Tag Archives: نیروهای

۱۰ نکته باورنکردنی در مورد نیرو‌های ویژه ایالات متحده (۲)


برترین ها – ترجمه از حسین علی پناهی: ارتش ایالات متحده قدرتمند ترین ارتش دنیاست و مقامات این کشور سعی کرده اند همواره برتری خود را در این عرصه حفظ کنند. در مورد نیروهای ویژه نیز همین موضوع صدق داشته و نیروهای ویژه این کشور همواره از برترین نیروهای ویژه در سراسر جهان بوده اند. در سال های اخیر و پس از حمله نیروهای ویژه دریایی ایالات متحده به مخفیگاه اسامه بن لادن در پاکستان و کشتن او، این بخش از نیروهای ارتش ایالات متحده بیشتر زیر ذره بین قرار داشته اند هر چند همواره سعی شده در مورد این گروه های ویژه و اطلاعات مربوط به آن ها مخفی کاری صورت گیرد.

اگر چه بدون شک تمرینات نظامی و آموزش های چنین نیروهای زبده ای باید سخت و طاقت فرسا باشد اما نکات جالبی در مورد این نیروها و روش های آموزشی شان وجود دارد که بدون شک کمتر کسی از آن ها اطلاع داشته و شما را شگفت زده خواهند کرد.

۵- نیروهای ویژه ایالات متحده علاوه بر داشتن توانایی های خارق العاده در مبارزه به چندین زبان نیز مسلط هستند

۱۰ نکته باورنکردنی در مورد نیرو‌های ویژه ایالات متحده
بیشتر افراد بر این باورند که نیروهای ویژه تنها قاتلانی آموزش دیده هستند که در زنده ماندن در شرایط سخت مهارت بالایی دارند. همچنین آن ها از لحاظ جسمی بسیار آماده و از لحاظ ذهنی توانمند انگاشته می شوند اما به ندرت پیش می آید آن ها را به عنوان انسان هایی متفکر و باهوش ترسیم کنند. آن ها طوری آموزش دیده اند که قبل از کشته شدن، با استفاده از مهارت های خود دشمن را از پای دربیاورند. اما باید بدانید که این نیروها تنها در زمینه آمادگی جسمی سرآمد نیستند. افراد این گروه باید در شرایط بحرانی و فشار از قدرت ذهنی بالایی برخوردار باشند. همچنین آن ها آموزش های ویژه ای در مورد زبان های دیگر دریافت می کنند به خصوص زبان هایی که در منطقه عملیاتی مورد نظر به کار برده می شود. این افراد باید باید بتوانند براحتی با افراد محلی آن منطقه تعامل برقرار کنند.


۴- برخی از نیروهای ویژه ایالات متحده اجازه ریش گذاشتن را داشته و در زمینه ظاهر کمتر مورد سختگیری واقع می شوند

۱۰ نکته باورنکردنی در مورد نیرو‌های ویژه ایالات متحده
برخی از نیروهای ویژه ایالات متحده می توانند ریش بگذارند و این موضوع بدین دلیل است که این نیروها آزادی های بیشتری نسبت به دیگر نیروها داشته و قواعد و قوانین سختگیرانه را کمتر بر می تابند زیرا تفکر خلاقانه از ملزومات برای این نیروها محسوب می شود. علاوه بر شخصیت منحصر بفرد این نیروها، ریش گذاشتن در میان نیروهای این گروه که در خاورمیانه حضور دارند یک دلیل استراتژیک نیز دارد زیرا در مناطق درگیر جنگ در این حوزه معمولاً مردم محلی به کسانی که ریش بلند دارند به دلایل مذهبی احترام بیشتری می گذارند.

به همین دلیل نیروهای ویژه ای که قرار است مدت طولانی در میان این مردمان حضور داشته و با آن ها تعامل برقرار کنند سعی می کنند ریش خود را بلند کنند. البته برخی نیز این رویه را باعث رواج بی نظمی در ارتش دانسته و بدین ترتیب قوانینی تعیین شده که نیروهای ویژه ای که در خاورمیانه حضور ندارند باید ریش خود را کامل اصلاح کنند. در واقع اگر هدفی استراتژیک برای ریش گذاشتن وجود نداشته باشد، ریش گذاشتن هیچ معنایی نخواهد داشت.


۳- نیروهای ویژه گروهی دارند که در زمینه پیش بینی وضع هوا تخصص دارند

۱۰ نکته باورنکردنی در مورد نیرو‌های ویژه ایالات متحده
ارتش ایالات متحده نمی تواند برای پیش بینی میدان نبرد بر اطلاعات ارایه شده توسط سازمان های هواشناسی رسمی تکیه کند. نیروهای ویژه در مواقع حساس و پرتنش نبرد نیاز به پیش بینی دقیق و سریع آب و هوا دارند زیرا در چنین مواردی پای جان سربازان در میان بوده و وقت بسیار کم است. بدین ترتیب گروهی از نیروهای ویژه ایالات متحده در زمینه پیش بینی آب و هوا در سرزمین های جدید خشن و دوردست تبحر دارند. در برخی از موارد آن ها در پشت مواضع دشمن فرود آمده و به بررسی شرایط منطقه برای فرود و برخاست هلی کوپتر حامل نیروهای ویژه در آب و هوای نامساعد می پردازند. این گروه معمولاً در شرایط نامساعد جوی فراخوانده شده و با توجه به پیش بینی های خود به راهنمایی خلبان ها می پردازند تا در شرایط نامساعد جوی بتوانند افراد را به سلامت به پایگاه هایشان بازگردانند.


۲- ساختار فرماندهی یکپارچه برای تمامی نیروهای ویژه ایالات متحده در سال ۱۹۸۷ شکل گرفت

۱۰ نکته باورنکردنی در مورد نیرو‌های ویژه ایالات متحده
ساختار فرماندهی یکپارچه نیروهای ویژه که فرماندهی و هماهنگی بین تمامی نیروهای ویژه کشور را بر عهده دارد قدمت چندانی ندارد. در دهه ۱۹۸۰ در عملیاتی برای آزادی گروگان ها در خاورمیانه نیروهای دلتا فورس شکست خوردند. علت اصلی شکست این عملیات نه ناکارآمدی نیروها بلکه عدم هماهنگی بین آن ها و دیگر نیروهای ویژه شرکت کنند در عملیات تشخیص داده شد که بی نظمی عملیات را در پی داشت. بعد از این حادثه تصمیم گرفته شده که برای جلوگیری از رخ دادن دوباره چنین اتفاقی یک مرکز فرماندهی مستقل و یکپارچه برای تمامی نیروهای ویژه تشکیل شود تا نیروهای ویژه در هنگام عملیات دچار سردرگمی و بی نظمی نشوند.


۱- گروهی از نیروهای ویژه ایالات متحده وظیفه نجات فضانوردانی را دارند که در آب فرود می آیند

۱۰ نکته باورنکردنی در مورد نیرو‌های ویژه ایالات متحده
نیروهای موسوم به « Pararescue» گروهی از نیروهای ویژه ایالات متحده هستند که در زمینه مبارزه در میدان نبرد مهارت ندارند اما همزمان وظیفه حیاتی بر عهده دارند. این تیم از حدود ۵۰۰ نفر تشکیل شده و از بهترین افراد نیروهای ویژه انتخاب شده اند. آن ها به طور ویژه در زمینه پریدن با چتر از هر وسیله ای در هر مکانی و در هر فاصله ای آموزش دیده و در زمینه زنده ماندن در شرایط سخت و کمک های اولیه نیز مهارت بالایی دارند تا به کمک نیروهایی بشتابند که در پشت خطوط دشمن فرود می آیند. این گروه اولین بار برای کمک رساندن به گروهی از سربازان که هنگام فرود آمدن در مرز چین دچار حادثه شده و در جنگل پناه گرفته بودند اعزام شدند.

از آن زمان به بعد آن ها مسئول عملیات نجات فضانوردانی هستند که در دریا فرود می آیند. همین گروه بود که در سال ۱۹۶۶ توانست نیل آرمسترانگ و یک فضانورد دیگر را در هنگام فرود آمدن غیرمنتظره در دریا نجات دادند. اخیراً از این گروه در خاورمیانه و در عملیات های نظامی و غیرنظامی استفاده گسترده ای شده است.


۱۰ نکته باورنکردنی در مورد نیرو‌های ویژه ایالات متحده (۱)


برترین ها – ترجمه از حسین علی پناهی: ارتش ایالات متحده قدرتمند ترین ارتش دنیاست و مقامات این کشور سعی کرده اند همواره برتری خود را در این عرصه حفظ کنند. در مورد نیروهای ویژه نیز همین موضوع صدق داشته و نیروهای ویژه این کشور همواره از برترین نیروهای ویژه در سراسر جهان بوده اند. در سال های اخیر و پس از حمله نیروهای ویژه دریایی ایالات متحده به مخفیگاه اسامه بن لادن در پاکستان و کشتن او، این بخش از نیروهای ارتش ایالات متحده بیشتر زیر ذره بین قرار داشته اند هر چند همواره سعی شده در مورد این گروه های ویژه و اطلاعات مربوط به آن ها مخفی کاری صورت گیرد.

اگر چه بدون شک تمرینات نظامی و آموزش های چنین نیروهای زبده ای باید سخت و طاقت فرسا باشد اما نکات جالبی در مورد این نیروها و روش های آموزشی شان وجود دارد که بدون شک کمتر کسی از آن ها اطلاع داشته و شما را شگفت زده خواهند کرد.

۱۰- نیروهای موسوم به کلاه سبزهای آمریکایی در واقع از کماندوهای سلطنتی بریتانیا در جنگ جهانی دوم نشأت می گیرند

۱۰ نکته باورنکردنی در مورد نیرو‌های ویژه ایالات متحده

نیروهای کلاه سبز یکی از مشهورترین نیروهای عملیات ویژه در جهان و یکی از دو نیروی زبده در ارتش ایالات متحده در کنار رنجرهای ارتش به شمار می آیند. نیروهای کلاه سبز در ابتدا به عنوان واحدی برای اجرای تاکتیک های جنگ نامنظم در صورت نیاز شکل گرفته و به طور ویژه در دوران جنگ ویتنام به کار گرفته شد، جایی که با تاکتیک های چریکی مبارزه کرده و سربازان ویتنامی متحد با دولت ایالات متحده را آموزش می دادند. اما در واقع این نیروها در ابتدا از کماندوهای سلطنتی بریتانیا در جنگ دوم الهام گرفته شده اند. واحد نیروهای کلاه سبز آمریکا توسط سرگرد هربرت براکر تشکیل شد که در دوران جنگ جهانی دوم با نیروهای کماندو بریتانیا آشنایی کامل داشت.

این کماندوهای بریتانیایی همواره یک کلاه سبز رنگ به سر داشتند و با خاطر همین کلاه شناخته می شدند. این گروه هیچگاه به شکل رسمی شکل نگرفت و در بحبوحه نبردها و طی آموزش هایی که برای تهییج سربازان انجام می شود تشکیل گردید. سرانجام رییس جمهور کندی نقش نیروهای ویژه را در جنگ سرد افزایش داده و به طور رسمی از آن ها خواست که کلاه سبز را به عنوان نماد این گروه بر سر بگذارند. اکنون نیز این نیروها به طور سالانه یاد کندی را گرامی داشته و به او ادای احترام می کنند.


۹- در ارتش ایالات متحده تایید کشتن اهداف برای هیچ یک از بخش های نیروهای ویژه اخذ نمی شود

۱۰ نکته باورنکردنی در مورد نیرو‌های ویژه ایالات متحده
سال ها قبل یکی از معروفترین نیروهای ویژه ایالات متحده به نام کریس کایل در کتابی زندگینامه ای از داستان زندگی و عملیات های خود صحبت کرد که مقامات ارتش این کشور هیچگاه اعداد و ارقام ارایه شده در آن را تایید نکردند زیرا افراد این گروه معمولاً به صورت مخفیانه عملیات خود را انجام داده و اطلاعاتی در مورد این عملیات ها ارایه نمی دهند. امروزه اسنایپرهای ارتش این کشور تجهیزات بسیار پیشرفته ای در اختیار دارند و مقایسه آن ها به اسنایپرهای قدیمی کمی غیرمنصفانه است. اگر چه برخی از اسنایپرها از تعداد کشته های خود سخن می گویند اما واقعیت این است که هیچ تاییدیه ای برای تعداد کشته ها اخذ نشده و مدارکی در این مورد تهیه نمی شود.


۸- سخت ترین دوران آموزشی نیروهای ویژه دریایی به «هفته جهنمی» موسوم است

۱۰ نکته باورنکردنی در مورد نیرو‌های ویژه ایالات متحده
نیروهای ویژه دریایی در سال های اخیر بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته و در رسانه ها از آن ها صحبت شده است. این نیروها به شدت آموزش دیده بوده و از بهترین بهترین های ارتش محسوب می شوند. روش انتخاب این نیروها به صورت گزینش مرحله ای بوده و سخت ترین آموزش ها را طی می کنند. آخرین دوره مرحله آموزش اولیه یک دوره پنج و نیم روزه را شامل می شود که به آن «هفته جهنمی» گفته می شود که در آن نیروها شبی کمتر از ۴ ساعت می خوابند و بدترین و سخت ترین آموزش ها را می بینند.

در این دوره نیروهای تحت آموزش در گل و لای فرو رفته، در آب اقیانوس برای مدت طولانی سرپا می ایستند، در ساحل و در شرایط غرق شدن باید بی حرکت بایستند، قایق ها را باید روی سر خود حمل کنند، در معرض سرمای شدید قرار گرفته و از لحاظ جسمی و روانی به شدت خسته می شوند. تمامی این آموزش ها در شرایطی رخ می دهد که سربازان از خواب محروم شده و قدرت تصمیم گیری در این شرایط بسیار مهم است. همزمان در این شرایط سخت، مربیان با در دست داشتن بلندگویی در دست سربازان را تشویق به دست برداشتن از تلاش و تسلیم می کنند. نیروهای ویژه بر این باورند که قدرت ذهنی بسیار مهم بوده و چنین تشویق های منفی افراد ضیعف را از تیم جدا خواهد کرد.


۷- گروه تعقیب کنندگان شب در عملیات شبانه و استفاده از هلی کوپتر مهارت بالایی دارند

۱۰ نکته باورنکردنی در مورد نیرو‌های ویژه ایالات متحده
گروه موسوم به «تعقیب کنندگان شب» گروهی از نیروهای ارتش ایالات متحده است که در تمامی عملیات های خود از هلی کوپتر استفاده می کنند. برخی از این هلی کوپترها در خود یک گروه پزشکی سیار دارند. این گروه نام خود را به دلیل مهارتی که در وارد شدن به نقاط هدف بدون شناسایی شدن در شب دارند بدست آورده اند. البته آن ها در عملیات مخفیانه روزانه در هر منطقه ای نیز بسیار کارآمد بوده و شعار آن ها این است:” تعقیب کنندگان شب تسلیم نمی شوند”. این گروه ها با توجه به استفاده از هلی کوپتر در جاهایی که نیاز به پشتیبانی، تدارکات و یا تخلیه نیروهاست وارد شده و معمولاً عملیات خود را در خاک دشمن انجام می دهند. ویژگی اصلی این نیروها سرعت آن هاست و در این مقوله از تمامی نیروهای ویژه برتر هستند. این گروه از نیروها در عملیات نفوذ به مخفیگاه بن لادن و کشتن او حضور داشتند.


۶- نیروهای موسوم به «دلتا فورس» چنان سری هستند که قرار نبود کسی از وجود آن ها باخبر شود

۱۰ نکته باورنکردنی در مورد نیرو‌های ویژه ایالات متحده
دلتا فورس یکی از عجیب ترین نیروهای ویژه ایالات متحده است و شاید بتوان آن را زبده ترین نیروهای ویژه دانست که به صورت کاملاً سری عمل می کنند. اعضای این گروه حتی نباید در مورد وجود این گروه با کسی صحبت کنند در غیر این صورت مجازات خواهند شد. حتی وقتی یکی از اعضای این گروه کشته می شود، ارتش ایالات متحده نام او را به عنوان یکی از نیروهای خود اعلام نمی کند. این گروه همان نیروهایی بودند که محل اختفای صدام حسین را پیدا کرده و او را دستگیر کردند و در ادامه نیز برخی از رهبران اصلی حزب بعث و نزدیکان صدام را دستگیر نمودند. آن ها به طور مخفیانه در داخل نیروهای معمول ارتش عملیات خود را در دراز مدت انجام می دهند و هیچگاه سخنی در مورد آن ها و هویتشان گفته نمی شود.

ادامه دارد…


«اسپتسناز»؛ نیروهای ویژه‌ی مخوف روسی


برترین ها – ترجمه از حسین علی پناهی: در طی دهه ی ۱۹۷۰ زمانی که بحران جنگ سرد در شدیدترین شکل ممکن قرار داشت، دولت های غربی از وجود نیروهای بسیار ویژه ارتش شوروی به نام «اسپتسناز» (Spetsnaz) آگاه شدند که در گروه هایی با عنوان «دسته های انحرافی» سازماندهی شده بودند.

 

امروزه اگر چه جنگ سرد به پایان رسیده است اما اسپتسنازها هنوز بخشی از نیروهای رزمی آماده به خدمت ارتش روسیه به شمار می آیند هر چند ماموریت های آنان دچار تغییر شده است. نیروی اسپتسناز که در زبان روسی به معنای «نیروهای اهداف ویژه» است به عنوان نیروهای بخش اصلی اطلاعات در دهه ی ۱۹۸۰ و با تعداد ۳۰٫۰۰۰ نفر تشکیل شد.

 

آن ها به شکل زیر سازماندهی شده بودند: یک گروه اسپتسناز برای هر یگان، یک گردان اسپتسناز برای هر یک از سه بخش عملیاتی؛ یک تیپ اسپتسناز برای هر یک از ناوگان های شوروی و یک تیپ اسپتسناز مستقل در بسیاری از مناطق نظامی شوروی. همچنین واحدهای اطلاعاتی ویژه اسپتسناز وجود داشت که روی هم رفته ۲۰ واحد از آن ها در ناوگان های زمینی و دریایی حضور داشتند.

 

هر گروهان اسپتسناز شامل ۱۳۵ سرباز ویژه بود که در گرو های مستقل ۱۵ نفره عمل می کردند و در صورت نیاز با هم ادغام می شدند. هر تیپ اسپتسناز بین ۱٫۰۰۰ تا ۱٫۳۰۰ نفر نیرو داشته و از یک ستاد فرماندهی، سه یا چهار گردان چترباز، یک دسته مخابرات و نیروهای پشتیبانی تشکیل می شد.

 

 انواع مختلف نیروهای ویژه مخوف روسی موسوم به «اسپتسناز»

همچنین یک دسته ضد اهداف ویژه به تعداد ۷۰ یا ۸۰ نفر نیز وجود داشت که وظیفه ی آن ها جستجو، شناسایی و کشتن رهبران سیاسی و نظامی دشمن بود. نیروهای اسپتسناز دریایی یک ستاد فرماندهی، دو یا سه گردان تهاجمی شناگر، گروهان چترباز، نیروهای پشتیبانی و یک گروهان ضد اهداف ویژه داشت. همچنین این گروه یک ناوگان زیردریایی بسیار کوچک در اختیار داشت که برای رساندن نیروهای ویژه شناگر به مسافت های دور طراحی شده بودند.

 

وجود گروه اسپتسنازها در پیمان ورشو مانند یک راز بوده و نظامیان معمولی اجازه عضویت در این نیروها را نداشتند به نحوی که نیروهای اسپتسناز زمینی یونیفورم ها و نشان استاندارد نیروهای هوایی و اسپتسنازهای دریایی نیز لباس ها و نشان استاندارد نیروهای دریایی را به تن می کردند.

اسپتنازهای نیروی دریایی و هوایی

گروه نیروهای ویژه برای انجام عملیات شناسایی و خرابکاری در خاک دشمن طراحی شده بود. هدف اصلی گروه های اسپتسناز از بین بردن مقرهای فرماندهی و هدایت تسلیحات هسته ای و پایگاه های نظامی دشمن بود. این گروه که در دسته های ۵ تا ۱۰ نفره عمل می کرد می توانست تا چند روز به طور مستقل به عملیات خود ادامه دهد. این سربازان آموزش های فیزیکی و روانی خاصی را طی می کردند که در آن ها تاکید ویژه بر روی دانش اسلحه شناسی و استفاده از آن، مهارت در برقراری ارتباط رادیویی و داشتن اطلاعات در مورد منطقه دشمن بود. این گروه عملیات خود را به طور مخفیانه و بدون شرکت در عملیات نظامی گسترده به انجام می رساند و عمدتاً شامل جستجو، پیدا کردن یک هدف خاص و از بین بردن آن بود.

 

بعد از ماجرای گروگانگیری بیمارستان بودنوفسک در سال ۱۹۹۵، بسیاری بر این باور بودند که تنها نیروهایی که می توانستند به این قائله خاتمه بدهند نیروهای اسپتسناز بودند. در واقع آن ها برای پیدا کردن هدف و نابودسازی آن آموزش دیده اند و برای نجات گروگان آموزش ندیده اند.

 

 انواع مختلف نیروهای ویژه مخوف روسی موسوم به «اسپتسناز»

 در این گروه حتی حیواناتی مانند دولفین و نوعی وال برای انجام عملیات خرابکارانه در زیر دریا آموزش داده شده اند. نیروهای ویژه دریایی در ناوگان های مختلف نیروی دریایی این کشور حضور داشته و می توان آن ها را به نیروهای ویژه دریایی ارتش ایالات متحده مقایسه کرد. معمولاً این گروه از نیروهای زبده حتی قبل از شروع جنگ نیز فعالیت های خود را آغاز می کنند به نحوی که چنان با سرعت انجام می شوند که توان عکس العمل نشان دادن را از دشمن گرفته و آن ها را از بین می برد.

 

به عبارت ساده ارتش روسیه غیر از واحدهای زمینی،دریایی و هوایی واحدهای متعددی دیگری مانند نیروهای ویژه راه آهن، نیروهای ویژه مرزی، نیروهای وزارت ارتباطات، نیروهای وزارت شرایط اضطراری و نیروهای سرویس امنیتی فدرال در اختیار دارد که هر کدام مستقل بوده و می توان آن ها را نیروهایی زبده نامید.

 

 انواع مختلف نیروهای ویژه مخوف روسی موسوم به «اسپتسناز»


گروه ویژه اسپتسناز آلفا


گروهی از نیروهای اسپتسناز که به گروه آلفا مشهور هستند در سال ۱۹۷۴ و به دستور کا گ ب شکل گرفت که در شکل گیری آن ها از نیروهای SAS بریتانیا و نیروهای دلتا در ایالات متحده الهام گرفته شده بود. نیروهای این واحد در ۲۸ دسامبر سال ۱۹۸۰ به کاخ ریاست جمهوری افغانستان در کابل حمله برده و رییس جمهور حافظ امین و خانواده ی او را به قتل رساندند. این گروه اکنون در کنترل سرویس امنیتی فدرال بوده و معادل اف بی آی در ایالات متحده است.

 

در هر کدام از شهرها و فدراسیون های این کشور یک گروه از نیروهای آلفا حضور دارند و تعداد کل آن ها ۳۰۰ نفر تخمین زده شده است.  این گروه در برنامه ریزی و تامین امنیت مانورهای سیاسی و همچنین امنیت انتخابات ریاست جمهوری فعال بوده و به طور مستقیم از رهبران بلند مرتبه کشور دستور دریافت می کنند. این گروه تا به امروز موثرترین و قوی ترین گروه ضد تروریستی کشور روسیه بوده و توانایی بسیاری در انجام عملیات محرمانه و پیچیده دارد.

 

 انواع مختلف نیروهای ویژه مخوف روسی موسوم به «اسپتسناز»

بر اساس ادعای رسانه های روسی این گروه شامل ۲۰۰ نیروی ویژه بوده که از بین هزاران دانشجوی نظامی دستچین شده اند و از لحاظ فیزیکی، روانی، هوشی و استفاده از سلاح ها و تجهیزات نظامی مختلف آموزش های گسترده ای دیده اند. همچنین در این گروه افرادی با توانایی خارق العاده در تیراندازی با انواع سلاح های مختلف، غواص های زبده، کوهنورد، صخره نورد، روانشناس و همچنین متخصص گفتگو با گروگانگیر وجود دارد. گروه های مشابهی نیز در کشورهای قزاقستان، اوکراین و بلاروس از نیروهای آلفا وجود دارند که روابط نزدیکی با هم برقرار می کنند.

 

 «اسپتسناز»؛ نیروهای ویژه‌ی مخوف روسی

 


گروه نیروهای ویژه ویمپل (Vympel)


گروه نیروهای ویژه ویمپل در سال ۱۹۷۹ به عنوان واحد عملیات ویژه سرویس کا گ ب تشکیل شده و ماموریت آن در وهله ی اول انجام عملیات شناسایی و خرابکاری در خارج از کشور بود. این گروه تنها از افسرانی تشکیل می شد که دو یا سه زبان خارجی بلد بوده و بسیاری ادعا می کردن که هر کدام نقشه ی دستکم ۳۰ پایتخت جهان را از حفظ دارند. از سال ۱۹۹۳ این گروه در عملیات علیه جرائم سازمان یافته نیز به کار گرفته می شود و بعدها نیز ۱۱۰ نفر از این گروه افسران ۱۸۰ نفره درخواست استعفا کردند زیرا نمی خواستند و نمی توانستند از بوروکراسی پلیسی اطاعت کنند.

 

 انواع مختلف نیروهای ویژه مخوف روسی موسوم به «اسپتسناز»

با نیروهای باقیمانده یک گروه ویژه ضد ترور به نام گروه «وگا» (Vega) تشکیل شده که هدف آن مبارزه با تروریسم هسته ای بیان شده است. این گروه در عملیاتی ضد تروریستی در ۲۹ جولای ۱۹۹۴ در شمال قفقاز باعث مرگ ۴ گروگان شد.

 


واحد ضد تروریست


این واحد از گروه ویمپل جدا شده و در ابتدا توسط کا گ ب برای عملیات نفوذ به خاک دشمن، خرابکاری و عملیات های اطلاعاتی و شناسایی در دوران جنگ تشکیل شد. افراد این گروه به چند زبان خارجی مسلط بوده و با سلاح های کشورهای متخاصم نیز آشنایی کامل دارند. تخصص این گروه اما در ورود از طریق هوا یا دریا به داخل خاک دشمن بود.

 

 انواع مختلف نیروهای ویژه مخوف روسی موسوم به «اسپتسناز»

 

در سال ۱۹۸۷ تعداد اعضای این گروه به ۵۰۰ نفر افزایش یافته و در مناطق حساس زیادی از کشور مشغول به عملیات شدند که البته هدف اصلی آن ها ورود به خاک کشورهای دیگر و جمع آوری اطلاعات برای سرویس کا گ ب بود. این گروه نیز به زودی نام خود را به گروه ضد تروریسم هسته ای تغییر داده و در سال ۱۹۹۱ و در طی کودتای بوریس یلتسین به دلایلی ناشناخته از حمله به یلتسین خودداری کرد. بعد از مدتی این گروه از کنترل کا گ ب خارج شده و تحت کنترل وزارت امور داخله درآمدند.

 

انواع مختلف نیروهای ویژه مخوف روسی موسوم به «اسپتسناز» 

بعد از این موضوع بسیاری از سمت خود استعفا داده و در بخش خصوصی مشغول به کار شدند. بعد از این که این گروه از هم پاشید گروه «وگا» تاسیس گردید که ترکیبی از نیروهای ضد تروریسم قدیمی و جدید بود. این گروه برای بالا بردن توان رزمی خود با گروه های مشابه کشورهای دیگر تمرینات مشترک انجام می دادند. این گروه نیز در زمینه ی نبرد تن به تن در محیط های بسته، استفاده از سلاح های مختلف، آرایش نظامی و نفوذ به داخل ساختمان ها تبحر دارند. ساده ترین شرط برای ورود به این گروه این است که دستکم دو سال در نیروهای ویژه اسپتسناز بوده باشید.

 

در این مورد هیچ محدودیت جنسیتی وجود نداشته و تنها شرایط عضویت باید برآورده شود. بعد از ورود افراد به دوره آموزشی تمرینات سختی انجام داده می شود که در هر مرحله بخشی از آن ها مرخص خواهند شد. این گروه برخلاف نیروهای ویژه ی قبلی تنها برای کشتن آموزش ندیده اند و باید در زمینه ی نجات جان گروگان ها نیز مهارت داشته باشند همچنین آن ها آموزش هایی در زمینه ی پزشکی و مراقبت های اولیه می بینند.

 

انواع مختلف نیروهای ویژه مخوف روسی موسوم به «اسپتسناز» 

گروه ویژه ویتیاز (Vityaz)


این گروه در شروع مسابقات المپیک ۱۹۸۰ مسکو و برای مقابله با حملات تروریستی که به نظر مقامات شوروی از طریق سیا سازماندهی می شد تشکیل گردید. برخلاف نیروهای آلفا و ویمپل این گروه از سربازانی تشکیل شده بود که یک مدت ثابت را در ارتش خدمت کرده بودند، در زمینه ی مبازه تن به تن به خوبی آموزش دیده و از لحاظ فکری و روانی نیز نفوذناپذیر بودند. این گروه در اکتبر سال ۱۹۹۳ به دستور رییس جمهور به پایگاه تلویزیونی اوستانکینو حمله کرده و گروه های معترضی که در این ایستگاه تلویزیونی مستقر شده و قصد ورود به داخل ایستگاه را داشتند را با شدت تمام سرکوب کردند بدون این که خود متحمل تلفات چندانی شوند.


موشک اسپرینتر، چالشی جدید برای نیروهای زرهی ناتو


وب‌سایت گجت نیوز – رضا موسوی: تانک T-14 جدیدترین تانک اصلی میدان نبرد است که توسط روسیه ساخته شده است. روس‌ها ادعا می‌کنند برد آتش این تانک به لطف موشک اسپرینتر ۳ برابر تانک‌های ناتو است که این امر می‌تواند برای ناتو مشکل ساز باشد.

 

 موشک اسپرینتر ، چالشی جدید برای نیروهای زرهی ناتو
T-14 که به صورت عامیانه آرماتا نامیده می‌شود، اولین تانکی است که پس از فروپاشی شوروی در روسیه طراحی و ساخته شده است؛ تا پیش از آن T-90 آخرین تانک روس‌ها بود که حرفی برای گفتن در مقابل رقیب‌های غربی و شرقی (ژاپن و کره جنوبی) نداشت؛ اما فدراسون روسیه با طراحی T-14، دوباره توانست در زمینه زرهی سری در بین سرها بلند کند و رقیبی شایسته برای تانک‌های غربی همچون M1 آبرامز آمریکایی، لئوپارد ۲ آلمانی، چلنجر ۲ انگلیسی و… بسازد.

موشک اسپرینتر ، چالشی جدید برای نیروهای زرهی ناتو

همان‌طور که گفته شد، T-14 تانکی توانمند به نظر می‌رسد. این تانک که از سال ۲۰۱۹ وارد مراحل کارآزمایی و آزمایش می‌شود، به یک توپ ۱۲۵ میلی‌متری جدید مسلح است که روی یک برجک بدون سرنشین سوار شده است؛ زره ماژولار و سیستم دفاع فعال که به منظور نابودی پرتابه‌های دشمن روی تانک نصب است نیز از دیگر ویژگی‌های آن است که همگی دست به دست هم داده‌اند تا موجب بروز نگرانی‌هایی در ناتو شوند؛ البته یکی از مهم‌ترین قابلیت‌های این تانک، توان شلیک موشک‌هایی با برد بیش‌تر از برد آتش تانک‌های ناتو است.

موشک اسپرینتر ، چالشی جدید برای نیروهای زرهی ناتو

موشک کبرا

سال‌هاست که تانک‌های روسی به موشک‌های لوله پرتاب با هدایت نیمه فعال لیزری مسلح می‌شوند. نسل اول این موشک‌ها که ۹M112 کبرا نام داشت، روی تانک اصلی میدان نبرد T-80 نصب شده بود و دارای سرجنگی به‌شدت انفجاری ضدتانک بود؛ این موشک ۴ کیلومتر برد داشت و می‌توانست تا ۷۰۰ میلی‌متر در زره تانک نفوذ کند. موشک لوله پرتابی که هم‌اکنون در خدمت است نیز ۹M119 رفلکس نام دارد که سرجنگی مشابه کبرا دارد؛ برد و توان نفوذ این موشک نیز به ترتیب ۵ کیلومتر و ۹۰۰ میلی‌متر است.

موشک اسپرینتر ، چالشی جدید برای نیروهای زرهی ناتو

T-14 نیز همچون دیگر تانک‌های روسی توانایی شلیک موشک از توپ اصلی خود را دارد؛ در گام اول، نمونه ارتقا یافته رفلکس، که با کد ۹M119M1 شناخته می‌شود، برای آن در نظر گرفته شده است، اما موشک مد نظر اصلی برای آن ۳UBK21 اسپرینتر نام دارد؛ این موشک ۱۲ کیلومتر برد دارد که ۳ برابر بیش‌تر از برد آتش نمونه M1A2 SEP V3 از تانک پرافتخار و نبرد آزموده M1 آبرامز است؛ گرچه از توان نفوذ موشک اسپرینتر اطلاعی در دست نیست، اما احتمالا برابر با توان نفوذ رفلکس است.

در سوی دیگر معادله، بیشینه برد آتش موثر توپ ۱۲۰ میلی‌متری M256 که روی تانک آبرامز نصب است، تا ۴ کیلومتر می‌باشد. با توجه به این اعداد و ارقام، T-14 می‌تواند از فاصله ۳ برابر دورتر، پیش از آن‌که تانک آمریکایی وارد برد درگیری شود، آن را مورد هدف موشک خود قرار دهد (مورد هدف قرار دادن با نابود کردن فرق دارد) و یا حتی آن را نابود کند (بستگی دارد موشک به کدام ناحیه از تانک برخورد کند، نواحی مختلف مقاومت متفاوتی دارند).

موشک اسپرینتر ، چالشی جدید برای نیروهای زرهی ناتو

البته در شرایط واقعی نبرد، به ندرت پیش می‌آید که ۲ حریف روی سطح زمین از فاصله ۱۲ کیلومتری نسبت به یک‌دیگر دید داشته باشند؛ عوامل و موانع طبیعی و غیرطبیعی اعم از بوته، درخت، ساختمان، اختلاف سطح و… مانع از دید مستقیم نسبت به یک‌دیگر در سطح زمین می‌شوند؛ حال اگر حتی در نظر بگیریم که تانک T-14 دارای دید نسبت به آبرامز در مسافت طولانی است، بازهم آّبرامز دست خالی نیست! زره آبرامز با لایه هایی از اورانیوم ضعیف شده تقویت شده است و با افزودن زره واکنشی انفجاری (نوعی زره مضاعف در کنار زره اصلی)، مقاومت زره بیش از پیش افزایش می‌باید، تا آنجا که به طور گسترده به عنوان برترین زره تانک شناخته می‌شود.

موشک اسپرینتر ، چالشی جدید برای نیروهای زرهی ناتو
تانک آبرامز و بلوک‌های زره واکنشی که در کنار تانک دیده می‌شود.

زره واکنشی انفجاری برای مقابله با خرج گود (سرجنگی موشک‌های ضد تانک) که در موشک اسپرینتر بکار رفته است، کاربرد دارد. سپاه تفنگ‌داران دریایی و ارتش آمریکا همچنین قصد نصب سیستم دفاع فعال روی تانک‌های خود را دارند؛ این سیستم با نابودی موشک پیش از رسیدن آن به بدنه، از تانک محافظت می‌کند.

از این موارد که بگذریم، یکی از بهترین بهره‌ها از برد بالای اسپرینتر، به‌کارگیری آن‌ علیه هلیکوپترهاست که این قابلیت نیز مد نظر روس‌هاست؛ چراکه اصلی‌ترین دشمن تانک، هلیکوپترها به ویژه هلیکوپترهای تهاجمی هستند؛ حال با توجه به نگرانی‌هایی که روس‌ها و دیگر خریداران احتمالی T-14 از هلیکوپتر تهاجمی همچون AH-64E آپاچی گاردین که در دست طرف مقابل است دارند، به نظر می‌رسد استفاده از موشک اسپرینتر در نقش پدافند هوایی کاراتر از به‌کارگیری آن علیه تانک‌ها است.

موشک اسپرینتر ، چالشی جدید برای نیروهای زرهی ناتو

تصویر مرحله به مرحله از شلیک موشک لهات از تانک لئوپارد ۲A4 آلمانی

البته در پایان بیافزایم که تانک‌های غربی نیز به چنین موشک‌هایی مسلح هستند. درحال حاضر موشک لهات با برد ۸ کیلومتر ساخت کمپانی IAI قابلیت شلیک از توپ ۱۲۰ میلیمتری تانک‌های ناتو را دارد و از کاربران آن می‌توان به آلمان اشاره کرد که این موشک را برای تانک‌های لئوپارد ۲ خود به خدمت گرفته است. آمریکا نیز خود پیش‌تر موشکی لوله پرتاب به نام XM1111 MRM ساخته بود که بیش از ۱۲ کیلومتر برد داشت؛ گرچه پروژه آن در سال ۲۰۰۹ متوقف شد، با این حال طرح آن نابود نشده است و در صورت نیاز می‌توان جانی تازه به آن پروژه بخشید.