Tag Archives: چیست

بهترین روش برای قفل کردن گوشی‌های اندرویدی چیست؟


وب سایت گجت نیوز: امروزه راه‌های مختلفی برای قفل کردن گوشی های اندرویدی پیش روی کاربران قرار گرفته‌اند؛ از پسورد و پین گرفته تا شناسایی اثر انگشت و چهره کاربران در برخی پرچمداران بزرگ. در این مقاله به مقایسه این روش‌های مختلف می‌پردازیم.

برخلاف گذشته و محدودیت‌هایی که در عرصه فناوری وجود داشت، حالا برای قفل کردن تلفن های هوشمند چندین روش مختلف وجود دارد که از جمله آنها می‌توان به شناسایی اثر انگشت و چهره کاربر یا پسورد و پین اشاره کرد. اما بهترین روش برای قفل کردن گوشی های اندرویدی چیست؟

قفل کردن گوشی های اندرویدی

با توجه به اینکه اکثر کاربران حجم قابل توجهی از اطلاعات خصوصی خود را در گوشی هوشمند خود ذخیره می‌کنند، فاکتور امنیت از اهمیت بالایی برخوردار است. گوشی های اندرویدی به صورت پیش‌فرض کدگذاری شده و راه‌های مختلفی جهت قفل شدن را پیش روی کاربران گذاشته‌اند. برخی موارد امنیت بالاتری دارند، در حالی که استفاده از برخی روش‌های دیگر آسان‌تر است.

رمز عبور (پسورد)

بهترین راه برای قفل کردن گوشی های اندرویدی چیست؟

مزایا: یک رمز عبور پیچیده و قوی امنیت بالایی دارد.
معایب: تایپ کردن پسوردی پیچیده آن هم چند بار در روز کمی سخت است.
چه زمانی از آن استفاده کنیم: هرگاه که به بالاترین درجه از امنیت نیاز دارید.

علی رغم تمامی سختی‌ها و قدیمی شدن، هنوز هم استفاده از پسورد به معنای امنیت بالا در حفظ اطلاعات شخصی درون گجت‌هاست. هک کردن یک پسورد قدرتمند و پیچیده بسیار سخت و تقریبا غیرممکن است و می‌توانید مطمئن باشید که گوشی شما و اطلاعات درون آن امن هستند.

تنها نکته منفی مربوط به قفل کردن گوشی های اندرویدی با پسورد ، نیاز به وارد کردن آن برای چند بار در طول روز است؛ کاری که معمولا به صورت میانگین در طی روز باید حدود ۱۰۰ بار انجام دهیم. به جای آن بهتر است پسورد را به عنوان گزینه ثانوی برای یکی از حسگرهای بیومتریک در نظر بگیرید.


پین

بهترین راه برای قفل کردن گوشی های اندرویدی چیست؟

مزایا: وارد کردن آن به نسبت پسورد راحت‌تر است.
معایب: به یاد آوردن یک پین کد قوی کمی سخت است.
چه زمانی از آن استفاده کنیم: به عنوان گزینه ثانوی برای روش‌های بیومتریک قفل کردن دستگاه.

پین کد یک جایگزین مناسب و ساده برای پسورد است که می‌توان در قفل کردن گوشی های اندرویدی از آن بهره گرفت. در اندروید می‌توان پین‌هایی تا سقف ۱۶ عدد را وارد کنید که برابر است با ۱۰ کادریلیون ترکیب مختلف! با اینکه یک پین ۱۶ رقمی بسیار امن و مناسب است اما به یاد آوردن آن به مراتب سخت خواهد بود. همچنین وارد کردن ۱۶ رقم در منوی آنلاک دستگاه وقت زیادی از کاربر می‌گیرد.

بیشتر افراد معمولا پین ۴ رقمی برای گوشی خود انتخاب می‌کنند که در این حالت ۱۰ هزار ترکیب مختلف می‌توان ساخت. تا زمانی که از گزینه‌های خیلی ساده نظیر ۱۲۳۴ یا ۵۵۵۵ استفاده نکنید، حدس زدن این پین‌های کوتاه نیز آنچنان ساده نیست.


قفل با الگو (Pattern Lock)

بهترین راه برای قفل کردن گوشی های اندرویدی چیست؟

مزایا: استفاده ساده و خلاق از آن
معایب: بسیاری از افراد الگوهای ساده و قابل پیش‌بینی را استفاده می‌کنند.
چه زمانی از آن استفاده کنیم: اگر گوشی شما از حسگر اثرانگشت بهره نمی‌برد و به پین علاقه‌ای ندارید.

در این روش برای قفل کردن گوشی های اندرویدی باید یک الگو را در بین ۹ نقطه انتخاب کنید. استفاده از این روش جالب و ساده است، چرا که کشیدن دست به روی صفحه به صور افقی، عمودی یا ضربدری حس طبیعی و خوبی دارد و پس از مدتی این کار برایتان عادی خواهد شد.

همچون پسورد و پین، قفل با الگو زمانی امن و مناسب است که الگوی مورد استفاده شما ساده و قابل پیش‌بینی نباشد. اتصال تنها ۴ نقطه به هم به شما ۱۶۲۴ گزینه مختلف می‌دهد در حالی که استفاده از هر ۹ نقطه برابر است با چهارصد هزار ترکیب مختلف!

تحقیقات نشان می‌دهد افراد در زمان انتخاب الگو خیلی قابل‌پیش‌بینی و تنبل هستند و معمولا از ۴ تا ۵ نقطه را مورد استفاده قرار می‌دهند و حالت‌های ساده و پرتکراری را انتخاب می‌کنند.


حسگر اثر انگشت

بهترین راه برای قفل کردن گوشی های اندرویدی چیست؟

مزایا: سریع و امنیت نسبتا مناسب
معایب: سنسورها همیشه در موقعیت مناسب قرار ندارند.
چه زمانی از آن استفاده کنیم: اکثر کاربران امروزه از همین گزینه استفاده می‌کنند.

امروزه حتی در گوشی‌ های پایه و میان‌رده نیز گزینه مربوط به قفل کردن گوشی با حسگر اثر انگشت وجود دارد و اکثر کاربران نیز از همین روش ساده استفاده می‌کنند. دلیل این موضوع نیز مشخص است: سریع، امن و حسی بودن آن. حسگر اثر انگشت صفحه لاک اسکرین را رد می‌کند و کاربر هرچه سریعتر به اپلیکیشن‌های گوشی خود دسترسی خواهد داشت.

برای قفل کردن برخی گوشی ها نظیر گوگل پیکسل می‌توان از قابلیت جسچر‌های اثر انگشت نیز استفاده کرد. می‌توانید با اسلاید سنسور بخش نوتیفیکیشن‌ها را باز کنید. استفاده از این روش برای قفل کردن گوشی های اندرویدی با صفحات نمایش بزرگ مناسب است.

علاوه بر این تمامی سنسورهای اثر انگشت شبیه به هم نیستند. سرعت عمل برخی از آنها بیشتر است و همچنین در جاهای مختلفی از گوشی تعبیه می‌شوند (از دکمه هوم گرفته تا پشت گوشی). همچنین در حین استفاده از دستکش نمی‌تونید از این روش بهره ببرید.


تشخیص چهره کاربران

بهترین راه برای قفل کردن گوشی های اندرویدی چیست؟

مزایا: سرعت بالا و آنلاک دستگاه تنها با یک نگاه
معایب: در حال حاضر هنوز به امنیت ایده‌آل نرسیده است
چه زمانی از آن استفاده کنیم: اگر آنچنان به اپلیکیشن‌های بانکی و پرداختی متصل نیستید و ضریب امنیت برایتان زیاد مهم نیست.

اندروید اولین بار در سال ۲۰۱۱ قابلیت آنلاک گوشی با چهره کاربران را معرفی کرد که متاسفانه امنیت بسیار پایینی داشت و حتی با استفاده از یک عکس نیز می‌توانستیم آن را هک کنیم و به همین خاطر Smart Lock جایگزین آن شده است که در ادامه مقاله آن را مورد بررسی قرار می‌دهیم.

با این حال برخی از سازندگان گوشی های هوشمند هنوز هم سعی دارند این قابلیت را به صورت اختصاصی در اختیار کاربران خود قرار دهند. دو نوع قابلیت تشخیص چهره وجود دارد: فیس آی دی اپل که در آیفون ایکس معرفی شده بود به کمک یک سنسور فروسرخ یک تصویر سه بعدی دقیق و با جزئیات بالا از چهره کاربر را می‌خواند. هک کردن این روش کاملا غیرممکن نیست اما اپل ادعا می‌کند امنیت آن ۲۰ برابر بیشتر از حسگر اثر انگشت (تاچ آی دی) است.

به نظر می‌رسد این تکنولوژی در آینده بیشتر مورد استفاده قرار گیرد و قابلیت قفل کردن گوشی های اندرویدی به لطف آن بهبود یابد. هواوی اولین شرکتی است که یک سیستم جدید و اختصاصی مشابه با فیس آی دی اپل رونمایی کرده است.

اما روش دوم در محصولاتی نظیر گلکسی اس ۹ سامسونگ و وان پلاس ۵T مورد استفاده قرار گرفته شده است: ثبت یک تصویر ۲ بعدی توسط دوربین سلفی گوشی. سرعت این روش بالاست، اما آن را می‌توان به سادگی گول زد. همچنین اگر عینک بزنید و یا در محیطی کم‌نور قرار داشته باشید، احتمالا با خطا روبرو می‌شوید.

به عنوان یک قانون عمومی، اگر یک سازنده امکان خرید و پرداخت‌های اینترنتی با قابلیت تشخیص چهره را فراهم کند، می‌توانید به امنیت این روش مطمئن باشید. سامسونگ و وان پلاس این گزینه را در پرچمداران خود ارائه نکرده‌اند.


پردازشگر عنبیه چشم

بهترین راه برای قفل کردن گوشی های اندرویدی چیست؟

مزایا: یکی از امن‌ترین روش‌های بیومتریک قفل کردن گوشی های اندرویدی
معایب: نور زیاد یا عینک در آن خلل ایجاد می‌کند.
چه زمانی از آن استفاده کنیم: اگر آن را به حسگر اثر انگشت گوشی ترجیح می‌دهید.

یکی از امن‌ترین گزینه‌های پیش رو در حوزه قابلیت‌های مبتنی بر سنسورهای بیومتریک، همین پردازشگر آیریس است. امنیت این روش حتی از سنسورهای اثر انگشت نیز بالاتر است. این گزینه در حال حاضر تنها در گوشی‌ های سامسونگ نظیر گلکسی اس ۹ و گلکسی نوت ۸ وجود دارد چرا که سیستم عامل اندروید به صورت پیش‌فرض از آن پشتیبانی ندارد. اگر این گزینه در اندروید P قرار گیرد احتمالا گوشی های بیشتری با حسگر عنبیه چشم از راه خواهند رسید.

حسگر آیریس هر دو چشم شما را اسکن می‌کند. سرعت و دقت آن بالاست و امکان استفاده از آن برای اپلیکیشن‌های پرداختی و بانکی نیز وجود دارد.

اما این روش شامل نکات منفی نیز می‌شود، چرا که کاربر باید چند کار مختلف انجام دهد: ابتدا باید دکمه پاور گوشی را فشار دهید و سپس گوشی را در موقعیت مناسبی بگذارید تا پردازش چشم‌های شما آغاز شود. حسگر اثر انگشت این محدودیت را ندارد.

حسگر عنبیه چشم با نور مستقیم و قوی نیز مشکل دارد و یا اگر عینک بزنید احتمال بروز خطا بالاست.


پردازش هوشمند (Intelligent Scan)

بهترین راه برای قفل کردن گوشی های اندرویدی چیست؟

مزایا: ادغام قابلیت‌های مثبت حسگر تشخیص چهره و عنبیه چشم
معایب: امنیت نامناسب برای استفاده در اپلیکیشن‌های پرداختی و بانکی
چه زمانی از آن استفاده کنیم: اگر معمولا از قابلیت تشخیص‌ چهره استفاده می‌کنید.

این قابلیت توسط شرکت سامسونگ طراحی شده است و در گوشی گلکسی اس ۹ قرار دارد. سیستم پردازشگر هوشمند طوری طراحی شده تا قابلیت‌های مثبت شناسایی چهره و پردازشگر عنبیه چشم را با هم ادغام کند و محدودیت‌های دو روش مذکور از بین بروند.

کارکرد این روش با پردازش چهره شما آغاز می‌شود. اگر این مورد با موفقیت انجام نشود (به عنوان مثال نور کم باشد) پردازش عنبیه چشم شما آغاز می‌شود. اگر این مورد نیز موفق نشود، هر دو قابلیت به صورت همزمان مورد استفاده قرار می‌گیرند. کمی پیچیده به نظر می‌رسد، اما تمامی این مراحل به صورت خودکار و خیلی سریع پیگیری می‌شوند.

متاسفانه به خاطر استفاده از قابلیت تشخیص چهره سامسونگ، نمی‌توان از این روش برای اپلیکیشن‌های پرداختی و بانکی استفاده کرد.


Smart Lock

بهترین راه برای قفل کردن گوشی های اندرویدی چیست؟

علاوه بر گزینه‌های اصلی مربوط به قفل کردن گوشی های اندرویدی ، این سیستم عامل از ۵ گزینه مربوط به قفل هوشمند بهره می‌برد که در نوع خود جالب و امن هستند.

حالت On-Body Detection: این قابلیت زمانی که حس کند گوشی هنوز در دسترس شخص است، آن را در حالت قفل نشده (آنلاک) نگه می‌دارد. به عنوان مثال زمانی که گوشی را در جیب یا کیف خود می‌گذارید. اما این بدان معناست که گوشی زمانی که در جیب فرد دیگری باشد نیز آنلاک می‌شود. این حالت بیشتر راحتی کاربر را مد نظر قرار می‌دهد تا فاکتور امنیت.
حالت Trusted Places: در این حالت زمانی که در مکان خاصی باشید گوشی قفل نشده باقی می‌ماند. این موقعیت مکانی می‌تواند مدرسه، خانه، ادامه یا هر جایی که معمولا در آن حضور دارید باشد. فراموش نکنید هرکسی که گوشی شما را در همین مکان‌ها در اختیار داشته باشد قادر به باز کردن آن خواهد بود.
حالت Trusted Devices: این مورد نیز می‌تواند برای قفل کردن گوشی های اندرویدی مورد استفاده قرار گیرد. در این حالت گوشی شما هنگامی که در محدوده برخی دستگاه‌های بلوتوثی باشد امکان آنلاک آن وجود دارد. با این حال امنیت این روش نیز کمی پایین است.
حالت Trusted Face: این حالت از زمان رونمایی خود در اندروید تکامل یافته و ولی باز هم گزینه مناسبی برای قفل کردن گوشی های اندرویدی نیست. اگر فاکتور امنیت آنچنان برایتان اولویت ندارد می‌توانید از گزینه مذکور استفاده کنید.
حالت Voice Match: در این حالت با گفتن عبارت OK Google گوشی کاربر آنلاک می‌شود. اگر از دستیار هوشمند گوگل زیاد استفاده می‌کنید، این حالت نیز برایتان کارآمد خواهد بود.


اندروید اوتو چیست و چه امکاناتی دارد؟


برترین ها – ترجمه از محمد کاملان: وقتی نگاهی به امکانات پیشرفته خودروهای جدید می‌اندازیم حضور اندروید اوتو (Android Auto) یا اپل کار‌پِلی (Apple CarPlay)، در این خودروها به چشم می‌خورد.

اندرید اوتو و اپل کارپلی در سیستم اینفوتیمنت خودرو تعبیه می‌شوند و تعامل با گوشی هوشمند را از طریق خودرو در اختیار راننده قرار می‌‌دهند. به این ترتیب راننده می‌تواند بدون اینکه به گوشی خود دست بزند، از طریق سیستم اینفوتیمنت، تماس‌های تلفنی برقرار کرده، پیامک‌ها را مطالعه کند، به موسیقی‌های دلخواه گوش فرا دهد و بهترین مسیر را به سمت مقصد انتخاب کند.

انصافاً باید گفت گوشی‌های هوشمند در ده سال گذشته پیشرفت بسیار سریعی داشته‌اند و از این بابت خودروها نتوانسته‌اند هم‌پای گوشی‌های هوشمند پیش بروند. دلیل این امر را نیز می‌توان قیمت گزاف خودروهای پیشرفته و امروزی دانست.

 

 اندروید آتو چیست و چه امکاناتی را در اختیار راننده قرار می‌دهد
اما خوشبختانه در خودروهایی که یکی دو سال اخیر تولید شده‌اند شاهد حضور گسترده اندروید اوتو و اپل کار‌پلی هستیم. اندروید اوتو برای تعامل خودرو با گوشی‌های اندرویدی معرفی شده و اپل کارپلی نیز ارتباط خودرو با گوشی‌های آیفون را میسر می‌کند. به دلیل رواج بیشتری که سیستم‌عامل اندروید در بین کاربران ایرانی دارد سعی داریم در ادامه ببینیم اندروید اوتو چیست و چه امکاناتی را در اختیار راننده قرار می‌دهد.

اندروید اوتو چه ویژگی‌هایی دارد

به لطف حضور اندروید اوتو در خودرو، راننده امکانات معمولی یک گوشی هوشمند را در اختیار دارد، از طرف دیگر اپپلکیشن‌های دیگری نیز که از رابط کاربری اینفوتیمنت خودرو بهره گرفته‌اند نیز با اندوید اوتو تعامل برقرار می‌کنند. برای نمونه می‌توان به مسیریابی خودرو اشاره کرد، اندروید اوتو از سرویس نقشه‌های گوگل (Google Maps) اطلاعاتی را برای ترافیک مسیری که راننده در حال گذر از آن است استخراج می‌کند. این نقشه در سراسر مسیر به‌روز می‌شود تا راننده کم‌ترافیک‌ترین مسیر را برای رسیدن به مقصد انتخاب کند. جالب اینجاست که دسترسی به این سرویس‌ها به صورت رایگان در اختیار راننده قرار می‌گیرد.

همان‌گونه که در ابتدا هم اشاره کردیم، مسیریابی هوشمند یکی از ویژگی‌های اصلی اندروید اوتو است اما رانندگان به امکانات بیشتری مانند پخش‌ موسیقی و پادکست‌های صوتی که بر روی گوشی آن‌ها ذخیره شده است از طریق سیستم پخش خودرو دسترسی دارند. سرویس‌های پخش آنلاین موسیقی مانند اسپاتیفای نیز به این صورت در اختیار راننده قرار دارد.

امکان برقراری تماس‌های صوتی، ارسال پیامک و صدور فرمان‌های صوتی به گوشی نیز از طریق اندروید اوتو میسر می‌شود. برای نمونه با صدور دستور صوتی Ok Google می‌توانید فرمان‌های صوتی مختلفی را به گوشی ارسال کنید.

برخلاف اپل‌ کار‌پلی،‌ گوگل دست توسعه‌دهندگان را برای تعامل با اندروید اوتو باز گذاشته است و در نتیجه استفاده از اپلیکیشن‌هایی به غیر از سرویس‌های گوگل مانند هنگ‌آوت، واتس‌اپ، فیس‌بوک مسنجر، اسکایپ و گوگل الو از طریق اندروید اوتو در داخل خودرو میسر شده است.

 

اندروید آتو چیست و چه امکاناتی را در اختیار راننده قرار می‌دهد
تعامل با اندروید اوتو به چه صورت است

با انتخاب اندروید اوتو در قسمت اینفوتیمنت، این اپلیکیشن باز شده و بیشتر صفحه را به خود اختصاص می‌دهد. در قسمت پایین این اپلیکیشن نیز شاهد یک قسمت نوار مانند هستیم که سرویس‌های اصلی اندروید اوتو در آن قرار گرفته‌اند.

پس از گذشت مدتی کار با اندروید اوتو ، اپلیکیشن‌‌هایی که تعامل بیشتری با آن‌‌ها دارید به صورت هوشمند شناسایی شده و جلوی دست شما قرار می‌گیرند. ناگفته نماند که در بیشتر خودروها زمانی که اندروید اوتو اجرا شده است سایر اطلاعات مربوط به خودرو در قسمت اینفوتیمنت نمایش داده نمی‌شود و در نتیجه برای دسترسی به این اطلاعات باید حتماً از اندروید اوتو خارج شوید تا به امکاناتی مانند تنظیم درجه حرارت داخل خودرو یا تنظیمات داخلی خودرو دسترسی داشته باشید.

چگونه اندروید اوتو را اجرا کنیم

برای اجرای اندروید اوتو نیاز به یک گوشی هوشمند با سیستم‌عامل اندروید دارید، نسخه سیستم‌عامل این گوشی هوشمند باید ۵٫۰ یا بالاتر باشد. سپس باید اپلیکیشن اندروید اوتو را از گوگل‌پلی دانلود و نصب نمایید. درنهایت گوشی را از طریق یکی از پورت‌های USB تعبیه شده در خودرو با کابل متصل نمایید. در چنین شرایطی سیستم اندروید اوتو اجرا می‌شود. اما در بعضی از خودروها باید سیستم اینفوتیمنت را به گونه‌ای تنظیم کنید تا با اتصال گوشی هوشمند به USB خودرو، به صورت خوکار اندروید اوتو در اینفوتیمنت اجرا شود.

برای اجرای اندروید اوتو گوشی نیازمند به آنتن‌دهی بالایی است و سیگنال مخابراتی کافی را باید دریافت کند. برای حفظ هرچه بیشتر سلامت راننده در حین رانندگی، بیشتر امکانات گوشی در حین اتصال به خودرو غیر فعال می‌شود.

امکان دسترسی به سرویس‌های پیشرفته‌ای مانند سرویس تشخیص گفتار راننده را می‌توان یکی از ویژگی‌های راحت و کارآمد اندروید اوتو دانست. در این حالت کافی است تا دکمه مربوط به ارسال دستور صوتی را که در بعضی از خودروها بر روی فرمان تعبیه شده است فشار دهید. اگر تمام تنظیمات را به درستی انجام داده باشید گوشی هوشمند شما سراپا گوش برای دستورات صوتی است و با گفتن دستور OK Goolgle دستیار صوتی گوگل برای اجرای دستورات راننده فراخوانی می‌شود.

 

 اندروید آتو چیست و چه امکاناتی را در اختیار راننده قرار می‌دهد
کدام خودروها از اندروید اوتو پشتیبانی می‌کنند

همان‌گونه که در ابتدا هم اشاره کردیم بیشتر خودروهای تراز اول با اندروید اوتو تعامل دارند. هر روز نیز شاهد خودروهای بیشتری هستیم که به این فهرست اضافه می‌شوند. لازم به ذکر است که هیچ‌کدام از خودروهای تویوتا و لکسوس در حال حاضر با سیستم‌های اندروید اوتو یا اپل کار‌پلی تعامل ندارند.

خوشبختانه خودروهایی که از اندروید اوتو پشتیبانی می‌کنند با سیستم اپل‌ کار‌پلی نیز سازگاری کاملی دارند و در نتیجه افرادی که همزمان گوشی‌های اندرویدی و آیفون اپل را دارند نیازی نیست برای استفاده از این سازوکار جدید خودروی خود را تغییر دهند.

از طرف دیگر اندروید اوتو بر روی سیستم‌های اینفوتیمنت جدیدی که سونی، پایونیر، کنوود و سایر شرکت‌ها ساخته می‌شود نیز به صورت پیش‌فرض نصب شده است. در نتیجه جداگانه می‌توان این سیستم‌ها را بر روی خودرو نصب و از طریق اینفوتیمنت و یک گوشی هوشمند با اندروید اوتو تعامل برقرار کرد. با این حساب حتی خودروهای قدیمی‌تری که از ابتدا به اندروید اوتو مجهز نبودند نیز می‌توانند از این سرویس جدید بهره بگیرند.

سعی کردیم هر آنچه از اندروید اوتو می‌‌دانستیم را با شما به اشتراک بگذاریم، پیشنهاد می‌‌کنیم اگر شما هم از علاقه‌مندان فناوری‌های جدید هستید و اطلاعات خوبی در این زمینه دارید، ما و سایر کاربران را از دانش خود در این زمینه در قسمت نظرات باخبر سازید.


کلان داده چیست و چه کاربردی دارد؟


روزنامه آسمان آبی – میلاد بابانژاد: داده های بزرگ یا کلان داده، مفهومی است که این روزها بیشتر با آن سر و کار پیدا کرده ایم و هر روز بیشتر در مورد آن می شنویم، اما این مفهوم سال های سال است که وجود دارد و زندگی ما را تحت تاثیر قرار داده است. هر چند ممکن است میزان و شیوه استفاده از آن متفاوت بوده باشد اما تاریخ استفاده از بیگ دیتا به سال ۱۹۸۴ بر می گردد.

زمانی که تجزیه و تحلیل یک ترابایت دیتا که امروزه ظرفیت هاردهای معمولی داخل بازار است بیگ دیتا محسوب می شد و حجم هاردهای آن زمان به سختی به یکی دو گیگابایت می رسید. شرکت ترادیتا نخستین شرکتی بود که ایده استفاده از بیگ دیتا را عملیاتی کرد و بعد از آن در آخرین سال های قرن گذشته شرکت هایی مثل لکسیس نکسیس و کمی بعدتر گوگل و امثالهم استفاده از این بیگ دیتاها را در حجم وسیعی عمومی کردند.

 

فقط برای این که شما را با میزان گسترش بیگ دیتا آشنا کنیم مثالی بزنیم از میزان دیتایی که در دنیای تلفن های همراه هست و شرکت هایی مثل گوگل آن ها را تحلیل می کنند. امروزه بیش از ۴٫۵ میلیارد تلفن همراه در دنیا فعال است و نیمی از آن ها به اینترنت دسترسی دارند. تبادل اطلاعات در دنیا در سال ۱۹۸۶ به ۲۸۱ پتابایت (۲۸۱ هزار گیگابایت)، ۴۷۱ پتابایت در سال ۹۳، ۲٫۲ اگزابایت (۲٫۲ هزار پتابایت) در سال ۲۰۰۰ و امروزه به بیش از ۶۷۰ اگزابایت رسیده است.

حالا تصور کنید غربال این همه اطلاعات به چه فناوری و سخت افزاری احتیاج دارد و چه هزینه ای را به شرکت های بزرگ تحمیل می کند. برآوردها از هزینه صدها میلیارد دلاری شرکت ها برای استفاده از این میزان اطلاعات حکایت می کند که سال به سال هم افزایش می یابد. اما واقعا چرا باید این اطلاعات را پردازش و غربال کرد؟

 

 داده های بزرگ برای تصمیمات بزرگ تر

دیتای بزرگ (Big Data) در حکومت ها

احتمالا سریال مظنون (Person of Interest) جاناتان نولان و جی جی آبرامز را دیدی یا حداقل در موردش شنیدید. در این سریال یک اَبرکامپیوتر به تحلیل تمام داده های موجود از دوربین های ترافیکی گرفته تا تلفن های همراه می پرداخت و به کمک آن از وقوع جرم پیشگیری می کرد یا حداقل به هدایت کنندگانش می گفت که امکان وقوع جرم کجا بیشتر است.

اگر فکر کردید که این سریال تماما افسانه و کاملا تخیلی است، اشتباه بزرگی کردید؛ بسیاری از حکومت ها از این اطلاعات استفاده می کنند و شهروندان شان را زیر نظر دارند و همان طوری هم که مشخص است آمریکا همواره در این گونه جاسوسی از شهروندانش پیشتاز است.

از ۱۰ ابرکامپیوتر ساخته شده به دست بشر هفت کامپیوتر در آمریکا مستقر هستند و مرکز داده های یوتا در آمریکا که توسط سازمان امنیت ملی آمریکا ساخته شده تنها و تنها برای ردگیری داده های رد و بدل شده در اینترنت مورد استفاده قرار می گیرد و شامل بزرگ ترین حافظه ذخیره داده ها و قوی ترین کامپیوترهای دنیاست، هر چند که مشخصات دقیق آن به دلایل امنیتی در دسترس نیست اما تخمین ها نشان از ذخیره اطلاعات تا ۱۰ اگزابایت را دارد.

در سال ۲۰۱۲ و هنگام انتخاب مجدد باراک اوباما، او از الگوی بیگ دیتا برای پیدا کردن مشکلات مردم و حکومت استفاده کرد و موفقیت بزرگی به دست آورد، اما دموکرات ها چهار سال بعد به همین رو رودست بدی از جمهوری خواهان خوردند و در ایالتی هایی که رقابت تنگاتنگی بین هیلاری کلینتون و دونالد ترامپ بود، دونالد ترامپ با هزینه زیاد و استفاده از بیگ دیتا توانست مسائلی را مطرح کند که نقطه ضعف کلینتون بود و باعث شد رای ترامپ در آن ایالت ها بیشتر باشد.

حاصل استفاده از بیگ دیتا در نهایت این شد که هرچند رای هیلاری کلینتون بسیار بیشتر از دونالد ترامپ بود اما از آن جایی که دونالد ترامپ ایالت های کلیدی را با اختلاف کم برنده شده بود، نتایج کلی انتخابات به سود او تمام شد.

در این میان کشورها و حکومت هایی هم هستند که از بیگ دیتا فقط برای جاسوسی و نفع شخصی استفاده نمی کنند، برای مثال در انگلستان سیستم ثبت نسخه های پزشکی وجود دارد و انستیتو ملی سلامت بریتانیا بدین طریق می تواند از در دسترس بودن تمام داروها و همچنین به روز بودن داروهای تجویزی توسط پزشکان اطمینان حاصل کند.

بیگ دیتا در تولید


شرکت های بزرگ با استفاده از بیگ دیتای ارائه شده توسط مشتریان شان می توانند پیش بینی کنند چه کالایی را در چه زمانی و با چه مقداری تولید کنند و بالطبع میزان خرید و نگهداری مواد اولیه و همچنین خرید ابزارهای مورد نیاز و تعمیر و نگهداری قطعات دستگاه هایشان در بهینه ترین شکل ممکن قرار می گیرد و هزینه تمام شده آن ها پایین می آید.

 

 داده های بزرگ برای تصمیمات بزرگ تر

بیگ دیتا در رسانه ها


رسانه ها مخصوصا در آمریکا سالانه میلیاردها دلار خرج می کنند تا بفهمند مخاطبان آن ها چه کسانی هستند، در چه سنی قرار دارند، جنسیت شان چیست و علاقه مندی هایشان کدامند. بزرگ ترین تهیه کننده این اطلاعات شرکت نیلسن است؛ با کمک این شرکت شبکه های تلویزیونی آمریکا دقیقا می دانند که در چه ساعتی چه تعداد بیننده و با چه مشخصاتی دارند و این اطلاعات به آن ها کمک می کند آینده را پیش بینی کنند و تبلیغات شرکت های دیگر را بر مبنای مخاطبان آن تبلیغات پخش کنند و بالطبع پول بیشتری از آگهی دهندگان بگیرند.

بیگ دیتا در سرمایه گذاری


یکی از مهم ترین پیشرفت هایی که بیگ دیتا در سال های اخیر داشته است، صنعت سرمایه گذاری و مخصوصا وال استریت است. برای سال های سال در دنیای سرمایه گذاری این انسان ها بودند که به دنبال روندها و پیش بینی ها می رفتند و از آن جایی که دید انسان محدود است و نمی تواند متغیرهای زیادی را در تصمیم گیری خود دخیل کند باعث ضرر و زیان های بسیاری هم شدند.

نمونه آن در چند سال گذشته شرکت هوایی دلتا ایرلاین بود که در مورد اطلاعات نفتی اشتباه قضاوت کرد و باعث ضرر نیم میلیارد دلاری مجموعه خود شد یا نمونه بزرگ تر آن در سال ۲۰۰۸ اتفاق افتاد و بانک های آمریکا با یک قضاوت اشتباه در بخش مسکن سرمایه گذاری عظیمی کردند و باعث بزرگ ترین ورشکستگی تاریخ در آمریکا شدند. از آن به بعد بود که توجه به بیگ دیتا بیشتر و بیشتر جلب شد.

 
بیگ دیتاها و تحلیل درست آن ها می تواند متغیرهای بی شمار را در نظر بگیرد و به روندها و پیش بینی های دقیقی دست یابد و این دقیقا اتفاقی است که این روزها در وال استریت می افتد و باعث شده بسیاری از ریسک های سرمایه گذاری حداقل شده و سودها حداکثر شوند. هرچند بسیاری از شرکت های بزرگ کماکان در تصمیمات بزرگ خود از روی غریزه عمل می کنند اما تاریخ ثابت کرده که دیر یا زود این تصمیمات محکوم به شکست است و در نهایت بیگ دیتا کل بازار را به تسخیر خود درخواهدآورد.

بیگ دیتا در اینترنت اشیا


بیگ دیتا و اینترنت اشیا به هم گره خورده اند. اطلاعات به دست آمده از اینترنت اشیا باعث به هم پیوستگی آن ها می شود و رفتارهای آینده آن ها را تعیین می کند. درست مثل همان اتفاقی که پیش تر گفتیم در رسانه ها می افتد. اینترنت اشیا می تواند با تحلیل اطلاعات به دست آمده در بخش های مختلفی از جمله زندگی روزمره، پزشکی و تولید کاربردهای زیادی داشته باشد.

 

 داده های بزرگ برای تصمیمات بزرگ تر

بیگ دیتا در فناوری


بسیاری از شرکت های بزرگ فناوری، اطلاعات بزرگ و باورنکردنی را جمع می کنند تا با تحلیل آن ها بتوانند بهترین پیشنهادها را به استفاده کنندگان خود بدهند. برای مثال شرکت ای بی دو انبار اطلاعاتی ۷٫۵ پتابایتی و ۴۰ پتابایتی دارد که از آن ها برای پیشنهاد بهترین محصولات به مشتریان خود استفاده می کند یا آمازون که با سرورهای خود می تواند روزانه میلیون ها خرید و فروش نیم میلیون فروشنده خود را سرویس دهی کند و سه تا از بزرگ ترین دیتابیس های لینکوس جهان را در خود جای داده است.

فیسبوک هم روزانه ۳۰۰ میلیون عکس را ذخیره سازی می کند و این یعنی روزانه بیش از ۵۰۰ ترابایت به حجم سرورهای آن و اطلاعاتی که باید پردازش شود افزوده می شود. از همه بزرگ تر باید گوگل را در نظر بگیرید که ماهانه بیش از ۲۰۰ میلیارد جست و جو را در خود ذخیره می کند و براساس آن ها به استفاده کنندگان خود پیشنهاد می دهد.

جدا از موارد ذکرشده بیگ دیتا در ورزش، علوم، تحقیقات و بسیاری رشته های دیگر کاربرد دارد و هر روز جای خود را در دنیا بیشتر باز می کند. اما بیگ دیتا و جمع آوری این همه اطلاعات از نظر بسیاری بی اشکال نیست. منتقدان زیادی به نحوه استفاده از بیگ دیتا پرداختند و در مورد آن مقاله نوشتند و در مجموع می توان این انتقادات را در چند بخش کلی تقسیم بندی کرد.

نخستین چالش مربوط به بیگ دیتاها، در حقیقت مربوط به حریم خصوصی افراد است. عده ای معتقدند استفاده از بیگ دیتا مخصوصا در شبکه های اجتماعی ممکن است منجر به افشا شدن اطلاعات حساسی از افراد شود که آن افراد تمایلی به افشاشدن شان نداشته باشند یا موردی که در ابتدای مطلب درباره سازمان امنیت ملی آمریکا گفتیم که از اطلاعات شخصی افراد استفاده می کند.

چالش بعدی این است که جمع آوری میزان زیادی از اطلاعات به تنهایی کافی نیست، ما به تکنیک هایی نیاز داریم که از این حجم عظیم اطلاعات بهترین استنتاج را بکنیم و بتوانیم از آن ها استفاده کنیم. متاسفانه در بسیاری موارد هنوز این تکنیک ها حتی در بزرگ ترین شرکت بهینه و ایده آل نشده و ممکن است در بسیاری موارد منجر به تحلیل های اشتباه شود یا حتی در خیلی موارد تحلیل های درست منجر به عمل اشتباه استفاده کنندگان از آن شود.

چالش نهایی این است که لازمه استفاده از بیگ دیتا ذخیره سازی حجم بسیار بسیار عظمیی از اطلاعات است و به مرور زمان این اطلاعات که بسیاری از آن ها به دردنخور و دورریختنی است هزاران پتابایت و اگزابایت و زتابایت حجم را در دنیا به خود اختصاص خواهندداد و در بلند مدت این می تواند تبدیل به فاجعه شود.

هرچند بیگ دیتا روز به روز در حال پیشرفت است اما بی توجهی به چالش های آن می تواند استفاده کنندگان از آن و مردم عادی را در آینده نزدیک دچار فاجعه کند. چیزی که مشخص است این است که استفاده درست از بیگ دیتا سرعت پیشرفت نوع بشر را بیشتر می کند، اما حقیقت این است که ما هنوز در حال آزمون و خطا برای پیدا کردن این راه درست هستیم.