Tag Archives: خواهند

۱۰ تکنولوژی سری هوایی که شما را متحیر خواهند کرد


برترین ها – ترجمه از محمدپارسا حاتمی: بی‌شک می‌توان گفت که پرواز از ابتدای خلقت، یکی از دغدغه‌های اصلی زندگی پر فراز و نشیب انسان‌ بوده است و هر روزه برای رسیدن به این هدف تلاش‌ها کرده است تا اینکه به جایگاه امروزی رسیده است. اما امروزه علاوه بر هدف اصلی که نقل و انتقال است، استفاده‌های نظامی نیز از آن می‌شود و کشوری که در این زمینه پیشرفت‌های چشم‌گیری داشته باشد، جزو کشورهای برتر در حوزه تکنولوژی به حساب می‌آید. اما حالا آماده‌اید تا با برترین تکنولوژی‌های ارتش‌های هوایی که تاکنون آن‌ها را از دید عموم پنهان کرده‌اند آشنا شوید؟

در لیست زیر ما برای شما هواپیماها و جت‌های شگفت انگیزی که قابلیت‌های دیوانه کننده‌ای نیز دارند را آماده کرده‌ایم تا با این دنیای عجیب و ناشناخته بیشتر آشنا بشوید. حتی برخی می‌گویند این تکنولوژی‌ها فراتر از تکنولوژی‌‌های زمینی است و شاید فرا زمینی‌ها در ایجاد آن‌ها کمک‌هایی کرده باشند!

Northrop Grumman B2 Spirit Bomber

 

10 هواپیمایی که تا حالا اسم‌شان را هم نشنیده‌اید. (حاتمی) 

واقعیت آن است که هنوز هم ایالات متحده می‌خواهد B2 Spirit را در سیستم هوایی خود نگه دارد و از آن به عنوان یک بمب افکن رادار گریز استفاده کند. گرچه این پروژه در طبقه بندی میزان محرمانه بودن، در طبقه خاکستری جای داده شده است و جزو سیاه‌ها نیست اما از دهه‌ی ۷۰ و ۸۰ میلادی که این پروژه شروع شد تا به امروز اطلاعت زیادی از آن فاش نشده است و همچنین این بمب افکن بطور رسمی در سال ۱۹۹۸ (۱۳۷۷) معرفی گردید و تا به اینجای کار که عملکرد مناسبی از خود نشان داده است.

 

B2در واقع طراحی شده است برای مبارزه علیه حملات هوایی دشمنان و توانایی حمل بمب‌های نقطه زن و بمب‌های هسته‌ای را دارد و می‌تواند تا ۵۰ هزار پا ارتفاع بگیرد و حدود ۷ هزار مایل مسافت را با یک بار سوخت گیری بپیماید.

 


XB-70 Valkyrie Strategic Bomber

 

10 هواپیمایی که تا حالا اسم‌شان را هم نشنیده‌اید. 

XB-70 ساخته شد تا ارتش جنگ افزاری داشته باشد که بتواند در هوا برای مدت طولانی و در ارتفاع خیلی زیاد پرواز نماید و همچنین قابلیت حمل بمب‌های هسته‌ای را نیز داشته باشد. در طراحی ‌آن از مدل B-36 که در دهه ۵۰ میلادی ساخته شده، الهام گرفته شده است.

 

در اواسط دهه ۶۰ میلادی XB-70 آماده و به پرواز درآمد. باید اذعان داشت که طراحی منحصر به فردی داشته و ساختار آن این اجازه را به آن می‌دهد تا در ۳ سرعت متفاوت و در ارتفاع ۷۰ هزار پایی به پرواز درآید. عمر مفید این هواپیما تنها تا سال ۱۹۶۹ (۱۳۴۸) بود و پس از آن بازنشسته شد. اما بعضی از شایعه‌‌ها حاکی از آن دارد که یک مدل جدید هایپرسونیک بر پایه‌ی همین مدل در حال توسعه و اجرایی شدن است.
 


Sukhoi PAK FA (TP-50) Jet Fighter

 

10 هواپیمایی که تا حالا اسم‌شان را هم نشنیده‌اید. 

PAK FA یک جت نظامی روسی است که در حال حاضر نسل پنجم آن در حال استفاده است. نسل اول آن با نام TP-50 عرضه شد که در همان نسل اول نیز از تکنولوژهای اخفا (عدم شناسایی توسط رادارها) و حملات از زوایای مختلف بوسیله سیستم‌‌های کنترلی پیشرفته و کنترل توسط رادارها، بهره می‌برد.

بیشتر اطلاعات این جت هنوز افشا نشده است اما برخی منابع گفته‌اند که این نسل نسبت به نمونه اولیه بهبود چشمگیری در اخفا، کروز بر روی سایر اجسام و مانور پذیری داشته است.

 


Boeing Bird of Prey Technology Demonstrator

 

10 هواپیمایی که تا حالا اسم‌شان را هم نشنیده‌اید. 

پرنده‌ای با بال‌‌های شکاری. این همان توصیفی است که شرکت بویینگ برای معرفی آن در نظر گرفته است. در سال ۲۰۰۲ این مدل معرفی شد تا بویینگ تکنولوژی اخفای خود را به رخ دیگر شرکت‌‌های همکار بکشاند. گرچه در فرز و چالاکی بودن این جت شکی نیست اما از آنجایی که این جت برای پرواز حداکثر تا ۲۰ هزار پا می‌تواند بالا رود و در یک ساعت هم حداکثر ۳۰۰ مایل را طی کند، ما خیلی نمی‌توانیم آن را هواپیمای واقعی بنامیم.

 


Sikorsky S-97 Raider High-Speed Attack Helicopter

 

10 هواپیمایی که تا حالا اسم‌شان را هم نشنیده‌اید. 

خب کمی از جت بیرون بیاییم و سری به دنیای هلیکوپترها بزنیم. S-97 نسخه جایگزین و توسعه یافته OH-58 Kiowa می‌باشد، هلیکوپتری که دائما در تعمیرگاه‌ها بود. در طراحی آن بشدت از MH-X Black Hawk الهام گرفته شده است و خیلی شبیه به هم هستند. علاوه بر نوک دماغه، انتهای بدنه و بدنه‌ی باریک به کاهش ضریب درگ و آیرودینامیک بهتر کمک شایانی کرده‌اند. به لطف موتور ۲۶۰۰-shp‌اش تا سرعت ۴۴۴ کیلومتر بر ساعت می‌تواند به پرواز درآید و حدود ۵۷۰ کیلومتر را نیز بپیماید.

 


J-20 Stealth Fighter

 

10 هواپیمایی که تا حالا اسم‌شان را هم نشنیده‌اید. 

به عنوان اولین هواپیمای رادار گریزِ ساخت چین خوب بنظر می‌آید. اطلاعات زیادی در دسترس نیست اما اخیرا عکسی از آن در فرودگاه Tibetan گرفته شده است و از آنجایی که این فرودگاه در ارتفاع ۱۴ هزار پایی قرار دارد، نشان از توانایی این هواپیما در پرواز با ارتفاعات بالا دارد. J-20 این اجازه را به شما خواهد داد که در مدت زمان مشخصی بدون هیچگونه تشخیص از دست شناسایی تمام رادار‌ها در امان بمانید. بدلیل استفاده از دو موتور، سرعتی فرا صوت را برای آن پیش بینی می‌کنیم.

 

انتظار می‌رود در سال ۲۰۱۸ معرفی شود در حالی که احتمالا نسخه‌ای هم برای سال ۲۰۲۰ ارائه شود که می‌تواند از موتور WS-15 استفاده کند که باعث می‌شود بتواند سوپر کروز داشته باشد بدون استفاده از قطعه Afterburner.

 


Boeing X-37B Orbital Test Vehicle

 

10 هواپیمایی که تا حالا اسم‌شان را هم نشنیده‌اید. 

X-37B یک فضاپیمای کارا برای ناسا است که بیشتر ماموریت‌های خود را با آن انجام می‌دهد. البته شایعاتی هست مبنی بر اینکه ناسا قصد استفاده از آن به‌عنوان اسلحه‌ای برای حفاظت از ماهواره‌هایش دارد. این فضاپیما کمتر از ۹ متر طول و ۵ تن وزن داشته و برای پرواز در ارتفاعات بالای ۸۰۰ کیلومتر و ماندن در فضای خارج از جو به مدت یک سال طراحی شده است. برای ارسال این فضاپیما از راکت‌های Atlas V501 استفاده می‌کنند که سرعتی معادل Mach-25 دارد.

 


Darpa/Blackswift HTV-3X Rapid-Strike Vehicle

 

10 هواپیمایی که تا حالا اسم‌شان را هم نشنیده‌اید. 

این هواپیما جزو ارتش هوایی ایالات متحده و زیر مجموعه پروژه فالکن موسسه DARPA می‌باشد. هدف از خلق آن، تحقیق و توسعه برای دست یابی به وسیله‌ای است که سرعتی مافوق صوت داشته باشد و بتواند در کمتر از ۱ ساعت به هر جسمی در هر جایی برسد.

استفاده از موتور توربینی این ظرفیت را به آن می‌دهد تا سرعتی معادل Mach-6 داشته باشد و سایز آن به اندازه‌ی یک جت است و می‌تواند بصورت درجا تیک آف داشته باشد یا بنشیند.

 


Darpa HTV-2 Rapid-Strike Vehicle

 

10 هواپیمایی که تا حالا اسم‌شان را هم نشنیده‌اید. 

یک بخش دیگر از پروژه‌های نظامی فالکن مربوط به HTV-2 می‌باشد که یک موشک هواپیمایی است و می‌تواند بیشتر از عدد حیرت برانگیز ۲۰ هزار کیلومتر را در یک ساعت طی کند. این موشک بدون سرنشین تاکنون دو بار مورد آزمایش قرار گرفته است و برای بار سوم قرار است با هدف رسیدن به سرعت Mach-20، مورد آزمایش قرار گیرد.

سازندگان آن گفته‌اندکه این موشک را با هزینه‌ای مقرون به صرفه خواهند ساخت. البته این نکته را لازم است یادآوری کنم که منظور آن‌ها از مقرون به صرفه هزینه‌ای حداقل ۱ بیلیون دلاری می‌باشد.

 


MH-X Stealth Black Hawk Helicopter

 

10 هواپیمایی که تا حالا اسم‌شان را هم نشنیده‌اید. 

این هلیکوپتر اگر در اتفاق سال ۲۰۱۵ و در جریان دستگیری اسامه بن لادن در حین فرود برخورد نمی‌کرد وتصادفی اتفاق نمی‌افتاد، وجود آن هنوز هم در حد یک راز باقی مانده بود. این هلیکوپتر یک هلیکوپتر رادار گریز است که خیلی کمتر بدام رادار‌ها می‌افتد اما از طرفی استایلِ خفاش مانند آن، قابلیت مانور را از آن گرفته و همین دلیل هم بود که باعث برخورد در روز دستگیری شد. بعد از آن بود که شایعاتی مبنی بر وجود مدل‌های مختلفی از این سری هلیکوپتر در دنیا پخش شد که حتی گفتند از آن‌ها در ماموریت‌های مخفی سوریه نیز استفاده می‌شده است.


زیردریایی‌های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟


وب سایت گجت نیوز: در سال ۲۰۱۵، نیروی دریایی بریتانیا طرحی مفهومی از ناو جنگی ۲۰۵۰ خود را منتشر کرد. اکنون این نیرو از تیمی از مهندسان انجمن علم و فناوری مهندسی دریایی بریتانیا (UKNEST)، برای خلق طرح‌های مفهومی از زیردریایی های آینده این کشور پس از سال ۲۰۵۰ دعوت به همکاری کرده است. این زیردریایی های آینده که در آن‌ها از موجودات دریایی الهام گرفته شده، در دنیای آینده که رقابت شدیدی بر سر منابع درون اقیانوس‌ها وجود خواهد داشت، می‌بایست توانایی به انجام رساندن وظایف زیادی را داشته باشند.

امروزه شاید زیردریایی‌ها نسبت به ۴۰ سال پیش، پیشرفته‌تر شده باشند، اما طراحی کلی، ساخت و ماموریت ‌آن‌ها فرق زیادی نکرده است. اما در حالی که با ظهور قدرت‌های منطقه‌ای و حرکت صنعت و معدن از سواحل به سمت عمق اقیانوس‌ها، رقابت بر سر قلمرو دریایی در حال افزایش است، قرن ۲۱ قطعا با دوران جنگ سرد تفاوت زیادی خواهد داشت.

از آن‌جایی که این شرایط، چالش‌های نظامی جدیدی را ایجاد می‌کند، نیروی دریایی بریتانیا وظیفه‌ای را به UKNEST محول کرد تا با ارائه چندین طرح مفهومی، راه حل‌هایی برای بهره‌گیری از تکنولوژی‌های نوین برای مقابله با تهدیدات جدید و همچنین محافظت از منافع بریتانیا و آزادی دریانوردی این کشور پیدا کند. مهندسان جوان نیز با الهام از طبیعت و ترکیب تکنولوژی‌های روز و سیستم‌های پیشرفته، ایده‌هایی برای ساخت زیردریایی های آینده ارائه داده‌اند.

زیردریایی مادر ناتیلوس ۱۰۰ (The Nautilus 100 mothership)

 زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟

 

اولین و مهم‌ترین طرح از میان طرح‌های زیردریایی های آینده ، ناتیلوس ۱۰۰ است. این وسیله که ترکیبی از نهنگ و سفره‌ماهی است، یک زیردریایی فرماندهی است که نه تنها به عنوان یک مرکز اطلاعاتی عمل می‌کند، بلکه توانایی حمل تسلیحات مختلف را نیز دارد.

به لطف سامانه‌های خودکار پیشرفته و تکنولوژی‌های واسط مغز و رایانه که امکان کنترل همه چیز را با استفاده از افکار فراهم می‌کند، این زیردریایی تنها به ۲۰ خدمه نیاز خواهد داشت. در این زیردریایی به قدری از موجودات دریایی تقلید شده که حتی کنترل مسیر و عمق حرکت نیز با استفاده از باله‌هایی که مانند سفره‌ماهی واقعی حرکت می‌کنند انجام می‌شود.

بدنه آکریلی این زیردریایی که با پرینتر سه بعدی ساخته شده، با آلیاژ‌های مستحکمی ترکیب خواهد شد که مقاومت کافی در برابر فشار آب در عمق هزار متری را فراهم می‌کند و در عین حال باعث افزایش سرعت و پنهان‌کاری خواهد شد. برای افزایش پنهان‌کاری، ناتیلوس دارای یک پوسته عایق صدا است. این پوسته از پولک‌های بسیار نازک در حد نانومتر تشکیل شده که با مواد پیزوالکتریک پوشانده شده‌اند و باعث کاهش کشش آب بر روی بدنه (و در نتیجه کاهش صدا) و جذب امواج سونار خواهد شد.

زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟

قدرت ناتیلوس از پیشران دوگانه جلبکی-الکتریکی تامین می‌شود و دارای یک تونل بزرگ‌ است که همانند پنکه‌های بدون پره دایسون عمل می‌کند. در صورتی که به سرعت بیشتر نیاز باشد، باطری‌های نیروی کاسیمیر-پولدر که از اثر کوانتمی برای ذخیره انرژی استفاده می‌کنند، مقدار زیادی انرژی در سیکل‌های کوتاه فراهم می‌کنند.

ناتیلوس دارای لیزرهایی در جلو بدنه است که آب را تبخیر می‌کنند و با انجام عمل فراحفره زایی، زیردریایی را درون حبابی از هوا قرار می‌دهند و به افزایش سرعت ناتیلوس کمک می‌کنند. نتیجه همه تجهیزات ذکر شده حداکثر سرعت ۲۷۸ کیلومتر در ساعت برای این زیردریایی خواهد بود.


مارماهی (The Eel)

 

 زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟
مارماهی یک وسیله بدون سرنشین زیرآبی است که به عنوان سنسورهای اصلی و حامل‌های سلاح ثانویه ناتیلوس عمل می‌کنند. این وسایل بدون سرنشین قابلیت عملکرد کاملا خودکار را دارند و از محفظه‌های سلاح که بر روی زیردریایی قرار دارند رها می‌شوند.

مارماهی همانطور که از نامش مشخص است، بر اساس موجودی با همین اسم طراحی شده، اما شباهت آن با مارماهی واقعی، چیزی بیش از اسم است. این وسیله بدنی پیچ خورده دارد که همانند مارماهی به شکل امواج سینوسی حرکت می‌کند و طراحان می‌گویند که این مسئله باعث می‌شود که در چشم دشمن، مارماهی یک موجود زنده دریایی به نظر برسد و قابل آن‌ها را فریب دهد.

زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟

مارماهی مانند برخی طرح‌های آزمایشی امروز، برای عملکرد به شکل پرتعداد طراحی شده که به واسطه لیزرهای سبز-آبی به یکدیگر متصل هستند و یک شبکه ارتباطی زیرآبی امن، برای برقراری ارتباط از صدها کیلومتر دورتر را شکل می‌دهند.

زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟

وظیفه مارماهی گوش دادن به صداهای حاصل از اختلالات الکترومغناطیسی برای کشف شناورهای دشمن و تشکیل شبکه‌ای از وسایل مجهز به هوش مصنوعی برای ارزیابی شرایط میدان نبرد است.


میکرو یو یو وی ها (Micro UUV’s)

 

 زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟
خود مارماهی چندین وسیله بدون سرنشین بسیار کوچک را حمل می‌کند که با استفاده از پرینتر سه بعدی و از جنس پلیمر‌های قابل حمل در آب شور ساخته شده‌اند (مشابه قرص‌های مخصوص ماشین ظرف‌شویی). این وسایل مانند مارماهی به صورت دسته جمعی فعالیت می‌کنند و برای انجام عملیات‌های تجسسی طراحی شده‌اند.

آن‌ها همچنین می‌توانند با تشکیل صفحات دفاعی در اطراف ناوها یا هر وسیله‌ی دریایی متعلق به بریتانیا از آن محافظت کنند و یا شناورهای متجاوز خارجی را برای بازگشت به‌ آب‌های بین المللی اسکورت کنند.

زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟

اما خصوصیت جالب آن‌ها این است که می‌توانند در هر زمانی که برایشان معین شود، در آب حل شوند. این مسئله نه تنها به آن‌ها امکان رفتن به ماموریت‌های یک طرفه به مناطق خطرناک، بدون خطر افتادن به دست دشمن را می‌دهد، بلکه از آن‌جایی که پس از حل شدن به موادی چسبناک تبدیل می‌شون، می‌توانند به محفظه‌های ورودی و خروجی آب روی سطح شناورهای دشمن بچسبند و آن‌ها را از کار بیاندازند.


ماهی پرنده

ناتیلوس برای دفاع از خود به اژدر مجهز است، اما سلاح اصلی آن ماهی‌های پرنده‌اش هستند. این وسایل بدون سرنشین، سلاح‌هایی انطباق‌پذیر برای حمله به شناورهای سطحی، زیردریایی‌ها و اهداف روی خشکی هستند.

مانند مارماهی، ماهی‌های پرنده نیز از روی موجودی با همین اسم طراحی شده‌اند. باله‌های آن علاوه بر کمک به حرکت در آب، برای حرکت در هوا هم استفاده می‌شوند و پیشران آن ترکیبی از میکروتوربین‌ها و باطری‌های پلاسمایی است.

زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟

این طراحی به ماهی پرنده امکان تغییر سریع وضعیت از حالت پرواز به شنا کردن را می‌دهد و می‌تواند یا در نزدیکی سطح آب و یا در عمق کم زیر آب حرکت کند. این ناحیه بسیار پر صدا و دارای آشفتگی است که قفل کردن سونار و رادار بر روی ‌آن را بسیار مشکل می‌کند. ماهی پرنده می‌تواند هر زمان که رادار بر روی آن قفل کرد به زیر آب برود و هر وقت که سونار بر روی آن قفل کرد از آب بیرون بیاید.

زیردریایی های آینده نیروی دریایی بریتانیا چگونه خواهند بود؟

می‌توان چند نوع سرجنگی شامل سرجنگی انفجاری معمولی، خوشه‌ای، فرستنده موج انفجار، و سرجنگی الکترومغناطیسی را بر روی ماهی پرنده سوار کرد.

به گفته کاپیتان شارون مالکین، سرپرست نوآوری نیروی دریایی بریتانیا:

موفقیت نیروی دریایی بریتانیا به مهارت‌ها و تخصص‌هایی بستگی دارد که ما را همیشه یک پله از رقبای‌مان جلوتر نگه دارد، به همین دلیل است که نیروی دریایی با همکاری UKNEST زیردریایی های آینده را معرفی کرده است. این طرح‌ها نشان می‌دهند که بریتانیا، دیدی خلاقانه نسبت به وضعیت آینده دنیای زیر آب دارد. این که این دنیا چگونه خواهد بود و نیروی دریایی بریتانیا چه نقشی در آن خواهد داشت. مهم‌تر از آن این است که ما می‌خواهیم نسل آینده دانشمندان و مهندسان بریتانیایی نگاهی جسورانه‌تر نسبت به آینده داشته باشند.


رمزنگاری با بیگانگان؛ آیا فضایی‌ها ما را پیدا خواهند کرد؟


مجله همشهری دانستنیها – عرفان کسرایی: ارسال پیام برای
بیگانگان فضایی موضوع دیروز و امروز نیست. انسان از حدود ۷۰ سال پیش به
شیوه ای غیرعمدی در حال ارسال سیگنال های رادیویی و تلویزیونی به فضای
بیکران بوده است.

 

 رمزنگاری با بیگانگان؛ آیا فضایی ها ما را پیدا خواهند کرد؟

 

امروز، کره ای به شعاع بیش از ۷۰ سال نوری، زمین را احاطه
کرده که سرشار از سیگنال های رادیویی و تصاویر تلویزیونی است و همچنان با
سرعت نور در حال رشد است. حدود ۳۰ سال بعد، این کره هر جامعه احتمالی از
موجودات هوشمند فرازمینی (ETI) را که در فاصله ۱۰۰ سال نوری از زمین باشند
پوشش می دهد. بیگانگان در صورتی که جایی در فضای دوردست وجود داشته باشند،
می توانند به آثار گفتاری، تصویری و صوتی ما دسترسی داشته باشند و زندگی
روزمره ما را بررسی کنند.

امواج الکترومغناطیسی نشت شده به فضا
تنها بخشی از پیام های ارسالی زمین را تشکیل می دهند. چهار اثر ساخته
خودمان که سال ها پیش به فضا پرتاب شده اند، اکنون منظومه شمسی را ترک کرده
اند. اگر یک موجود هوشمند فرازمینی به صورت اتفاقی یکی از دو فضاپیمای
پایونیر ۱۰ یا ۱۱ را در نقطه ای دور از فضا و زمان پیدا کند، لوحی خواهد
یافت که طرح پیکر ما انسان ها روی آن حک شده و موقعیت ما را از روی نموداری
تصویری نشان می دهد.

در هر دو فضاپیمای وویجر ۱ و ۲ دیسکی قرار
داده اند که روی آن درود و تهنیت به ۶۰ زبان زنده زمین، ۹۰ دقیقه موسیقی و
همچنین تصاویری از زمین ضبط شده است. پشت این دیسک هم پیامی به زبان
ریاضیات حک شده که موقعیت خورشید و زمین و تمایل ساکنان روی آن را به
برقراری ارتباط نشان می دهد.

«رابرت تی دیکسون» در فصلی از کتاب
«نجوم دینامیکی» به نام «حیات فرازمینی» می نویسد: «چون نزدیک ترین موجود
هوشمند فضایی به احتمال زیاد در فاصله هزار سال نوری از ما قرار دارد،
ارتباط دو طرفه عملا از موضوع خارج می شود؛ مثلا اگر پیامی را از طریق
امواج رادیویی که با سرعت نور سیر می کنند برای ETI ها بفرستیم، هزار سال
طول می کشد تا پاسخ آن را دریافت کنیم و در این صورت، این کار شبیه به یک
گفت و شنود و مکالمه نخواهد بود.»

 

 رمزنگاری با بیگانگان؛ آیا فضایی ها ما را پیدا خواهند کرد؟


تنها زبان مشترک

بدیهی است
که نمی توانیم برای برقراری ارتباط با موجودات هوشمند فرازمینی، زبان
انگلیسی، فرانسوی یا روسی را به کار بگیریم. دیکسون معتقد است که تنها یک
زبان، آن هم به شکل تقریبی بین مردم زمین عمومیت دارد و بنابراین ممکن است
میان ETI ها هم از عمومیت فراگیری برخوردار باشد. این زبان، زبان ریاضی
است. به معنی واقعی کلمه ریاضیات یک زبان است؛ زبانی که به کمک آن با
کامپیوترها ارتباط برقرار می کنیم، اطلاعات به کمک آن ذخیره می شوند و پس
از دستکاری و پردازش ماهرانه بار دیگر به وسیله کامپیوترها بازگردانده می
شود. با فهم این مطلب که کامپیوترها موجوداتی غیر هوشمندند، آسان تر می
توان یک زبان مشترک با ETI ها ایجاد کرد؛ زیرا هم آنها و هم خود ما انگیزه
ای برای انجام دادن این کار داریم.

دیکسون در این دیدگاه که تنها
راه ارتباطی ما با بیگانگان فضایی، زبان ریاضیات است، تنها نیست. «داگلاس
واکوچ» (Douglas Vakoch) مدیر پروژه «ارتباط پیامی با فضا» (METI) هم نظر
مشابهی دارد. به عقیده او اگر موجودات هوشمند فرازمینی دنباله های عددی ما
را که در قالب سیگنال های رادیویی ارسال می شوند، دریافت کنند، دست کم می
توان فهمید که آنها منجمان رادیویی خوبی هستند. بیگانگان فضایی برای دریافت
سیگنال های ما دست کم به یک رادیوتلسکوپ نیاز دارند. آنها برای ساخت
رادیوتلسکوپ دست کم باید با مبانی ریاضیات آشنا باشند و مثلا بایستی بدانند
که حاصل جمع ۱+۱ برابر با ۲ خواهد بود. به بیان دیگر، کسی که مبانی
ریاضیات را نداند، نمی تواند سیگنال های رادیویی ما را هم دریافت کند.

تفاوت
عمده پروژه «SETI» (سرنام عبارت «جستجو برای هوش فرازمینی») و «METI»
دقیقا بر سر همین است. پروژه «ارتباط پیامی با فضا» تنها به صورت منفعلانه
در جستجوی حیات فرازمینی نیست، بلکه مدام در حال ارسال پیام به فضای بیکران
است، پیام هایی با سرعت نور و البته با محتوای روابط ریاضی. به باور
بسیاری از دانشمندان، ما با ارسال پیام های ریاضی به بیگانگان فضایی که
برخی از آنها احتمالا از خود ما هوشمندترند، دست کم می توانیم اعلام کنیم
که به درک پایه ای از جهان دست پیدا کرده ایم.

تساوی ۴=۲+۲ در سراسر
کیهان صادق است و حاصل تقسیم محیط بر قطر هر دایره، همواره عدد پی خواهد
بود، مهم نیست که تمدن های بیگانه چه نام ها و نمادهایی را برای این مفاهیم
انتخاب کرده باشند. نتیجه این مفاهیم بنیادی ریاضیات صرف نظر از نمادهایی ه
برای نمایش آنها به کار می بریم، یکسان است. برای مثال می توان با نقطه یا
نمادها یا علائمی دیگر، مفهوم جمع پذیری ۴=۲+۲ را به شکل ** ** **** به
بیگانگان فضایی فهماند. حتی معادله معروف فیثاغورث (a2+b2=c2) را می توان
بدون نوشتن عبارات جبری با نمادهای ریاضی هم توضیح داد. با رسم شکل مثلث
های قائم الزاویه مختلف می توان نشان داد که مقصودمان از رابطه فیثاغورث
چیست.

بیگانگان فضایی اگر در مقایسه با ما تمدن پیشرفته تری باشند،
درخواهند یافت که ما به فهمی از ساختار ریاضی جهان دست یافته ایم و به همین
منوال می توان به تدریج گفتگو با موجودات فضایی هوشمند را ممکن کرد.

 

 رمزنگاری با بیگانگان؛ آیا فضایی ها ما را پیدا خواهند کرد؟

رویایی به قدمت تاریخ

این
ایده که ما برای ایجاد ارتباط با بیگانگان فضایی پیش قدم شویم، رویای
واضحی که دال بر وجود موجودات هوشمند فرازمینی باشد، دریافت نشده است. ایده
یافتن یک زبان جهانی مشترک هم چیز جدیدی نیست و دست کم ۲۰۰ سال قدمت دارد.
ریاضیدان مشهور آلمانی، «کارل فریدریش گاوس » بر این باور بود اگر موجودی
به اندازه کافی هوشمند باشد که بتواند به روشی منطقی بیندیشد بایستی قادر
باشد روابط ریاضی را درک کند. به بیان دیگر، روابط ریاضی ورای زبان است.

 
البته
فرازمینی های هوشمند، پیام های ریاضی ما را به شرطی خواهند فهمید که ما
این پیام ها را به روشی منطقی و درست مخابره کرده باشیم. گاوس، فرم هندسی
رابطه فیثاغورث را پیشنهاد می کرد. البته امروزه می دانیم که عبارت «ساکنان
ماه» که گاوس می گفت بی معناست و هیچ تمدن یا موجود زنده ای در ماه وجود
ندارد که بخواهد شکل یک مثلث بزرگ و رابطه فیثاغورث را روی مزارع زمین
ببیند و به وجود ما روی زمین پی ببرد. بشر قرار نیست علائمی ریاضی با پیام
های خود را برای ساکنان ماه یا مریخ بفرستد. امروز می دانیم که در محله ای
متروکه و بدون همسایه در فضا زندگی می کنیم و اگر حیات هوشمند فرازمینی
وجود داشته باشد، لااقل این نزدیکی ها و در منظومه شمسی خبری از آن نیست.

 

 رمزنگاری با بیگانگان؛ آیا فضایی ها ما را پیدا خواهند کرد؟

آخرین پیام ارسالی

همین
اواخر، در مهر ماه گذشته، پژوهشگران METI پیامی به ستاره «لویتن» (Luyten)
ارسال کردند، کوتوله سرخی با نام علمی GJ273 که حدود ۱۲ سال نوری با زمین
فاصله دارد و جزء نزدیک ترین همسایگان کیهانی منظومه شمسی است. این پیام که
به گفته داگلاس واکوچ، صرفا یک طرح اولیه است و باید هزاران یا میلیون ها
بار دیگر تکرار شود، از طریق آنتنی رادیویی در نروژ فرستاده شد و بیش از ۱۲
سال در راه خواهد بود تا به مقصد برسد.

اگر موجودات هوشمند
فرازمینی در منظومه این کوتوله سرخ وجود داشته باشند، ممکن است به تماس ما
پاسخ بدهند؛ پاسخی که بیش از ۱۲ سال در راه خواهد بود تا به زمین برسد و پس
از دریافت آن هم به احتمال زیاد، محتوای آن باید رمزگشایی شود. به گفته
محققان METI سال ۲۰۴۲ باید گوش به زنگ باشیم و ببینیم آیا اساسا پاسخی به
زمین باز می گردد یا نه.

آخرین پیام METI اگرچه آن گونه که گاوس
پیشنهاد کرده بود تصویر یا رابطه فیثاغورث نیست اما باز هم ماهیت ریاضیاتی
دارد. تمدن های احتمالی در اطراف ستاره لویتی، در این پیام هم جمع و ضرب
اعداد ۱ تا ۵ را خواهند یافت، هم توضیحاتی درباره امواج الکترومغناطیسی و
هم قطعات موسیقی که به صورت کدهای باینری صفر و یک کد گذاری شده اند.

 

 رمزنگاری با بیگانگان؛ آیا فضایی ها ما را پیدا خواهند کرد؟

ارتباط یا عدم ارتباط؛ مسئله این است!

ارسال
داده های کلیدی مانند موقعیت زمین در کهکشان برای فرازمینی ها نگرانی عده
ای از دانشمندان را برانگیخته است. آنها می گویند شاید پیامی که ارسال می
کنیم، نجوایی باشد که شیر خفته را بیدار کند و از کجا معلوم که یک تمدن
فرازمینی ویرانگر، برای غارت و نابودی حیات روی زمین سر وقت مان نیاید؟

اخترشناسی
به نام «مارتین رایل» نگرانی خود را به اتحادیه بین المللی نجوم (IAU)
کشانده است و خواستار آن شده که ارسال پیام های اینچنینی متوقف شوند.
«استیون هاوکینگ» فیزیکدان مشهور انگلیسی هم با یادآوری این خطر در مقام
تشبیه می گوید کشف آمریکا به دست کریستف کلمب برای ساکنان آن سرزمین، تجربه
خوبی نبود و چه بسا فرازمینی ها همان بلایی را سر ما بیاورند که
سفیدپوستان بر سر سرخ پوستان آوردند.

با وجود این، برخی دیگر از
اخترشناسان چنین نگرانی هایی را موجه نمی دانند و معتقدند فاصله اغلب اهداف
ارسال پیام مانند M13 تا زمین به قدری زیاد است که به فرض وجود تمدن های
فوق پیشرفته و در عین حال وحشی و نابودگر و بی رحم، خطری در آینده قابل پیش
بینی، زمین را تهدید نخواهد کرد.