Tag Archives: زیردریاییهای

زیردریایی‌های مخوف روسیه؛ از «بوری» هسته‌ای تا «کیلو» دیزلی


وب سایت روزیاتو – حسین علی پناهی: روسیه که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروری، ناگاه خود را بی دفاع و منزوی می دید و قدرت نظامی و اقتصادی خود در سطح بین المللی را به یکباره سقوط کرده دید، از زمان روی کار آمدن ولادیمیر پوتین و بخصوص در دوره سوم ریاست جمهوری او به یکباره قدرت گذشته خود را بازیافته و در بسیاری از معادلات بین المللی دست بالا را دارد. در مناقشات اوکراین و به خصوص سوریه اکنون روسیه بیش از هر کشور دیگری نقش تعیین کننده را دارد و کار بجایی رسیده که در مناقشات بین المللی بدون بدست آوردن رضایت این کشور هیچ پیشرفتی ممکن نخواهد بود.

ناوگان مخوف و پرتعداد زیردریایی های روسیه؛ از «بوری» هسته ای تا «کیلو» دیزلی

روسیه تحت حکومت پوتین, علیرغم مشکلات اقتصادی و تحریم های کشورهای غربی و به ویژه ایالات متحده، توانسته با همراه سازی برخی از کشورهای همسو، و سود بردن از کشمکش ها و اختلافات بین این کشورها و ایالات متحده، فشار این سختگیری های غربی ها و مشکلات درونی خود را کاهش داده و در این اثنا توان نظامی خود را به نحو چشمگیری افزایش دهد. در این میان شاید بتوان گفت یکی از نقاط قوت ارتش روسیه ناوگان زیردریایی های هسته ای و غیرهسته ای آن است که حتی بزرگ تر از ناوگان زیردریایی های مدرن ایالات متحده می باشد. این ناوگان شامل ۷۲ فروند زیردریایی است که در زمان نگارش این مقاله یک فروند بیشتر از ناوگان مشابه ایالات متحده است.

ناوگان مخوف و پرتعداد زیردریایی های روسیه؛ از «بوری» هسته ای تا «کیلو» دیزلی

این ناوگان از زیردریایی های هسته ای، مجهز به موشک های کروز، تهاجمی و مخصوص عملیات ویژه یا آزمایشی تشکیل شده است. بهترین نمونه ها ۴ فروند زیردریایی مجهز به موشک بالستیک از کلاس «بوری» (Borei) هستند. هر کدام از این زیردریایی های هسته ای ۱۶ موشک بالستیک «بولاوا» (Bulava) را با خود حمل می کنند که بیش از ۵٫۸۰۰ مایل (۹٫۲۸۰ کیلومتر) برد داشته و هر کدام می توانند ۶ کلاهک هسته ای ۱۵۰ کیلوتنی را حمل نمایند. روسیه قصد دارد ۸ فروند از این نوع را به ناوگان خود اضافه کند. علاوه بر این ناوگان زیردریایی های نیروی دریایی روسیه ۷ فروند مدل Delta III/IV در خود دارد که مجهز به موشک های «سینوآ» (Sineva) می باشند.

ناوگان مخوف و پرتعداد زیردریایی های روسیه؛ از «بوری» هسته ای تا «کیلو» دیزلیزیردریایی کلاس «بوری»

همچنین می تواند به آخرین فروند از زیردریایی غول پیکر کلاس «تایفون» (Typhoon) با نام «دیمیتری دونسکوی» (Dmitri Donskoy) اشاره کرد که در حال حاضر به عنوان محملی برای آزمایش موشک مورد استفاده قرار می گیرد. بعد از آن نوبت ۸ فروند زیردریایی غول پیکر کلاس اسکار ۲ (Oscar-II) است که مجهز به موشک های هدایت شونده می باشند. این مدل ها با طول ۵۰۰ فوت (۱۵۲٫۴ متر) و وزن ۲۴٫۰۰۰ تن، در ابتدا توسط اتحاد جماهیر شوروی برای نابودی ناوهای هواپیمابر آمریکایی ساخته شده و با موشک های کروز بسیار بزرگ و قدرتمند مجهز شدند.

ناوگان مخوف و پرتعداد زیردریایی های روسیه؛ از «بوری» هسته ای تا «کیلو» دیزلی

زیردریایی کلاس «اسکار»

هر یک از این غول های دریایی ۲۴ فروند موشک پی-۷۰۰ ضد کشتی «گرانیت» (Granit) حمل می کنند. برخلاف ایالات متحده، روسیه از هر دو نوع زیردریایی های تهاجمی هسته ای و دیزلی با نیروی الکتریکی استفاده می کند. روسیه همچنین ۱۲ فروند کلاس «آکولا» (Akula)، ۳ فروند از کلاس «ویکتور ۳» (Victor III) و ۴ نوع از کلاس هسته ای «سیرا» (Sierra) در اختیار دارد. اغلب این سه کلاس به دوران جنگ سرد و قبل از آن و به طور کلی دوران اتحاد جماهیر شوروی تعلق دارند هر چند تعداد کمی از آن ها نیز پس از فروپاشی این ابرقدرت ساخته شدند.

ناوگان مخوف و پرتعداد زیردریایی های روسیه؛ از «بوری» هسته ای تا «کیلو» دیزلی

زیردریایی کلاس «آکولا»

اخیراً نیز روسیه سفارش ساخت ۲ فروند از کلاس «یاسن» (Yasen) با قابلیت حمل موشک های کروز را داده که می توانند جایگزین اسکارهای قدیمی و فرسوده شوند. در زمره زیردریایی های دیزلی الکتریکی نیز روسیه ۲۱ فروند کلاس «کیلو» (Kilo) و یک فروند کلاس «لادا» (Lada) نیز در اختیار دارد. کیلو ها در آب های نزدیک به خاک روسیه فعالیت می کنند که از آن جمله می توان به دریای سیاه و مدیترانه اشاره کرد. این زیردریایی ها اغلب در دوران اتحاد جماهیر شوروی ساخته شده و تعدادی از آن ها نیز مانند «روستوف-اون-دون» (Rostov-on-Don) در سال ۲۰۱۴ وارد خدمت شدند. زیردریایی کلاس «لادا» برای جایگزینی کلاس «کیلو» طراحی شده و قرار است که دستکم ۵ فروند از آن ها ساخته شود.

ناوگان مخوف و پرتعداد زیردریایی های روسیه؛ از «بوری» هسته ای تا «کیلو» دیزلی

زیردریایی «روستوف- اون- دون»

علاوه بر این روسیه دارای ناوگانی ویژه مربوط به زیردریایی های با قابلیت انجام عملیات ویژه است که از آن میان می توان به ۲ فروند بسیار غول پیکر به نام «کشتی مادر» (mothership) اشاره کرد که بر پایه بدنه و ساختار دلتا ۳ و دلتا ۴ ساخته شده اند و برای شیرجه رفتن نمونه های کوچک به عمق دریا مورد استفاده قرار می گیرند. همچنین روسیه یک فروند زیردریایی کلاس «لوسهاریک» (Losharik)، ۳ فروند از کلاس «نلما» (Nelma) و ۳ فروند نیز از کلاس «کاشالوت» (Kashalot) است که برای فعالیت های مهندسی در عمق دریا طراحی شده اند. شاید خوفناک ترین مدل این فهرست مدل «ساروف» (Sarov) باشد، پلتفرمی آزمایشی برای شلیک اژدر خوفناک کانیون/ استاتوس ۶ ( Kanyon/Status-6 apocalypse torpedo) که یک اژدر با سیستم تغذیه هسته ای است و برای هدف قرار دادن اهداف ساحلی مانند بندرها و شهرها طراحی شده و از یک کلاهک گرما هسته ای با قدرت ۱۰۰ مگاتنی سود می برد.

ناوگان مخوف و پرتعداد زیردریایی های روسیه؛ از «بوری» هسته ای تا «کیلو» دیزلی

موشک ضد کشتی «گرانیت»

سیستم تهاجمی استاتوس ۶ برای دور زدن سامانه های دفاع موشکی ایالات متحده، نابودی تمامی مناطق ساحلی با انفجار هسته ای،سونامی، و غیرقابل سکونت کردن منطقه برای مدت بسیار طولانی طراحی شده است. نیروی دریایی ایالات متحده، یک فروند زیردریایی بیشتر از ایالات متحده، دستکم روی کاغذ، دارد در حالی که ناوگان زیردریایی های ایالات متحده تماماً تهاجمی بوده و به موشک های بالستیک و کروز مجهز شده اند. به عبارت دیگر تمامی ناوگان زیردریایی های ایالات متحده از نوع هسته ای بوده و تاکنون نیازی به ساخت زیردریایی های غیرهسته ای ندیده زیرا هیچ دشمن محلی قابل توجهی ندارد که بتواند در این زمینه آن را تهدید کند.


زیردریایی‌های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟


وب سایت گجت نیوز: در سال ۲۰۱۵، نیروی دریایی بریتانیا طرحی مفهومی از ناو جنگی ۲۰۵۰ خود را منتشر کرد. اکنون این نیرو از تیمی از مهندسان انجمن علم و فناوری مهندسی دریایی بریتانیا (UKNEST)، برای خلق طرح‌های مفهومی از زیردریایی های آینده این کشور پس از سال ۲۰۵۰ دعوت به همکاری کرده است. این زیردریایی های آینده که در آن‌ها از موجودات دریایی الهام گرفته شده، در دنیای آینده که رقابت شدیدی بر سر منابع درون اقیانوس‌ها وجود خواهد داشت، می‌بایست توانایی به انجام رساندن وظایف زیادی را داشته باشند.

امروزه شاید زیردریایی‌ها نسبت به ۴۰ سال پیش، پیشرفته‌تر شده باشند، اما طراحی کلی، ساخت و ماموریت ‌آن‌ها فرق زیادی نکرده است. اما در حالی که با ظهور قدرت‌های منطقه‌ای و حرکت صنعت و معدن از سواحل به سمت عمق اقیانوس‌ها، رقابت بر سر قلمرو دریایی در حال افزایش است، قرن ۲۱ قطعا با دوران جنگ سرد تفاوت زیادی خواهد داشت.

از آن‌جایی که این شرایط، چالش‌های نظامی جدیدی را ایجاد می‌کند، نیروی دریایی بریتانیا وظیفه‌ای را به UKNEST محول کرد تا با ارائه چندین طرح مفهومی، راه حل‌هایی برای بهره‌گیری از تکنولوژی‌های نوین برای مقابله با تهدیدات جدید و همچنین محافظت از منافع بریتانیا و آزادی دریانوردی این کشور پیدا کند. مهندسان جوان نیز با الهام از طبیعت و ترکیب تکنولوژی‌های روز و سیستم‌های پیشرفته، ایده‌هایی برای ساخت زیردریایی های آینده ارائه داده‌اند.

زیردریایی مادر ناتیلوس ۱۰۰ (The Nautilus 100 mothership)

 زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟

 

اولین و مهم‌ترین طرح از میان طرح‌های زیردریایی های آینده ، ناتیلوس ۱۰۰ است. این وسیله که ترکیبی از نهنگ و سفره‌ماهی است، یک زیردریایی فرماندهی است که نه تنها به عنوان یک مرکز اطلاعاتی عمل می‌کند، بلکه توانایی حمل تسلیحات مختلف را نیز دارد.

به لطف سامانه‌های خودکار پیشرفته و تکنولوژی‌های واسط مغز و رایانه که امکان کنترل همه چیز را با استفاده از افکار فراهم می‌کند، این زیردریایی تنها به ۲۰ خدمه نیاز خواهد داشت. در این زیردریایی به قدری از موجودات دریایی تقلید شده که حتی کنترل مسیر و عمق حرکت نیز با استفاده از باله‌هایی که مانند سفره‌ماهی واقعی حرکت می‌کنند انجام می‌شود.

بدنه آکریلی این زیردریایی که با پرینتر سه بعدی ساخته شده، با آلیاژ‌های مستحکمی ترکیب خواهد شد که مقاومت کافی در برابر فشار آب در عمق هزار متری را فراهم می‌کند و در عین حال باعث افزایش سرعت و پنهان‌کاری خواهد شد. برای افزایش پنهان‌کاری، ناتیلوس دارای یک پوسته عایق صدا است. این پوسته از پولک‌های بسیار نازک در حد نانومتر تشکیل شده که با مواد پیزوالکتریک پوشانده شده‌اند و باعث کاهش کشش آب بر روی بدنه (و در نتیجه کاهش صدا) و جذب امواج سونار خواهد شد.

زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟

قدرت ناتیلوس از پیشران دوگانه جلبکی-الکتریکی تامین می‌شود و دارای یک تونل بزرگ‌ است که همانند پنکه‌های بدون پره دایسون عمل می‌کند. در صورتی که به سرعت بیشتر نیاز باشد، باطری‌های نیروی کاسیمیر-پولدر که از اثر کوانتمی برای ذخیره انرژی استفاده می‌کنند، مقدار زیادی انرژی در سیکل‌های کوتاه فراهم می‌کنند.

ناتیلوس دارای لیزرهایی در جلو بدنه است که آب را تبخیر می‌کنند و با انجام عمل فراحفره زایی، زیردریایی را درون حبابی از هوا قرار می‌دهند و به افزایش سرعت ناتیلوس کمک می‌کنند. نتیجه همه تجهیزات ذکر شده حداکثر سرعت ۲۷۸ کیلومتر در ساعت برای این زیردریایی خواهد بود.


مارماهی (The Eel)

 

 زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟
مارماهی یک وسیله بدون سرنشین زیرآبی است که به عنوان سنسورهای اصلی و حامل‌های سلاح ثانویه ناتیلوس عمل می‌کنند. این وسایل بدون سرنشین قابلیت عملکرد کاملا خودکار را دارند و از محفظه‌های سلاح که بر روی زیردریایی قرار دارند رها می‌شوند.

مارماهی همانطور که از نامش مشخص است، بر اساس موجودی با همین اسم طراحی شده، اما شباهت آن با مارماهی واقعی، چیزی بیش از اسم است. این وسیله بدنی پیچ خورده دارد که همانند مارماهی به شکل امواج سینوسی حرکت می‌کند و طراحان می‌گویند که این مسئله باعث می‌شود که در چشم دشمن، مارماهی یک موجود زنده دریایی به نظر برسد و قابل آن‌ها را فریب دهد.

زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟

مارماهی مانند برخی طرح‌های آزمایشی امروز، برای عملکرد به شکل پرتعداد طراحی شده که به واسطه لیزرهای سبز-آبی به یکدیگر متصل هستند و یک شبکه ارتباطی زیرآبی امن، برای برقراری ارتباط از صدها کیلومتر دورتر را شکل می‌دهند.

زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟

وظیفه مارماهی گوش دادن به صداهای حاصل از اختلالات الکترومغناطیسی برای کشف شناورهای دشمن و تشکیل شبکه‌ای از وسایل مجهز به هوش مصنوعی برای ارزیابی شرایط میدان نبرد است.


میکرو یو یو وی ها (Micro UUV’s)

 

 زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟
خود مارماهی چندین وسیله بدون سرنشین بسیار کوچک را حمل می‌کند که با استفاده از پرینتر سه بعدی و از جنس پلیمر‌های قابل حمل در آب شور ساخته شده‌اند (مشابه قرص‌های مخصوص ماشین ظرف‌شویی). این وسایل مانند مارماهی به صورت دسته جمعی فعالیت می‌کنند و برای انجام عملیات‌های تجسسی طراحی شده‌اند.

آن‌ها همچنین می‌توانند با تشکیل صفحات دفاعی در اطراف ناوها یا هر وسیله‌ی دریایی متعلق به بریتانیا از آن محافظت کنند و یا شناورهای متجاوز خارجی را برای بازگشت به‌ آب‌های بین المللی اسکورت کنند.

زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟

اما خصوصیت جالب آن‌ها این است که می‌توانند در هر زمانی که برایشان معین شود، در آب حل شوند. این مسئله نه تنها به آن‌ها امکان رفتن به ماموریت‌های یک طرفه به مناطق خطرناک، بدون خطر افتادن به دست دشمن را می‌دهد، بلکه از آن‌جایی که پس از حل شدن به موادی چسبناک تبدیل می‌شون، می‌توانند به محفظه‌های ورودی و خروجی آب روی سطح شناورهای دشمن بچسبند و آن‌ها را از کار بیاندازند.


ماهی پرنده

ناتیلوس برای دفاع از خود به اژدر مجهز است، اما سلاح اصلی آن ماهی‌های پرنده‌اش هستند. این وسایل بدون سرنشین، سلاح‌هایی انطباق‌پذیر برای حمله به شناورهای سطحی، زیردریایی‌ها و اهداف روی خشکی هستند.

مانند مارماهی، ماهی‌های پرنده نیز از روی موجودی با همین اسم طراحی شده‌اند. باله‌های آن علاوه بر کمک به حرکت در آب، برای حرکت در هوا هم استفاده می‌شوند و پیشران آن ترکیبی از میکروتوربین‌ها و باطری‌های پلاسمایی است.

زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟

این طراحی به ماهی پرنده امکان تغییر سریع وضعیت از حالت پرواز به شنا کردن را می‌دهد و می‌تواند یا در نزدیکی سطح آب و یا در عمق کم زیر آب حرکت کند. این ناحیه بسیار پر صدا و دارای آشفتگی است که قفل کردن سونار و رادار بر روی ‌آن را بسیار مشکل می‌کند. ماهی پرنده می‌تواند هر زمان که رادار بر روی آن قفل کرد به زیر آب برود و هر وقت که سونار بر روی آن قفل کرد از آب بیرون بیاید.

زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟

می‌توان چند نوع سرجنگی شامل سرجنگی انفجاری معمولی، خوشه‌ای، فرستنده موج انفجار، و سرجنگی الکترومغناطیسی را بر روی ماهی پرنده سوار کرد.

به گفته کاپیتان شارون مالکین، سرپرست نوآوری نیروی دریایی بریتانیا:

موفقیت نیروی دریایی بریتانیا به مهارت‌ها و تخصص‌هایی بستگی دارد که ما را همیشه یک پله از رقبای‌مان جلوتر نگه دارد، به همین دلیل است که نیروی دریایی با همکاری UKNEST زیردریایی های آینده را معرفی کرده است. این طرح‌ها نشان می‌دهند که بریتانیا، دیدی خلاقانه نسبت به وضعیت آینده دنیای زیر آب دارد. این که این دنیا چگونه خواهد بود و نیروی دریایی بریتانیا چه نقشی در آن خواهد داشت. مهم‌تر از آن این است که ما می‌خواهیم نسل آینده دانشمندان و مهندسان بریتانیایی نگاهی جسورانه‌تر نسبت به آینده داشته باشند.