شامل سنسورهای اپتیکال است که از طریق نور انداختن و تصویربرداری از اثرانگشت کار خود را انجام می‌دهند و به همین خاطر نسبت به سنسورهای خازنی امنیت کمتری دارند. اما این سیستم جدید که محققان توسعه داده‌اند، به غیر از سنسورهای اپتیکال، برای تشخیص اثر انگشت از فناوری‌های دیگر هم بهره می‌برد و به گفته‌ی آن‌ها امنیت این سیستم در حد استانداردهای FBI است.

با توجه به اینکه چنین سیستمی هنوز در آزمایشگاه به سر می‌برد، پس نباید انتظار راهیابی سریع آن به گجت‌های مصرفی را داشته باشیم. اما با توجه به عطش سازندگان برای بهره‌گیری از فناوری‌های جدید، احتمالا لازم نیست مدت زیادی را برای استفاده از این فناوری در انتظار بمانیم.


۱۰ سلاحی که تاریخچه جنگ را به طور کلی تغییر دادند


برترین ها: پیشرفت تاریخی تمدن را نمی توان بدون شناخت تاریخچه جنگ و خونریزی درک کرد. در واقع تغییر در الگوها و ساختارهای تاریخی تنها با استفاده از سلاح در جنگ ها برای گردن زدن شاهان و کنار زدن امپراطورها شکل گرفته است. توسعه سلاح ها برای پیشرفت جوامع و تعیین سرنوشت افراد و دولت ها بسیار تعیین کننده بوده است.

درحالی که وسایلی مانند گیوتین ارزش سمبولیک بسیار بالایی از لحاظ نقشش در انقلاب فرانسه دارند در ادامه این مطلب قصد داریم شما را با سلاح هایی که در طول تاریخ بشریت مورد استفاده قرار داده و نقش تعیین کننده ای در توسعه جوامع بشری داشته اند آشنا کنیم.

۱۰- اولین سلاح بشر: یک تکه استخوان

۱۰ سلاحی که تاریخچه جنگ را به طور کلی تغییر دادند
چه کسی می تواند آن صحنه به یاد ماندنی در فیلم «۲۰۰۱: یک اودیسه فضایی» ساخته استنلی کوبریک را فراموش کند که در آن اولین نیاکان انسان یک تکه استخوان را به سمت آسمان پرتاب می کنند؟ این استخوان رفته رفته بعد از هزاران سال به یک سفینه فضایی تبدیل شد. استفاده از ابزارهای موجود در طبیعت نقش مهمی در توانمندسازی انسان های اولیه برای خارج شدن از آفریقا و مبارزه با رقبای خود مانند نئاندرتال ها داشت.

یکی از بزرگ ترین برتری های انسان های اولیه توانایی آن ها در ساخت تیرهای با نوک سنگی بود. این پیشرفت های تکنولوژیکی اولیه باعث شد که انسان ها بتوانند به شکار حیوانات و مبارزه با دشمنان انسانی خود از مسافت های دور بپردازند و با دقت و درصد موفقیت بیشتری این کار را انجام دهند. انسان ها ابتدا چاقوهایی از جنس سنگ ساختند و با قرار دادن این وسایل سنگی در درون آتش به تیز کردن لبه های آنان پرداختند. سپس تکه های نازک و تیز سنگ ها با مهارت در نوک تکه های استخوان قرار گرفته و به ساخت نیزه و دارت منجر شد. در واقع انسان ها دریافتند که استخوان و دیگر اشیاء نوک تیز می توانند در نبرد برای بقا بسیار کارآمد و تعیین کننده باشند.


۹- شمشیر بزرگترین امپراطوری باستان: گلادیوس

۱۰ سلاحی که تاریخچه جنگ را به طور کلی تغییر دادند
وقتی افراد به امپراطوری های بزرگ فکر می کنند، اولین اسمی که به ذهن خطور میکند روم باستان خواهد بود. این امپراطوری سه قاره و ۵ میلیون کیلومتر مربع را در برمی گرفت. امپراطوری روم باستان در زمان خود بر بیش از ۷۰ میلیون نفر حکمرانی می کرد که ۲۱ درصد از جمعیت آن زمان را تشکیل می دادند. فتح چنین سرزمین های وسیعی با وجود چنین جمعیتی بصورت تصادفی نبوده است. این پیروزی ها به کمک شمشیر و به خصوص شمشیر موسوم به «گلادیوس» شکل گرفت. طراحی شمشیر گلادیوس نتیجه سال های تکامل و تجربه نظامی بود. در مورد منشأ شمشیر اختلافاتی وجود دارد اما بسیاری بر این باورند که ساخت شمشیر در روم باستان پس از حمله رومی ها به شبه جزیره ایبریان در طور نبردهای پیونیک شکل گرفت.

برای سال های متوالی سربازان رومی شمشیرهای مشابهی داشتند اما برتری های شمشیر گلادیوس بسیار تعیین کننده بود که مهم تر از همه کاربردی بودن آن بود. در مقایسه با سلاح های قدرتمند اولیه که ساخت آن ها بسیار مشکل بود، شمشیر گلادیوس براحتی توسط مواد طبیعی ساخته شده و فرآیند ساخت آن نیز بسیار ساده بود. شمشیر گلادیوس با ساختار مستقیم و دو لبه خود بسیار ساده ساخته شده و در نبردهای تن به تن و مستقیم بسیار موثر بود و سربازان براحتی می توانستند قسمت شکم مهاجمان را با این شمشیر مورد هدف قرار داده و آن ها را از پای درآورند.


۸- کمان بزرگ انگلیسی

۱۰ سلاحی که تاریخچه جنگ را به طور کلی تغییر دادند
مانند رومی ها، مردم انگلیس نیز به یک امپراطوری بزرگ دست یافتند و این عبارت مشهور انگلیسی که «خورشید هیچگاه در امپراطوری انگلستان غروب نمی کند» نشان از قدرت و وسعت انگلیسی ها در قرن نوزدهم دارد. در اوایل قرن دوازدهم میلادی، در طی یک زد و خورد کوچک میان ولزی ها و انگلیسی ها، کمان علیه سربازان انگلیسی به کار گرفته شد. بعد از این که اخبار این حادثه به مقامات ارشد انگلیس رسید، ادوارد اول از این سلاح برای ادامه مبارزات خود در ولز استفاده کرد.

درکمال ناباوری سلاحی که برای مقابله با انگلیسی ها به کار گرفته شده بود به موثرترین سلاح آن ها برای دیکته کردن قدرت نظامی و فتح ولز تبدیل شد. کمان انگلیسی باعث تغییرات زیادی در مسیر جنگ های دوران قرون وسطی شد و به کمک آن، انگلیسی ها ارتش خود را بازسازی کرده و با استفاده از کمانداران در تعداد فراوان در طول نبردهای یکصد ساله با فرانسه توانستند ضربات سختی به فرانسویان وارد کنند. آن ها در واقع مهم ترین بخش از ارتش انگلیس بودند و تعداد آن ها نسبت به دیگر سربازان ده به یک بود.در آن دوران شوالیه های دارای زره موثرترین نیروها در میدان نبرد بودند اما ورود کمان و کماندار این قاعده را به طور کلی تغییر داد. این کمان ها از فاصله های طولانی پرتاب می شده و می توانستند در سخت ترین اهداف نیز نفوذ کنند.


۷- اختراع تاریخساز شرقی: باروت

۱۰ سلاحی که تاریخچه جنگ را به طور کلی تغییر دادند
بعد از این که به عنوان یک سلاح روانشناسانه در نبرد چینی ها با مغول ها به کار گرفته شد، باروت و اختراع آن در نهایت به انقلاب در تکنولوژی نظامی در سراسر جهان منجر شد. در قرن نهم میلادی، شیمیدانان چینی با ترکیب سولفور، زغال و شوره (نیترات پتاسیم) باروت تولید کردند. نتیجه نهایی پودری بود که به آن «serpentine» گفته می شد. این ماده چنان خطرناک بود که برای کاهش احتمال انفجار ناخواسته و آتش سوزی در طول فرآیند تولید حبه آن آب، شراب یا دیگر مایعات افزوده می شد. در نهایت با انتقال آن از یک صفحه شبکه ای دانه های ریز باروت تولید می شد.

شیمیدان های امپراطوری تائو که اولین بار فرمول ساخت باروت را کشف کردند بالاخره توانستند به فناناپذیری که حاکمان آن ها سال های زیادی در جستجوی آن بودند دست یابند و قدرت خود را به رخ مردمشان بکشند. ابتدا از باروت برای کشتن حشرات و درمان بیماری های پوستی استفاده شد اما خیلی زود مسیر استفاده از آن به سمت تسلیحات نظامی تغییر کرد. پیکان های باروتی اولین مورد استفاده از باروت در سطح نظامی بود که خیلی زود به سمت استفاده در سلاح های راکتی و پرتابی تغییر یافت.


۶- سلاح غرب وحشی: کلت روولور

۱۰ سلاحی که تاریخچه جنگ را به طور کلی تغییر دادند
طلایه دار شدن آمریکایی ها در ساخت سلاح خیلی طول نکشید و با ساخت کلت روولور که نماد غرب وحشی در آمریکا بود این مهم به حقیقت پیوست. زمانی که آمریکایی ها به سمت غرب متمایل شدند برای سکونت در این منطقه با مشکلات و موانع متعددی مواجه شدند و سادگی و قدرت تیراندازی آن، کلت روولور را به سلاح باارزش سربازان و افراد غیرنظامی تبدیل کرد. طپانچه کلت در سال ۱۸۳۶ توسط ساموئل کلت اختراع شد که یک کمپانی را برای ستخت طپانچه های دارای سیلندر چرخشی بنیان نهاد. این صنعت چندان با رونق مواجه نشد تا این که جنگ آمریکا و مکزیک به سفارش ۱٫۰۰۰ قبضه از این تپانچه ها توسط ارتش ایالات متحده منجر شد.

این قرارداد با کلت این امکان را داد که کمپانی خود را توسعه داده و بدین ترتیب وی بزرگ ترین کارخانه تولید سلاح خصوصی جهان را ساخت. همچنین این سلاح نقش تعیین کننده ای در جنگ های داخلی ایالات متحده داشت زیرا ساموئل کولت، روولورهای خود را تنها به شمالی ها می فروخت.


۵- سلاحی که میدان نبرد را درنوردید: آ کا- ۴۷

۱۰ سلاحی که تاریخچه جنگ را به طور کلی تغییر دادند
چه کسی فکر می کرد سلاحی که توسط افسران اطلاعاتی ایالات متحده به سخره گرفته شد باعث شد که قاعده نبرد به طور کلی تغییر کرده و حتی ضعیف ترین افراد نیز در برابر قدرت های جهانی قد علم کنند؟ ایده ساخت این سلاح در دهه ۱۹۵۰ شکل گرفت، زمانی که میخاییل کالاشنیکوف که یک طراح اصلی اهل شوروی سابق بود تصمیم گرفت ویژگی های برتر اسلحه ام ۱ آمریکایی را با مسلسل اس تی ۴۴ آلمانی ترکیب کند. اگر چه در ساخت این سلاح موانع بسیاری وجود داشت اما در سال ۱۹۴۹ اسلحه مذکور با نام «Avtomat Kalashnikova» به طور رسمی توسط نیروهای نظامی شوروی مورد استفاده قرار گرفته و پس از پیمان ورشو، بسیاری از کشورهای حاضر در این اتحاد آن را به عنوان سلاح رسمی ارتش های خود انتخاب کردند.

با وقوع جنگ سرد، کرملین از تمامی کشورهای بلوک شرق خواست که این سلاح را در مقیاس گسترده تولید کنند و بدین ترتیب سلاح کالاشنیکوف بدست جنبش های انقلابی در سراسر جهان راه یافت. کاربردی بودن آ کا ۴۷ و همچنین سبکی و هزینه ساخت ناچیز آن باعث شده حتی امروزه نیز این سلاح خودکار مشهورترین سلاح انفرادی باشد که توسط سربازان پیاده، نیروهای شبه نظامی و گروه های تروریستی مورد استفاده قرار می گیرد.


۴- سلاح غیرانسانی: کاز کلرین

۱۰ سلاحی که تاریخچه جنگ را به طور کلی تغییر دادند
یکی از شوکه کننده ترین لحظات در تاریخ بحران های بشری استفاده از سلاح های شیمیایی بود. در این موارد جنازه زنان و کودکان بی دفاع در خانه هایشان افتاده بود. استفاده از سلاح های شیمایی را همه یک جنایت جنگی تلقی می کند اما این موضوع مانع از بکارگیری این سلاح مخرب نشده است. در طول جنگ جهانی اول، فریتز هابر که برنده جایزه نوبل نیز شده بود به ساخت اولین سلاح شیمایی یعنی گاز کلرین کمک کرد. وی ابتدا فرآیند هابر-بوش را کشف کرد که ساخت اولین کودهای شیمایی را ممکن می ساخت، اختراعی که زندگی بسیاری از کشاورزان و روستاییان را از مرگ در اثر گرسنگی و قحطی نجات داد. اما هابر که یک آلمانی میهن پرست بود از اختراع خود در زمینه ساخت سلاح های شیمیایی در طول جنگ جهانی اول استفاده کرد. او شخصاً استقرار اولین خمپاره های پرتاب کننده گلوله های حاوی گاز کلرین را در جبهه های غربی سرپرستی نمود.

بدستور او تعدادی از نیروهای ویژه شیمیایی منتظر ماندند تا باد از سمت شرق به سمت سنگرهای متفقین وزیده و سپس اولین حمله شیمیایی در آوریل سال ۱۹۱۵ شکل گرفت که بیش از ۵٫۰۰ سرباز را به کام مرگ فرستاد. این کشتار بیرحمانه باعث شد که همسر هابر بعد از درگیری و مشاجره بر سر فعالیت های غیرانسانی اش دست به خودکشی بزند و در نهایت هابر خود شاهد شکل گیری حکومت نازی ها و مرگ هم کیشان یهودی خود با استفاده از گازهای شیمیایی ساخته شده بدست خودش بود.


۳- نبرد در آسمان ها: فوکر تریپلین

۱۰ سلاحی که تاریخچه جنگ را به طور کلی تغییر دادند
در حالی که تاکنون بر روی نبرد در روی زمین متمرکز بوده ایم، هواپیمای فوکر تریپلین نبرد در آسمان ها را موجب شد. علیرغم شکست در جنگ جهانی اول، آلمان ها یکی از بزرگ ترین اختراعات نظامی تاریخ بشر را به نام خود ثبت کردند: هواپیمای فوکر. فوکر تریپلین در واقع نسخه ای شبیه سازی شده از یک جنگنده بریتانیایی بود. بعد از این که خلبان یکی از این هواپیماها در پشت خطوط آلمان ها سقوط کرد، دانشمندان نظامی آلمانی به بررسی بقایای جنگنده مذکور پرداخته و توانستند یک نسخه بهتر و کارآمدتر از روی آن بسازند.

این هواپیمای سه باله اگر چه نسبت به هواپیماهای دوباله در نبرد سطحی و یا شیرجه زدن از سرعت کمتری برخوردار بود اما قدرت مانور بسیار بیشتری داشته و می توانست به ارتفاع بالاتری پرواز نماید. یکی از دلایل مشهور شدن این جنگنده خلبان آلمانی و افسانه ای آن به نام مانفرد وون ریشتهوفن بود که بیشتر با نام «بارون سرخ» شناخته می شود. او ۱۹ مورد از ۲۱ شکار نهایی خود را با فوکر کسب کرد تا این که در آوریل ۱۹۱۸ هواپیمای او مورد هدف قرار گرفت و کشته شد.


۲- سلاحی که جنگ را برای همیشه تغییر داد: هواپیمای بدون سرنشین

۱۰ سلاحی که تاریخچه جنگ را به طور کلی تغییر دادند
یکی از معدود فواید جنگ ها این بود که انسان به ارزش واقعی زندگی پی برده است و بدین ترتیب سعی شده که برای زنده ماندن تلاش بیشتری صورت گیرد. نبرد با استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین یا پهپادها باعث شده که ساختار جنگ ها تغییر عمده ای داشته باشند. سربازان هزاران کیلومتر دورتر پشت کامپیوترها نشسته و از این فاصله دور می توانند بدون این که در معرض خطر باشند وظایف خود را با دقت و کارآیی بالایی به انجام برسانند. اولین هواپیمای بدون سرنشین به نام «پردیتور» توسط یک مهندس هوافضا به نام آبراهام کارم که در اسراییل بزرگ شده بود ساخته شد.

بعد از نقل مکان به ایالات متحده او یک کمپانی به نام «Leading Systems Inc.» تاسیس کرد و در گاراژ خانه اش اولین هواپیمای بدون سرنشین را با نام «Albatross» ساخت. تلاش های او باعث بهبود و پیچیده تر شدن تکنولوژی ساخت این هواپیماها شده و در نهایت «Amber » ساخته شد که نمونه اولیه هواپیمای بدون سرنشین پردیتور بود.


۱- مخرب ترین سلاح ساخت دست بشر: سلاح هسته ای

۱۰ سلاحی که تاریخچه جنگ را به طور کلی تغییر دادند
در حالی که تمامی سلاح های این فهرست قدرت تخریب بالایی دارند اما تنها بمب های اتمی و هیدروژنی توانایی نابودی کامل نسل بشر را دارا می باشند. سلاح اتمی برای اولین بار با مشارکت عمده دانشمندانی که به ایالات متحده پناهنده شده بودند ساخته شد و ساخت آن ابتدا از روی ترس بود. در سال ۱۹۳۹، در محفل دانشمندان جهان شایعه ای شکل گرفت که ادعا می کرد دانشمندان آلمانی تکنولوژی شکافت اتم اورانیوم را بدست آورده اند. آلبرت انیشتین و انریکو فرمی که در آن زمان از دانشمندان برجسته جهان بودند هر دو به ایالات متحده گریختند و مقامات ایالات متحده را از دستیابی آلمان به چنین تکنولوژی مخربی ترسانده و از آن ها خواستند برای مهار این فاجعه دست به کار شوند.

با اصرار آن ها، در اواخر سال ۱۹۴۱ دولت ایالات متحده طراحی و ساخت اولین بمب اتمی را آغاز کرد و اسم این تحقیقات «پروژه منهتن» گذاشته شد. در ۶ و ۹ آگوست سال ۱۹۴۵، پس از این که ژاپن از تسلیم شدن سر باز زد، ایالات متحده دو بمب اتمی را ابتدا روی هیروشیما و سپس ناکازاکی ریخت. انفجار حاصل از این بمب ها باعث مرگ دستکم ۱۲۹٫۰۰۰ نفر شد که اغلب آن ها غیرنظامی بودند. این مورد تنها باری بود که از سلاح اتمی در طول تاریخ استفاده شده است اگر چه متاسفانه کشورهای زیادی این سلاح مخرب را در اختیار داشته و انگشتشان را روی دکمه پرتاب آن ها قرار داده اند.


خطراتی که صاحبان تلفن همراه با آن مواجهند



خبرگزاری ایسنا: وقتی که از حفاظت از داده‌ها صحبت پیش می‌آید، دستگاه‌های تلفن همراه دارای برخی از مشکلات منحصر به فرد هستند و حفظ امنیت آن‌ها با توجه به ویژگی‌های آن‌ها بسیار دشوار است.

دستگاه‌های موبایل به دلیل ماهیت قابل‌حمل بودن آن‌ها در معرض خطر هستند. اندازه آن‌ها نسبتاً کوچک است و ایمنی فیزیکی کم، آن‌ها را مستعد ابتلا به سرقت و گم کردن می‌کند؛ به همین دلیل به مشترکان توصیه شده که همیشه آن‌ها را نزد خود نگه‌دارند، نه در کیف پول و کیسه.

این دستگاه‌ها یک هدف جذاب برای دزدان هستند زیرا برخلاف سیستم HVAC یا سرور دلخواه، می‌توانند با راحتی نسبی فروخته شوند و اگر سیستم‌ عامل پاک و سیم‌کارت حذف شود، سخت‌تر قابل‌ردیابی و پیگیری می‌شوند. همیشه کنترل تلفن خود را حفظ کنید؛ آن را در یک مکان عمومی نگه ندارید و اطمینان حاصل کنید که می‌دانید چگونه از «یافتن آیفون من»، Google Find My Phone یا سرویس مشابهی استفاده کنید.

هنگامی‌که دستگاه‌های تلفن همراه در اماکن عمومی استفاده می‌شوند، ممکن است اطلاعات محرمانه ازجمله کلمه عبور یا کدهای دسترسی توسط افراد غیرمجاز مشاهده شود. حتی حفاظت بیومتریک به معنای حفظ تلفن شما از دسترسی افراد و ویروس‌های مخرب نیست. اگر گوشی شما درحالی‌که قفل نشده به سرقت رفته باشد، تمامی محتویات آن به‌سرعت و بلافاصله در دسترس خواهد بود. بعد از همه، کسی که تحت‌فشار و تهدید یک دزد باشد، درصورتی‌که انجام این کار به معنای اجتناب از آسیب فیزیکی باشد، احتمالاً خوشحال خواهد شد که انگشت خود را با کشیدن اثرانگشت به یک دزد ارائه دهد.

دستگاه‌های موبایل معمولاً به‌ندرت از حفاظت از ضد ترویجان استفاده می‌کنند. علاوه بر این، داده‌های ذخیره‌شده ممکن است بدون رمزگذاری باشند، به‌ویژه در کارت‌های میکرو SD خارجی که می‌تواند اطلاعات را در معرض خطر قرار دهد، حتی اگر اطلاعات را توسط رمز عبور و یا خوانندگان بیومتریک کنترل کنیم. راه‌حل‌های مدیریت دستگاه تلفن همراه می‌تواند به کنترل و نظارت بر امنیت این دستگاه‌ها متمرکز و اجرا شود، اما آن‌ها نیز محدودیت‌ها و چالش‌های خاص خود را دارند.حداقل، گذرواژه‌های قوی و رمزگذاری ذخیره‌سازی را در دستگاه‌های همراه اجرا کنید.

در این باره جیسون هینر – ویرایشگر TechRepublic – اخیراً در مورد یک تکنولوژی دستگاه تلفن همراه به نام TrustZone گزارش داده است که برنامه‌ها، توابع قابل‌اعتماد را از موارد غیرقابل‌اعتماد جدا می‌کند. این مفهوم و تکنولوژی امیدوارکننده می‌تواند تهدیدات بالقوه را شناسایی کند و در جلوگیری از آسیب رساندن به دستگاه یا اطلاعات درگیر باشد، بنابراین این چیزی است که باید در هنگام دسترسی به امنیت بیشتر موردتوجه قرار گیرد.

تهدید به دستگاه‌های تلفن همراه درواقع تهدیدی برای انسان است. بر اساس اطلاعات سایت پلیس فتا، حملات فیشینگ به‌عنوان عامل خطر خاص اشاره می‌کند و اضافه می‌کند که سیستم‌های عامل یا برنامه‌های نصب‌شده روی تلفن‌های همراه با سیستم‌عامل‌های رایانه‌ای و لپ‌تاپ مانند ویندوز متفاوت هستند.

حملات فیشینگ برروی دستگاه‌های تلفن همراه خطرناک‌تر و محتمل‌تر هستند و این مسئله به دلیل صفحه‌نمایش‌های کوچک و باریک آن‌هاست که باعث می‌شود در مرورگرهای تلفن همراه نتوانید مکان‌نما را روی یک پیوند نشان دهید که مکان واقعی آن را نشان دهد و درنتیجه پیوندهای دروغین نمایش داده نمی‌شود. علاوه بر این، مهاجمان می‌توانند تلاش کنند تا قربانیان بالقوه را فریب دهند تا فکر کنند که پیوند خاصی با استفاده از کاراکترهای مختلف الفبایی مانند حروف اسپانیایی با لهجه‌ها مشروع است. درنتیجه، کاربران تلفن همراه باید به‌ویژه در مورد ایمیل‌ها محتاط باشند و ممکن است بخواهند از باز کردن ایمیل‌ها خودداری کنند تا زمانی که بتوانند به سیستم دسک‌تاپ یا لپ‌تاپ خود برای تجزیه‌وتحلیل بهتر ایمیل دسترسی پیدا کنند.

مهاجمان کشف کرده‌اند که به دست آوردن دسترسی به یک حساب کاربری iCloud یا گوگل که دستگاه تلفن همراه را از طریق فروشگاه App / Play Store کنترل می‌کند، بسیار آسان است و حتی مؤثرتر از تلاش برای یافتن آسیب‌پذیری‌ها و توسعه سوءاستفاده از تلفن همراه است. درواقع دسترسی به یک حساب کاربری iCloud یا گوگل منجر به دست آوردن شاه‌کلید می‌شود؛ اطلاعات محرمانه، اطلاعات کارت اعتباری و غیره. مهاجم با حساب iCloud آسیب‌دیده می‌تواند پشتیبان‌گیری iCloud از iDevice و بازیابی اطلاعات متعلق به همه برنامه‌ها در یک دستگاه تلفن همراه، ازجمله پیام‌ها، مخاطبان و سیاهه‌های مربوط به تماس را بازیابی کند.

کسی که این حساب‌ها را سرقت می‌کند، می‌تواند به‌طور دائمی یک دستگاه را ردیابی کند و از طریق چندین اقدام کلیدی (مانند خرید خریدهای غیرمجاز یا نصب برنامه‌های مخرب)، باعث آسیب بیشتر شود. به همین دلیل، استفاده از کلمات عبور پیچیده برای حساب‌های iCloud/گوگل و سوالات امنیتی مناسب که نمی‌تواند به‌راحتی حدس زده شود، یک روش محافظت خوب است.

یکی دیگر از مسائلی که مشاهده شده این واقعیت است که کانال‌های ارتباطی باند مانند SMS یا پیام متنی برای دستگاه‌های تلفن همراه، راه‌حل‌های فیلتر کافی و قابلیت‌های کافی را ارائه نمی‌دهند. هر مهاجم می‌تواند به‌راحتی حساب Twilio را به دست آورد (Twilio یک سرویس توسعه برنامه مبتنی برابر است که بر اساس آن‌یک توسعه‌دهنده می‌تواند از طریق رابط برنامه‌نویسی برنامه یا API های ارسال یا دریافت پیام‌های متنی را دریافت کند)، با هزینه‌های کمی و هزاران کاربر فیش در یک ساعت. Spoofing شماره تلفن یک مهاجم رابه ویژگی‌های بیشتری مجهز می‌کند. اگر مهاجم می‌تواند شماره پیام کوتاه کوتاهی را که بانک شما با آن ارتباط برقرار می‌کند، به دست آورد، احتمالاً وقت آن است که شما این مسئله را جدی بگیرید. همیشه مستقیماً با موسسه‌های مالی تماس بگیرید تا مطمئن شوید پیامک درستی دریافت کرده‌اید. به درخواست‌هایی که اطلاعات محرمانه شما را می‌خواهند، پاسخ ندهید.

کارشناسان همچنین شاهد طرح‌های حمله‌ بر اساس شبکه‌های وای فای عمومی هستند. این شبکه‌ها که توسط افراد مخرب ارائه می‌شوند، نیاز به استفاده از یک پورتال دارد که از طریق ورود به سیستم با یک حساب گوگل یا فیس بوک به کاربران امکان می‌دهد که به آن‌ها دسترسی داشته باشند. از آنجا که بسیاری از کاربران یک گذرواژه مشابه در برنامه‌های چندگانه دارند، این می‌تواند به یک سری نقض داده‌های جدی منجر شود.

تنوع خطرناک این تهدید شامل این شبکه‌های مخرب است که در کنار مؤسسات مالی تنظیم‌شده و از کاربران درخواست ورود به سیستم بانام کاربری و رمز عبور بانکی خود را برای دسترسی به اینترنت دارند. هرگز از یک شبکه عمومی ناشناخته استفاده نکنید که از دسترسی به آن مستلزم دسترسی به اطلاعات شخصی شما باشد.

تجربه بدون اصطکاک کاربران دقیقاً چیزی است که باعث می‌شود دستگاه‌های تلفن همراه کمتر ایمن باشند. مهاجمان می‌توانند به‌راحتی کاربران را فریب دهند، زیرا نمی‌خواهند وقت خود را در مورد دستورات، هشدارها، نیاز به وارد شدن به برنامه‌های جداگانه، به یادآوردن گذرواژه‌های چندگانه و غیره هدر دهند. به‌طور خلاصه، کاربران به دنبال یک تجربه کاربری بدون دردسر بدون وقفه یا بدون نقص باشند مانند مواردی که برنامه‌های امنیتی ممکن است فعالیت‌های مخرب یا برنامه‌ها را مسدود کنند، به همین دلیل آموزش امنیت ازجمله مشخص کردن خطرات و خطرات بالقوه ضروری است.


1 2 3 5