Tag Archives: جنگ

غول‌های آهنین؛ تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ


برترین ها – ترجمه از حسین علی پناهی: اولین تانک در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۱۹۱۶ وارد میدان نبرد شد، زمانی که نیروهای بریتانیایی همراه با ۳۲ تانک به مواضع گردان پیاده ذخیره ۲۸اُم آلمان در فلرز-کورسله حمله کردند تا بن بستی که در نبرد سومه رخ داده بود را بشکنند. در ادامه این مطلب قصد داریم به مناسبت گذشت بیش از یکصد سال از ورود این غول های آهنی به میدان نبرد به بررسی تاریخچه تحول تانک ها و سیر تکامل آن ها در ۱۰۰ سال گذشته بپردازیم.

سال ۱۹۱۵

تانک های که در سپیده دم ۱۵ سپتامبر ۱۹۱۶ وارد قلمرو آلمانی ها شدند از روی یک نمونه اولیه آزمایشی که سال قبل توسط فوسترهای لینکلن توسعه یافته و «ویلی کوچولو» (Little Willie) نامیده می شد ساخته شه بودند. این خودرو زرهی از اجزایی مجزا تشکیل شده بود که هر کدام توسط یک کمپانی تولید می شد و بر تکنولوژی هایی استوار بود که بر اساس پروژه های قبلی توسعه یافته بودند. این تانک بر روی یک قالب شنی غیرمعلق ساخته شده بود که یک برجک بسیار اولیه بدون خاصیت گردان همراه با یک مسلسل روی آن نصب شده بود.

غول‌های آهنین: تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ

این تانک ۸ متر طول داشته و راندن آن به ۲ خدمه نیاز داشت: یکی برای هدایت کردن، کنترل کلاچ و گیربگس و تحت کنترل داشتن سوخت رسانی به موتور و دیگری برای ترمزها. ۴ نفر دیگر نیز برای استفاده از تجهیزات نظامی این تانک در درون آن حضور داشتند. این تانک با استفاده از صفحات فلزی به کار رفته در دیگ های بخار مقاوم سازی شده و سرعت آن حداکثر به ۲ مایل در ساعت (۳٫۲ کیلومتر در ساعت) می رسید.

یک نمونه اولیه پیشرفته تر که «ویلی بزرگ» (Big Willie ) نام داشت و بعدها نام آن به «مادر» (Mother ) تغییر داده شد از یک قالب شنی لوزی شکل استفاده می کرد که به آن امکان می داد حرکت غیرمستقیم نیز داشه باشد. برجک قبلی نیز با جایگاه هایی برای جای دادن به مسلسل ها در کناره های تانک جایگزین شده بودند. هیچ یک از این نمونه های اولیه میدان نبرد را به چشم ندیدند اما در توسعه و پیشرفت تکنولوژی ساخت تانک هایی که در سال های آینده وارد میدان نبرد می شدند نقش بسزایی داشتند.

غول‌های آهنین: تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ
سال ۱۹۱۶

ساخت تانک موسوم به «مادر»، طراحی اولین تانکی که برای اولین بار همراه با نیروهای پیاده بریتانیا وارد میدان نبرد شد را در پی داشت. این تانک «بریتیش مارک ۱» (British Mark I) نام داشت. تانک مارک ۱ در آگوست سال ۱۹۱۶ در دو نوع وارد سرویس شد: نوع «مذکر» (male) که به دو توپ با گلوله ۲٫۷ کیلوگرمی و ۳ مسلسل ۸ میلیمتری هاچکیس مجهز بوده و ۲۸ تن وزن داشت و نوع «مونث» (female) که به ۴ مسلسل ویکرز ۰٫۳۰۳ و یک مسلس هاچکیس مجهز بوده و نزدیک به ۲۷ تن وزن داشت. با سفارش تانک توسط فوسترز و متروپولیتن، ۶ کمپانی ساخت تانک هر کدام ۲۵ دستگاه تانک تولید کردند. به دلیل محدودیت ساخت توپ های با گلوله ۲٫۷ کیلوگرمی (۶ پوندی)، نیمی از این تانک ها تنها با مسلسل مجهز شده و هر کدام نیز ۸ خدمه را در خود جای می داد. تنها حدود یک سوم از ۳۲ تانکی که در نبرد سومه در ۱۵ سپتامبر به کار گرفته شده بودند موفق به عبور از خطوط آلمانی ها شدند.

غول‌های آهنین: تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ

۱۷ دستگاه از ۴۹ تانکی که به فرانسه فرستاده شده بودند حتی شرایط لازم برای ورود به میدان نبرد را پیدا نکردند و از تانک هایی که وارد میدان نبرد شدند برخی در نیمه راه از کار افتاده و برخی دیگر نیز در اثر آتش مستقیم توپخانه و خمپاره اندازهای دشمن زمینگیر شدند. اما تانک هایی که توانست نبرد غول های آهنی را به وجود آورند انقلابی در جنگ های مدرن ایجاد کردند. علیرغم نقص ها و کمبودهایشان، این تانک ها می توانستند از سنگرها و خندق هایی به طول بیش از ۲٫۷ متر و همچنین از روی سیم خاردارها عبور کنند و از چنان قدرت تحرکی برخوردار بودند که نقش حیاتی آن ها به عنوان ابزاری در دست نیروهای پیاده در قرن بیستم را تضمین کرد.

سال ۱۹۱۷

زمانی که تانک «مارک ۴» (Mark IV ) در می ۱۹۱۷ وارد مرحله تولید شد، پیشرفت های قابل توجهی در زمینه ساخت زره، سلاح ها، لجستیک و سیستم ریکاوری تانک ها تحقق یافته بود. در این سال بود که بیشترین استفاده از تانک از جانب بریتانیا در جنگ جهانی اول شکل گرفت و در کل ۴۲۰ تانک مذکر، ۵۹۵ تانک مونث و ۲۰۲ تانک تدارکاتی از انواع دیگر ساخته و به کار گرفته شدند. یک نمونه جدیدتر با موتوری بهتر و سیستم انتقالی جدیتر در دسامیر ۱۹۱۷ وارد مرحله تولید شد که بر اساس آن از هر نوع تانک مذکر و مونث ۲۰۰ دستگاه و اولین نمونه «هرمافرودیت» ساخته شد که در مورد نمونه اخیر ترکیبی از نمونه های مذکر و مونث بود.

غول‌های آهنین: تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ

اولین گام مهم در زمینه فاز جدید طراحی تانک ها در سال پایانی جنگ جهانی اول و در قالب تانک «مارک ۸» (Mark VIII) یا تانک «لیوری» (Livery ) رخ داد که به صورت مشترک توسط بریتانیا و ایالات متحده و با مساعدت فرانسه ساخته شده و بدین ترتیب هر سه ارتش این کشورها به یک تانک سنگین مجهز شدند. این تانک ۳۸ تن وزن و ۱۰٫۴۲ متر طول داشت و عرض آن نیز ۳٫۵۶ متر بود به نحوی که برجک های کناری آن بیرون زده و ارتفاع تانک به ۳٫۱۳ متر می رسید. تانک های بریتانیایی ۱۲ نفر پرسنل و تانک های آمریکایی ۱۰ نفر پرسنل داشتند. سلاح های این تانک ها از دو توپ ۵۷ میلیمتری هاچکیس، ۷ مسلسل ۷٫۹۲ میلیمتری هاچکیس یا ۵ مسلسل برونینگ ام ۱۹۱۷ تشکیل شده بود. این تانک ها توسط یک موتور وی-۱۲ لیبرتی یا یک وی-۱۲ ریکاردو ۲۲۰ کیلوواتی با قدرت ۳۰۰ اسب بخار تغذیه می شدند که نسبت توان به وزن آن ها ۷٫۸۹ اسب بخار در تن بود. همچنین این تانک ها با از یک زره ۱۶ میلیمتری نیز استفاده می کردند.

غول‌های آهنین: تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ
سال ۱۹۳۴

علیرغم تلاش های انجام گرفته و سفارش هایی که در مقیاس هزار تانک ارایه داده شد اما به دلیل تاخیر در تولید و فرسودگی صنعتی شدید در فرانسه و همچنین پایان جنگ جهانی اول بدین معنا بود که تنها ۱۲۵ دستگاه از تانک مارک ۸ ساخته شده و تنها آمریکایی ها توانستند یکی از واحدهای نظامی خود را به طور کامل به این وسیله مجهز نمایند. در سال ۱۹۳۴ تانک ها یا در انبارها حضور داشتند یا به عنوان تانک های آموزشی به کانادا فروخته شده و یا اسقاط شده بودند.

۱۹۴۲

در جنگ جهانی دوم نمونه ای جدید از تانک چلنجر با نام «اَی ۳۰» (A30) معرفی شده و توسط ارتش بریتانیا مورد استفاده قرار گرفت. این تانک ۳۲ تنی با یک توپ ۷۶ میلیمتری کیو اف ۱۷ و یک مسلسل برونینگ مجهز شده و ۵ خدمه داشت. شاسی این تانک از تانک «کرامول» (Cromwell) یا همان مارک ۸ گرفته شده بود، یک تانک بسیار قوی و موفق که اولین بار در نبرد نرماندی در سال ۱۹۴۴ دیده شد و به دلیل توازن در زمینه قدرت آتش، حفاظت، سرعت و کارآمدی مورد تحسین قرار گرفت. در حالی که بیش از ۴٫۰۰۰ دستگاه تانک کرامول ساخته شده بود تنها ۲۰۰ چلنجر اَی ۳۰ از مرحله تولید بیرون آمدند و در زمینه ارزانی و سهولت ساخت نتوانست با تانک های شرمن فایرفلای رقابت کند. در واقع تانک شرمن تنها برای پر کردن خلاء زمانی تا تکمیل ساخت چلنجر اَی ۳۰ ساخته شد اما مشخص شد که نمونه کارآمدتری از چلنجر به لحاظ هزینه و سهولت تولید است. تانک شرمن فایرفلای بر اساس تانک های شرمن ام ۴ ایالات متحده ساخته شده بود که به یک توپ ضد تانک بریتانیایی ۱۷ پوندی مجهز بوده و بین سال های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ بیش از ۲٫۰۰۰ دستگاه از آن ها ساخته شد.

غول‌های آهنین: تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ
سال ۱۹۴۳

تانک آمریکایی ام ۴ شرمن توانست قاعده نبرد در میدان جنگ جهانی دوم را به نفع ایالات متحده و به طور کلی متفقین تغییر دهد. این تانک در میدان نبرد در مقایسه با تانک های سبک و متوسط آلمان ها بسیار کارآمدتر بوده و به یکی از پراستفاده ترین تانک ها در جنگ جهانی دوم تبدیل شد. این تانک به یک توپ ۷۵ میلیمتری M3 L/40 یا توپ ۷۶ میلیمتری M1، M1A1C یا M1A2 و همچنین یک مسلسل M2HB برونینگ با کالیبر ۵۰/۰ و دو مسلسل M1919A4 برونینگ ۳۰/۰-۰۶ مجهز می شد.

دهه ۱۹۵۰

بین سال های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵ حدود ۵۰٫۰۰۰ دستگاه تانک شرمن در انواعی از گونه ها ساخته شد. این تانک تا اواسط دهه ۱۹۵۰ در سرویس باقی ماند و در جنگ کره نیز حضور داشت و البته برخی از کشورهای عضو ناتو نیز این تانک را دریافت کردند.

دهه ۱۹۸۰

دهه ۱۹۸۰ شاهد معرفی تانک چلنجر ۱ در ارتش بریتانیا و تانک ام ۱ آبرامز در ارتش ایالات متحده بود که هر دوی آن ها گامی بلند در زمینه بهبود طراحی و توانمندی تانک ها انگاشته می شدند. چلنجر ۱ خیلی زود در اواسط دهه ۱۹۹۰ جای خود را به چلنجر ۲ داد و این تانک مهم ترین تانک رزمی ارتش بریتانیا تا به امروز باقی مانده و تا سال ۲۰۳۵ نیز در سرویس باقی خواهد ماند.

دهه ۱۹۹۰

چلنجر ۲ یکی از اولین تانک هایی بود که از ویژگی «واقعیت افزوده» (augmented reality) در سیستم دیده وری، سیستم تصویربرداری حرارتی در طول روز و شب و سیستم پیشرفته کنترل آتش دیجیتال استفاده می کرد که هدف گیری بسیار دقیق و باثبات را حتی در سرعت های بالا در عوارض زمین ناهموار را نیز برای آن ممکن می ساخت. از تجهیزات نظامی این تانک می توان به توپ ۱۲۰ میلیمتری با قابلیت پرتاب گلوله های نفوذ کننده در زره و آتش زا و زره بسیار قدرتمند و مستحکم اشاره کرد که در نبردهای بوسنی، کوزووو و عراق به خوبی از سرنشینان این تانک محافظت می کرد و تنها یک دستگاه چلنجر ۲ در نبرد از بین رفت که آن هم در اثر آتش نیروهای خودی بود.

غول‌های آهنین: تاریخچه ۱۰۰ سال حضور تانک‌ها در میدان جنگ

علاوه بر ارتش ایالات متحده، تانک آبرامز M1A1 در ارتش کشورهای مصر، کویت، عربستان سعودی، استرالیا و عراق نیز به کار گرفته می شود. این تانک که قدرت حفاظتی و دوام بالایی دارد با یک توپ ۱۲۰ میلیمتری بدون خان، ۲ مسلسل ۷٫۶۲ میلیمتری M240 ، یک مسلسل ام ۲ کالیبر ۵۰/۰ و تیرباری دیگر روی پلتفرم چرخان مجهز شده است. تانک ام ۱ای ۱ با وزن ۶۷٫۶ تن، ۴ خدمه داشته و از سیستم کشف و خاموشک کردن آتش، مسافت یاب لیزری، سیستم دید در شب تصویری حرارتی، سیستم اصلی دیده وری نوری در روز و سیستم های جانبی و یک سیستم شیمیایی بیولوژیکی هسته ای نیز سود می برد.

نسل های آینده تانک ام ۱ ای ۲ آبرامز می توانند انواع مختلفی از گلوله ها را به سمت خودروهای زرهی دشمن، پرسنل و پرنده های با ارتفاع پایین شلیک کنند و دارای یک زره بیرونی بسیار سنگین تر نیز خواهند بود که بسیار بهتر از قبل از خدمه در مقابل تهدیدها محافظت خواهد کرد. همچنین ارتش ایالات متحده از یک سیستم جدید استتار استفاده می کند که آن را از دید سیستم های شناسایی تصویری، مادون قرمز، مادون قرمز حرارتی و رادارهای باند پهن مخفی خواهد کرد و برخی از انواع آن ها نیز در حال مجهز شدن به سیستم محافظت فعال «سافت کیل» (softkill ) هستند که از عملکرد سیستم های هدایت موشک های ضد تانک و موشک های مادون قرمز جلوگیری خواهد کرد.

آینده تانک ها

وقتی به آینده تانک ها فکر می کنیم، صحبت در مورد تکنولوژی هایی که در تانک های آینده به کار گرفته می شوند بسیار به میان می آید؛ به خصوص در سایه پیشرفت های خیره کننده ای که روسیه در این زمینه به کار گرفته و این کشور را بسیار جلوتر از کشورهای غربی در زمینه ساخت تانک های قدرتمند قرار داده است. اکنون در بریتانیا تلاش ها و تحقیقاتی در زمینه استفاده از سیستم های حفاطتی فعال برای خودروهای زرهی اینده با استفاده از چلنجر ۲ به عنوان پلتفرم اصلی در حال جریان است. این سیستم های حفاظتی از قبل نیز توسط برخی ارتش ها مورد استفاده قرار گرفته که از آن میان می توان به استفاده از سیستم حفاظتی فعال رافانل تروفی (Rafael Trophy Active Protective System) در تانک های مرکاوا ۴ اشاره کرد. زره الکتریکی نیز برای محافظت از زره تانک در برابر گلوله آر پی جی و دیگر سلاح های مشابه در حال توسعه می باشد.

از دیگر تکنولوژی های مورد تست قرار گرفته می توان به تکنولوژی های پنهانکار، سیستم استتار متحرک، سیستم رانش الکتریکی که بسیار سبک تر و کارآمدتر از موتورهای معمول هستند، سیستم های ذخیره انرژی که می توانند نیروی لازم برای لیزرها را تامین کنند، زره های بسیار سبک تر، تعلیق پیشرفته و خودروهای زرهی بدون سرنشین که در ماموریت های شناسایی و باز کردن مسیر برای حفاطت موثرتر از نیروها به کار گرفته می شوند اشاره کرد. تمام این نوآوری ها بدین معنی است که خودروهای زرهی آینده می توانند بسیار متفاوت تر از غول های سنگین آهنی دارای شنی باشند که امروزه به طور متعارف در ارتش های جهان مورد استفاده قرار می گیرند.


جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند


وب سایت گجت نیوز – رضا موسوی: ممکن است تا چند ساعت آینده آمریکا و متحدانش به بهانه حمله شیمیایی اخیری که در سوریه صورت گرفت، حمله به سوریه را آغاز کنند. در این نوشتار شما را با برخی از جنگ افزارهایی که ممکن است در این حمله استفاده شوند آشنا می‌کنیم.

در حال حاضر کشتی‌های جنگی نیروی دریایی آمریکا و متحدانش در نزدیکی سواحل سوریه و در آماده باش کامل برای حمله به سوریه هستند. اما این کشورها از چه جنگ افزارهایی برای حمله استفاده خواهند کرد؟

ایالات متحده آمریکا
نیروی دریایی و سپاه تفنگداران دریای آمریکا

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوندشلیک موشک تاماهاوک در جریان حمله به پایگه هوایی شعیرات

در حمله موشکی که ماه آوریل سال ۲۰۱۷ میلادی توسط نیروی دریایی آمریکا به پایگاه هوایی شعیرات سوریه صورت گرفت، نیروی دریایی آمریکا مجموعا ۵۹ موشک کروز دوربرد تاماهاوک (Tomahawk) با برد بیش از ۱۷۰۰ کیلومتر را از دو ناوشکن کلاس آرلی برک (Arleigh Burke) به نام‌های یواس‌اس پورتر (USS Porter) با شناسه DDG-78 و یواس‌اس راس (USS Ross) با شناسه DDG-71 را از دریای مدیترانه به سمت فرودگاه شعیرات شلیک و آن را موشک باران کرد.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

شلیک تاماهاوک از دانلد کوک. توپ سینه و یکی از سامانه های فالانکس نیز در تصویر دیده می‌شوند.

در حال حاضر این دو ناوشکن در شمال اقیانوس اطلس هستند و نمی‌توانند در حمله به سوریه و عملیات احتمالی علیه ارتش سوریه شرکت داشته باشند. اما به جای آن‌ها اکنون یک ناوشکن دیگر از کلاس‌ آرلی برک به نام‌های یواس‌اس دانلد کوک (USS Donald Cook) با شناسه DDG-75 در منطقه حضور دارد. یک ناوشکن دیگر از همین کلاس به نام یواس‌اس لابون (USS Laboon) با شناسه DDG-58 نیز وارد منطقه شده است. این ناوشکن‌های ۱۵۴ متری دارای چند ده موشک کروز تاماهاوک هستند و می‌توانند در حمله به سوریه، مراکز نظامی مختلف این کشور را مورد هدف قرار دهند.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

شلیک RIM-156A SM-2ER از پرتابگر عمودی

این کشتی‌ها همچنین دارای موشک‌های پدافند هوایی دوربرد RIM-67 استاندارد ۲ (SM-2ER) هستند که با آن می‌توانند هر نوع هواگرد (همچون جنگنده) و موشکی را هدف قرار دهند؛ برد این موشک در مدل RIM-156A SM-2ER بلاک ۴ که از سال ۱۹۹۸ وارد خدمت در نیروی دریایی آمریکا شد بیش از ۴۶۰ کیلومتر است. دو ناوشکن مذکور می‌توانند با این موشک‌ها جنگنده‌های سوری و روسی و همچنین موشک‌های ضد‌کشتی شلیک شده از سوی آنان را هدف قرار دهند.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

سیستم دفاع نزدیک فالانکس ساخت آمریکا که آخرین خط دفاعی یک ناو جنگی محسوب می‌شود.

سیستم پدافند نزدیک و دفاع نقطه‌‌ای آمریکایی فالانکس (Phalanx) نیز از دیگر جنگ افزارهای نصب شده روی این ناوشکن‌هاست که وظیفه آن درگیری با موشک‌های کروز ضدکشتی در برد کوتاه است. فالانکس سریع‌ترین سیستم دفاع نزدیک نقطه‌ای است و در صورتی که موشک ضدکشتی موفق به گذر از سد استاندارد ۲ شود، در مرحله آخر با فالانکس روبرو می‌شود. فالانکس همچنین می‌تواند هواگردهای سرنشین دار و بدون سرنشین و همچنین شناورهای سطحی کوچک را نیز هدف قرار دهد. هر ناوشکن کلاس آرلی برک دو سامانه فالانکس دارد.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

شلیک هارپون

موشک ضد کشتی آمریکایی RGM-84 هارپون (Harpoon) نیز نیزه این ناوشکن‌ها برای هدف قرار دادن شناورهای دشمن است. این موشک بیش از ۱۵۰ کیلومتر برد داشته و می‌تواند هر شناور سبک تا سنگین را هدف قرار دهد و از کار انداخته و یا نابود کند. هر ناوشکن ۸ هارپون آماده شلیک دارد. با این موشک می‌توان اهداف ساحلی را نیز هدف قرار داد.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

شلیک موشک ضد زیردریایی RUM-139 VL-ASROC؛ توپ ۱۲۷ میلی‌متری نیز در تصویر دیده می‌شود.

یک توپ خودکار ۱۲۷ میلی‌متری نیز در سینه هر کشتی وجود دارد که بیشنه برد آتشش بین ۲۴ تا ۴۰ کیلومتر بوده و می‌تواند ۲۰ گلوله در دقیقه شلیک کند؛ با این توپ می‌توان اهداف ساحلی، دریایی و حتی هوایی را هدف قرار داد. دو توپ خودکار ۲۵ میلی‌متری با برد آتش ۷ کیلومتر و آهنگ آتش ۵۰۰ گلوله در دقیقه نیز از دیگر توپ‌های هر یک از این ناوها می‌باشند که آنان نیز چندمنظوره بوده و می‌توان هرچیزی را با آنان هدف قرار داد. ۴ تیربار سنگین ۱۲٫۷ میلی‌متری نیز از دیگر جنگ افزارهای هر یک از ناوشکن‌ها هستند.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

شلیک اژدر از ناوشکن

این ناوشکن‌ها برای مبارزه با تهدیدات زیرسطحی نیز دارای ۲ پرتابگر ۳ لوله برای شلیک اژدر هستند و هر کدام مجموعا ۶ اژدر آماده شلیک دارند. موشک ضد زیردریایی RUM-139 VL-ASROC با برد ۲۵ کیلومتر نیز دیگر سلاح ضد زیردریایی این ناوشکن‌هاست. این موشک می‌تواند پس از شلیک یک اژدر را به فاصله ۲۵ کیلومتری از کشتی برساند و پس از آن نیز اژدر با موتور خود به سمت هدف برود. سیستم‌های اخلالگری و جنگ الکترونیک، رادارها، سونارها، سیستم‌های پرتاب کننده پادکار و هدف کاذب برای گمراه کردن موشک و اژدرهای دشمن نیز از جمله تجهیزات این کشتی‌ها هستند.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

شلیک موشک AGM-114 هلفایر (Hellfire) از هلیکوپتر سی‌ هاوک

هرکدام از این کشتی‌ها دو فروند هلیکوپتر چندمنظوره و ضد زیردریایی/ضدکشتی مدل MH-60R سی هاوک (Seahawk) دارد که می‌توانند عملیات جستجو و نجات نیز انجام دهند.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

یواس‌اس نیویورک

یک کشتی دیگر که آمریکا به آن ناحیه اعزام کرده است کشتی ترابری دوزیست (آبی-خاکی) یواس‌اس نیویورک (USS New York) با شناسه LPD-21 است. این کشتی ۲۱۰ متری از کلاس سن آنتونیو (San Antonio) بوده و ۱۲ هلیکوپتر شامل هلیکوپترهای ترابری سنگین آمریکایی CH-53E سوپر استالیون (Super Stallion)، هواپیمای‌های ترابری پروانه چرخان آمریکایی MV-22B آسپری (Osprey)، هلیکوپترهای چندمنظوره و ترابری متوسط آمریکایی UH-1 ایروکوا (Iroquois) و همچنین چهار فروند هلیکوپتر تهاجمی آمریکایی AH-1J سی‌کبرا (SeaCobra) دارد. این کشتی همچنین برای دفاع از خود دارای ۲ توپ خودکار ۳۰ میلی‌متری و دو سیستم دفاع نزدیک است.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

دو فروند LCAC و AAV در یک قاب

علاوه بر این هلیکوپترها ۲ فروند هاورکرافت LCAC نیز دارد که هرکدام می‌تواند بیش از ۷۵ تن بار را به ساحل منتقل کنند. ۱۴ خودروی نفربر زرهی تهاجمی دوزیست AAV-P7/A1 AAV نیز در کشتی حضور دارند. این هلیکوپترها و شناورها وظیفه انتقال ۸۰۰ تفنگدار دریایی را به ساحل به منظور انجام عملیات تهاجم ساحلی بر عهده دارند. البته بعید است سپاه تفنگداران دریایی آمریکا در خاک سوریه نیرو پیاده کند. هرچند هم اکنون ارتش آمریکا در سوریه دارای چند پایگاه است و نیروهایش در خاک این کشور حضور دارند.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

یواس‌اس جورجیا

دیگر عضو نیروی دریایی آمریکا که در آب‌های مدیترانه حضور دارد و به آن ناحیه اعزام شده است نیز زیردریایی موشک انداز آمریکایی یواس‌اس جورجیا (USS Georgia) با شناسه SSGN-729 است که در حمله به سوریه حضور خواهد داشت. این زیردریایی از کلاس زیردریایی‌های موشک انداز اوهایو (Ohio) بوده،‌ اما برخلاف دیگر اعضای این کلاس دارای موشک کروز تاماهاوک است؛ درحالی که دیگر اعضای این کلاس دارای موشک‌های بالستیک اتمی هستند. یواس‌اس جورجیا دارای ۱۵۴ موشک تاماهاوک با برد ۱۷۰۰ کیلومتر است و می‌تواند همچون دو ناوشکن موجود در منطقه، اهداف زمینی گوناگونی همچون فرودگاه‌ها، سنگرها، پادگان‌ها، زاغه‌های مهمات و… را هدف قرار دهد. این زیردریایی همچنین ۴ لوله ۵۳۳ میلی‌متری برای شلیک اژدرهای مارک ۴۸ دارد.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

هری اس. ترومن

و اما اصلی‌ترین بخش از نیروهای آمریکایی که در حال حرکت به سمت سوریه هستند، ناو گروه هواپیمابر تهاجمی هشتم نیروی دریایی است. این ناو گروه تهاجمی شامل ابرناو هواپیمابر یواس‌اس هری‌ اس. ترومن (USS Harry S. Truman) با شناسه CVN-75، چهار ناوشکن دیگر از کلاس آرلی برک و دو ناو جنگی به نام‌های یواس‌اس هوئه سیتی (USS Hué City) با شناسه CG 66 و یو‌اس‌اس نورماندی (USS Normandy) با شناسه CG-60 از کلاس تیکاندروگا (Ticonderoga) است. همچنین دو ناوشکن دیگر از کلاس آرلی برک نیز عازم منطقه هستند و به زودی به ناو گروه هری اس. ترومن می‌پیوندند.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

شلیک SM-3 از یک ناو کلاس تیکاندروگا

ابر ناو هواپیمابر هری اس. ترومن دارای ۹۰ هواگرد شامل جنگنده‌، هواپیماهای ترابری، هلیکوپترهای ترابری و ضد زیردریایی/ضد کشتی و همچنین هواپیماهای پیش اخطار و کنترل هوابرد (آواکس) است که برای حمله به سوریه وارد میدان می‌شوند. دو ناو جنگی یواس‌اس هوئه سیتی و یواس‌اس نورماندی نیز دارای توان آتشی بیشتر از ناوشکن‌هاست و علاوه بر تسلیحاتی که ناوشکن‌ها همراه دارند، به موشک‌های پاد بالستیک RIM-161 استاندارد ۳ (SM-3) مسلح هستند. این موشک‌های پدافندی وظیفه دارند تا موشک‌های بالستیک را خارج از جو منهدم کنند. البته یواس‌اس دانلد کوک نیز احتمالا به SM-3 مسلح است.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

RIM-162 ESSM

موشک پدافند هوایی میان‌برد RIM-162 ESSM با برد بیش از ۵۰ کیلومتر نیز از دیگر تسلیحات این دو ناو جنگی کلاس تیکاندروگا است که برای زدن هر نوع هواگرد، موشک‌های کروز ضدکشتی فراصوت با توان مانور بالا و همچنین موشک‌های بالستیک طراحی شده است.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

شلیک SM-6

در بین ناوشکن‌های اعزام شده همراه ناوگروه هشتم نیز یکی از آن‌ها به نام یواس‌اس فارست شرمن (USS Forrest Sherman) با شناسه DDG-98 نیز به موشک‌های RIM-162 ESSM مسلح است. همچنین یکی دیگر از آن‌ها به نام یواس‌اس بالکلی (USS Bulkeley) با شناسه DDG-84 به موشک‌های پدافند هوایی فرا افق آمریکایی RIM-174 استاندارد ۶ (SM-6) مسلح است. این موشک‌ها تا ۵۰۰ کیلومتر برد داشته می‌توانند هر نوع هواگرد، موشک‌های کروز ضد کشتی، موشک‌های بالستیک و حتی کشتی‌های سبک و فوق سنگین دشمن را هدف قرار دهند. استاندارد ۶ دوربردترین موشک پدافندی است و به لطف انعطاف پذیری عملیاتی بالا و ویژگی‌های فنی پیشرفته، می‌توان لقب برترین موشک پدافند هوایی ساخته شده تا به امروز را به آن اختصاص داد.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

یواس‌اس دوایت دی. آیزرنهاور

همچنین دیگر ابر ناوهواپیمابر نیروی دریایی آمریکا به نام یواس‌ای دوایت دی. آیزنهاور (USS Dwight D. Eisenhower) با شناسه CVN-69 که هم اکنون به همراه ناو گروه هواپیمابر تهاجمی خود موسوم به ناو گروه هواپیمابر تهاجمی دهم در آب‌های مدیترانه حضور دارند نیز در آماده باش به سر می‌برند. این ناو گروه هواپیمابر تهاجمی نیز از نظر امکانات و توان رزمی مشابه ناو گروه هواپیمابر تهاجمی یواس‌اس هری‌ اس. ترومن است و در حمله به سوریه شرکت ‌می‌کند.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

تصاویری از هواپیماهای جاسوسی و F-22 آمریکایی بر فراز سوریه

در حال حاضر هواپیماهای گشت دریایی، شناسایی، جنگ الکترونیک، جاسوسی و اطلاعاتی نیروی دریایی آمریکا نیز در نزدیکی سوریه، بر فراز آب‌های این کشور و در آسمان سوریه پرواز کرده و مشغول جمع آوری اطلاعات هستند. نکته جالب اینجاست آن دسته از هواپیماهایی که در خاک سوریه پرواز می‌کردند توسط جنگنده برتری هوایی پنهانکار و رادارگریز نسل ۵ آمریکایی F-22 رپتور (Raptor) متعلق به نیروی هوایی آمریکا همراهی و محافظ می‌شدند.

نیروی هوایی آمریکا

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

دو فروند F-15E در کنار یک فروند بمب افکن راهبردی پنهانکار و رادارگریز آمریکایی B-2 اسپیریت (Spirit)

نیروی هوایی آمریکا نیز می‌تواند از پایگاه هوایی اینجرلیک در ترکیه به سوریه حمله کند. این نیرو همچنین چند پایگاه در کشورهای حاشیه خلیج فارس و عراق دارد که آنان نیز می‌توانند در حمله به سوریه شرکت کنند. نیروی هوایی آمریکا دو روز پیش ۱۸ فروند جنگنده چندمنظوره و تهاجمی نسل ۴٫۵ آمریکایی F-15E استرایک ایگل (Strike Eagle) را در اردن مستقر کرد. بر اساس برخی گزارش‌های تایید نشده نیز نیروی هوایی آمریکا بمب افکن‌های راهبردی خود را به بریتانیا اعزام کرده است.
فرانسه

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

رافال سی با یک بارگذاری رزمی مناسب برای حمله به اهداف زمینی در برد بالا

فرانسه می‌تواند جنگنده‌های چندمنظوره نسل ۴٫۵ فرانسوی رافال سی (Rafale C) متعلق به نیروی هوایی خود را با سوخت‌گیری هوایی به سوریه رسانده و با آنان حمله هوایی انجام دهد. البته رسانه‌های ترکیه‌ای مدعی هستند نیروی هوایی فرانسه چند ده فروند رافال سی خود را به پایگاه هوایی اکروتیری در قبرس اعزام کرده است. گفته می‌شود این جنگنده‌ها صبح امروز بر فراز سوریه پرواز شناسایی داشته‌اند.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

شلیک Scalp MdCn از آکیتن

نیروی دریایی فرانسه نیز یک ناوچه به نام آکیتن (Aquitaine) با شناسه D650 در مدیترانه شرقی دارد که در حمله احتمالی به سوریه حضور خواهد داشت. این ناوچه ۱۴۲ متری دارای ۱۶ موشک کروز اروپایی اسکالپ (Scalp) یا همان MdCn با برد بیش از ۱۴۰۰ کیلومتر که نقشی مانند تاماهاوک دارد.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

شلیک آستر ۱۵

موشک‌های پدافند هوایی اروپایی آستر ۱۵ (Aster 15) با برد بیش از ۳۰ کیلومتر نیز از دیگر تسلیحات این ناوچه هستند که وظیفه شکار انواع هواگردهای با و بدون سرنشین و همچنین موشک‌های کروز ضدکشتی را بر عهده دارند.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

توپ ۷۶ میلی‌متری موجود در سینه کشتی آکتین

این ناوچه یک توپ خودکار ۷۶ میلی‌متری در سینه خود دارد که بیش از ۲۰ کیلومتر برد داشته و آهنگ آتشش نیز تا ۱۲۰ گلوله در دقیقه است. همچنین ۲ توپ خودکار ۳۰ میلی‌متری نیز دارد. ناوچه می‌تواند با این توپ‌های ۷۶ و ۳۰ میلی‌متری خود اهداف گوناگون ساحلی، دریایی و حتی هوایی را هدف قرار دهد. این ناوچه دو تیربار سنگین ۱۲٫۷ میلی‌متری نیز دارد که با آ‌ن‌ها می‌تواند شناورهای سبک و همچنین هواگردهایی همچون هلیکوپترها و پهپادها را هدف قرار دهد.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

شلیک اگزوسه

این ناوچه همچنین ۸ موشک کروز ضدکشتی فرانسوی اگزوسه (Exocet) آماده شلیک دارد. اگزوسه بیش از ۱۸۰ کیلومتر برد داشته و نقشی مشابه هارپون دارد. پرتابگر برای شلیک اژدرهای ایتالیایی MU90 با برد بیش از ۲۵ کیلومتر نیز تسلیحات ضد زیردریایی این ناوچه هستند؛ این ناوچه ۱۹ اژدر آماده شلیک دارد. سیستم‌های اخلالگری و جنگ الکترونیک، رادارها، سونارها، سیستم‌های پرتاب کننده پادکار و هدف کاذب برای گمراه کردن موشک و اژدرهای دشمن نیز از جمله تجهیزات این کشتی‌ها هستند.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

آکتین و هلیکوپتر NH90 در یک قاب

این کشتی همچنین یک یا دو فروند هلیکوپتر ترابری و چندمنظوره اروپایی NH90 NFH کایمان (Caïman) همراه خود داشته که می‌توانند نقش ضدکشتی/ضد زیردریایی، ترابری و انتقال بار، جستجو و نجات و… را انجام دهد

بریتانیا

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

یک فروند پاناویا تورنادو در اکروتیری

همچون آمریکا و فرانسه، بریتانیا نیز حضور پر رنگی در سوریه داشته و تا ۱۳ فوریه ۲۰۱۸ میلادی بیش از ۱۷۰۰ حمله هوایی علیه داعش در عراق و سوریه انجام داده است. نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا یک پایگاه هوایی به نام اکروتیری در قبرس دارد و حمله خود به سوریه را از این پایگاه انجام می‌دهد.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

یوروفایتر تایفون (بالایی) و پاناویا تورنادو بریتانیایی

این پایگاه پذیرای جنگنده‌های چندمنظوره نسل ۴٫۵ اروپایی یوروفایتر تایفون (Eurofighter Typhoon) و جنگنده چندمنظوره و تهاجمی نسل ۴ اروپایی پاناویا تورنادو (Panavia Tornado) نمونه GR4A است.

آلمان

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

ناوچه هسن؛ توپ ۷۶ میلی‌متری سینه کشتی و یکی از دو سامانه RIM-116 RAM به خوبی در تصویر دیده می‌شوند.

آلمان در عملیات احتمالی حضور نخواهد داشت، اما یک ناوچه نیروی دریایی این کشور به نام هِسِن (Hessen) با شناسه F221 و از کلاس زاکسن (Sachsen) نیز تا میانه مسیر همراه ناو گروه تهاجمی هشتم خواهد بود. هسن یک ناوچه بسیار پیشرفته با وظیفه اصلی فراهم کردن پدافند هوایی است. البته مشخص نیست این ناو همراه با ناو گروه آمریکایی به منطقه عملیات آید یا خیر. این ناوچه دارای توپ ۷۶ میلی‌متری مشابه ناوچه فرانسوی، دو توپ ۲۷ میلی‌متری BK-27، موشک‌های پدافند هوایی SM-2 و ESSM، هشت موشک ضدکشتی هارپون آماده شلیک، اژدرهای MU90 و دو سیستم پدافند نزدیک و نقطه‌ای RIM-116 RAM که وظیفه نابودی هواگردها و موشک‌های کروز ضدکشتی را برعهده دارد.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

رادار SMART L

این ناوچه به سیستم‌های الکترونیکی گوناگونی شامل رادارها،‌ سونارها، سیستم‌های جنگ الکترونیک و… مجهز است. اما گل سرسبد تجهیزات الکترونیکی آن رادار آرایه فازی فعال SMART-L ساخت هلند است که تقریبا ۵۰۰ کیلومتر برد دارد. این رادار می‌تواند اهداف پنهانکار و رادارگریز را نیز کشف کند. آنتن این رادار دارای ابعاد ۴٫۴ × ۸٫۴ متر است.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

یک فروند سی لینکس در عرشه پرواز یک ناوچه از کلاس ساچسن

این ناوچه همچنین دو هلیکوپتر NH90 و یا سی لینکس Mk.88A انگلیسی است. این هلیکوپترها نقش ضدکشتی/ضد زیردریایی، ترابری و انتقال بار، جستجو و نجات و… را انجام ‌می‌دهد

کشورهای عربی

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

یک فروند F-15SA عربستانی

برخی منابع خبری وابسته به عربستان و قطر خبر از رایزنی این دو کشور برای حضور در حمله احتمالی به سوریه دارند. در صورت حمله به سوریه، این دو کشور با نیروی هوایی خود حضور خواهند داشت.

اسرائیل

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

جنگنده‌های چندمنظوره نسل ۴٫۵ آمریکایی F-16I سوفا و F-15I رم نیروی هوایی اسرائیل

اسرائیل نیز در اماده باش است و ضمن استقرار سامانه پدافندی ضد مهمات گنبد آهنین در بلندی‌های جولان و در نزدیکی مرز با سوریه مسقر کرده است؛ وظیفه این سامانه سرنگونی گلوله‌های خمپاره،‌ توپخانه، راکت و همچنین هواگردهای در برد کوتاه است. جنگنده‌های نیروی هوایی اسرائیل نیز به صورت مسلح مشغول گشت زنی در آسمان لبنان هستند.

روسیه

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

آواکس A-50 روسی

البته روسیه قرار نیست در حمله به سوریه شرکت داشته باشد و اگر در درگیری احتمالی شرکت کند، تنها ممکن است تعدادی از موشک‌های کروز شلیک شده را هدف قرار دهد. با این حال رو‌س‌ها نیز برای اعلام حضور اقداماتی انجام داده‌اند. گفته می‌شود روس‌ها یکی از دو هواپیمای آواکس A-50 متعلق به نیروی هوایی خود که در سوریه دارند را در آسمان این کشور به پرواز در آورده‌اند.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

تصویری از سوخوی Su-34 روسی بر فراز سوریه که به نظر به موشک ضد کشتی (احتمالا خا-۳۵) مسلح است.

همچنین تصویری از یک جنگنده-بمب افکن تهاجمی روسی سوخوی Su-34 نیروی هوایی روسیه مسلح به موشک‌های ضدکشتی در اینترنت منتشر شده است که البته تایید صحت عکس ممکن نیست. همچنین گزارش‌هایی مبنی بر اعزام یک فروند هواپیمای گشت دریایی و ضدزیردریایی روسی ایلوشین Il-38 متعلق به نیروی دریایی روسیه نیز وارد سوریه شده تا تحرکات شناورهای غربی حاظر در منطقه را زیر نظر بگیرد.

جنگ افزارهایی که ممکن است در حمله به سوریه استفاده شوند

در نهایت باید افزود با وجود شاخ و شانه کشیدن روس‌ها و طرفین غربی برای یکدیگر، احتمال درگیری آنها صفر است و تنها حمله به خود سوریه و ارتش این کشور ممکن است. زیرا خود آن‌ها به خوبی می‌دانند اگر جرقه جنگی بینشان صورت گیرد، آتشی به پا می‌شود که ممکن است تا سوزاندن کل زمین بسوزد. شرق و غرب حتی در دوران پرتنش جنگ سرد نیز، در حالی که در هر دو طرف تندروهای طرفدار جنگ نیز حضور داشتند، از درگیری مستقیم با یکدیگر خودداری کرده و تنها به صورت نیابتی می‌جنگیدند. حتی در زمان بحران موشکی کوبا نیز طرفین وارد جنگ نشدند.

ناگفته نماند از آنجا که حمله به سوریه محتمل است، شرکت‌های هواپیمایی نیز برای حفظ ایمنی هواپیما و مسافرانشان، از پرواز بر فراز سوریه خودداری می‌کنند.


قدرتمند‌ترین جنگ افزار‌های ارتش هند


برترین ها – ترجمه از سینا اشتری: ارتش کشور هند به طور مداوم در حال توسعه و پیشرفت است و اکنون این کشور نه تنها به عنوان یک قدرت نظامی منطقه ای، بلکه به عنوان چهارمین قدرت نظامی جهان شناخته می شود، در این مطلب به معرفی ۱۰ مورد از قدرتمند ترین و برجسته ترین جنگ افزار های ارتش هند می پردازیم.

صنایع نظامی هند نتوانسته اند تا به طور کافی از پس تامین تسلیحات مورد نیاز ارتش این کشور برآیند و همین مسئله باعث شده تا این کشور برای تهیه جنگ افزار های مورد استفاده خود شدیدا به دیگر کشور ها وابسته باشد.

جالب است بدانید علی رغم اینکه صنایع نظامی هند از ظرفیت کافی برای تولید و تامین تسلیحات مورد نیاز ارتش این کشور برخوردار نیستند اما در عین حال نقش انکار ناشدنی ای را در قدرت نظامی هند بازی می کنند.

همانطور که گفته شد اکثر تسلیحات نظامی و جنگ افزار های به کار گرفته شده در ارتش هند از کشور های بیگانه به این کشور وارد شده اند، اما نکته جالب توجه در این بحث این است که صنایع نظامی و تحقیقاتی کشور هند توانسته اند تا با بازنگری، اصلاح و به روز رسانی تسلیحات نظامی دیگر کشور ها، نمونه هایی بی نقص تر و به روز تر از آنها را تولید کنند که با نیاز های منحصر به فرد ارتش این کشور همخوانی بیشتری دارد.

۱۰- سیستم پرتاب چندگانه موشک Pinaka

 

 قدرتمند ترین جنگ افزار های ارتش هند

سامانه موشکی Pinaka به عنوان جایگزینی دوربرد برای سامانه پرتاب چندگانه موشکی BM-21 پا به میدان نبرد گذاشت. این خودرو های زرهی توانایی حمل ۱۲ موشک را داشته و می توانند محدوده ۴۰ کیلومتری اطراف خود را پوشش دهند، برای مقاومت بیشتر در برابر تهدیدات دشمن به پوشش ش.م.ه (شیمیایی-میکروبی-هسته ای) مجهز و برای اولین بار در سال ۱۹۹۸ توسط ارتش هند به کار گرفته شده اند.

این سامانه موشکی از ویژگی های ارتباطی همه جانبه ای بهره می برد و برای دقت بیشتر در هدف قرار دادن دشمن به طور پیوسته از اطلاعات و داده های رادار های جستجو گر جنگ افزار، رادار های نظارتی بر منطقه درگیری، هواپیما های بدون سرنشین و سیستم های نظارتی دوربرد دوربینی و مادون قرمز استفاده می کند.

سازمان توسعه و تحقیقات دفاعی کشور هند در همکاری اخیر خود با ارتش اسرائیل موفق شد تا این سامانه موشکی را به سیستم هدایت ماهواره ای مجهز کند که باعث می شود سامانه موشکی Pinaka با دقت نقطه زنی در ماموریت های آتی خود ایفای نقش کند.

نمونه های امروزی سامانه موشکی Pinaka در مقایسه با نمونه های اولیه شاهد پیشرفت های زیادی بوده اند، نمونه های امروزی Pinaka برد موثری ۶۵ کیلومتری داشته و صنایع نظامی کشور هند امیدوارند تا در آینده ای نزدیک برد موثر این سامانه موشکی را به ۱۲۰ کیلومتر افزایش دهند.

 


۹-سامانه پدافندی ضد موشک بالستیک PAD/AAD

 

 قدرتمند ترین جنگ افزار های ارتش هند (اشتری)


ارتش هند با رونمایی از اولین نمونه سامانه پدافندی ضد موشک بالستیک خود توانست تا نظر همه کارشناسان نظامی جهان را به سوی خود جلب کند؛ این سامانه از زمان آغاز به کار تا کنون بار ها مورد به روز رسانی قرار گرفته است.

سامانه پدافندی PAD/AAD در اولین آزمایشات میدانی توانست تا با موفقیت یک موشک بالستیک کوتاه برد را منهدم کند و طبق ادعای مقامات نظامی کشور هند، در مواقع نیاز می توان در کوتاه ترین زمان ممکن این سامانه را برای حفاظت از شهر های بزرگ در منطقه عملیاتی مستقر کرد. سامانه راداری Green Pine، سامانه موشکی PAD و سامانه موشکی AAD هسته مرکزی این سامانه پدافندی را تشکیل داده اند.

موشک های سامانه PAD با قابلیت پرواز در ارتفاع حداکثر ۸۰ کیلومتری و محدوده پوشش ۲۰۰۰ کیلومتری اش، ماموریت هدف قرار دادن موشک های بالستیکی که بیرون از جو زمین پرواز می کنند را بر عهده دارد و این در حالی است که وظیفه ردیابی و منهدم کردن موشک های بالستیک کوتاه برد بر عهده سامانه موشکی AAD است، موشک های سامانه AAD می توانند تا ارتفاعی ۳۰ کیلومتری از سطح زمین به پرواز در آیند و برد موثر این سامانه پدافندی ۲۵۰ کیلومتر اعلام شده است. سامانه پدافندی PAD/AAD برای هدف یابی و حرکت در سوی موشک های بالستیک از سامانه ناوبری INS و رادار های فعال استفاده می کند.


 

۸- خودروی زرهی پرتاب موشک ضد تانک NAMICA

 

قدرتمند ترین جنگ افزار های ارتش هند 


این خودروی زرهی موشک انداز به طور کامل توسط صنایع داخلی کشور هند تولید شده و هنوز اطلاعات کاملی در مورد قابلیت های آن در دست نیست. هسته اصلی این جنگ افزار از نسل سوم موشک های ضد تانک Nag نصب شده بر روی شاسی خودروی زرهی BMP-2 تشکیل می شود. مکعب شلیک گر موجود در این خودرو ۸ موشک Nag را در داخل خود جای داده و ۸ عدد دیگر از این نوع موشک ها به عنوان ذخیره توسط Namica حمل می شوند؛ وظیفه شناسایی تانک های دشمن نیز بر عهده سامانه دوربینی و مادون قرمز نصب شده در Namica است.

موشک های Nag از نوع Fire And Forget هستند، بدین معنی که می توانند پس از شلیک به صورت خودکار و بدون نیاز به سیستم هدایت گر مجزا قسمت های ضعیف تر بدنه تانک دشمن را شناسایی و مورد هدف قرار دهند و کلاهک انفجاری قدرتمند ضد تانک آنها می تواند زره به کار گرفته شده برای مقاوم سازی بدنه تانک ها را به راحتی شکاف دهد.

Namica در آزمایشات میدانی عملکرد درخشانی را به نمایش گذاشت و موفق شد علاوه بر روشنایی روز در تاریکی شب هم تانک های دشمن فرضی را از فاصله ۵ کیلومتری شناسایی و منهدم کند. تعداد انگشت شماری از کشور ها جنگ افزار های مشابهی را در اختیار دارند و این مسئله باعث اقتدار ارتش هند در درگیری های زمینی خواهد شد.

 


۷-هواپیمای P-8I NEPTUNE

 

قدرتمند ترین جنگ افزار های ارتش هند 


کشور هند با داشتن ۷۵۰۰ کیلومتر مرز آبی و صدها جزیره، مسئولیت دشواری را برای دفاع از تمامیت ارضی خود خواهد بر عهده دارد. مرز های آبی گسترده کشور هند، بهترین موقعیت برای استفاده از دشمن از زیر دریایی ها و ناوچه های جنگی است؛ البته ارتش هند از خطرات بالقوه و محیطی منطقه آگاه است و چاره ای را برای تهدیدات احتمالی اندیشیده و اینجاست که هواپیمای P-8I NEPTUNE پا به میدان می گذارد.

مهم ترین عاملی که باعث شد تا ارتش هند برای حفاظت از مرز های آبی خود از P-8 NEPTUNE استفاده کند مدت طولانی پرواز این هواپیما با هر بار سوخت گیری است، P-8I NEPTUNE قادر است تا پس از سوخت گیری مسافتی ۲۰۰۰ کیلومتری را برای رسیدن به منطقه عملیاتی پیموده، سپس به مدت ۴ ساعت در این منطقه به گشت و گذار و شناسایی و شکار زیر دریایی ها پرداخته و با مقدار سوخت باقی مانده اش ۲۰۰۰ کیلومتر دیگر هم تا رسیدن به آشیانه پرواز کند.

پلتفرم اصلی مورد استفاده برای تولید P-8I NEPTUNE یک هواپیمای مسافر بری بوده و این مسئله هزینه های لازم برای تعمیر و نگهداری این هواپیما را به حداقل رسانده است. P-8I NEPTUNE برای شناسایی ناوچه ها و زیر دریایی های دشمن از سیستم های راداری ای مانند رادار جست و جوی دوربرد و شناساگر مغناطیسی ناهمسانی استفاده می کند و از جمله برجسته ترین تجهیزات هجومی آن می توان به بهره گیری از ۸ اژدر از نوع MK-54 و ۴ موشک نیزه ای اشاره کرد.

 


۶- تانک T-90 BHEESHMA

 

قدرتمند ترین جنگ افزار های ارتش هند 


ارتش هند پیش از به کار گیری تانک های T-90، تعداد ۵۰۰۰ تانک T-55 و T-72 را در اختیار داشت و پس از تجهیز یکی از کشور های همسایه اش به تانک های T-80 و Abrams، به سرعت نسبت به خرید T-90 از کشور روسیه اقدام کرد.

این تانک روسی ۴۸ تن وزن دارد و می تواند ۳ سرباز را درون خود جای دهد. یکی از ویژگی های منحصر به فرد این تانک قابلیت شلیک موشک های ضد تانک توسط لوله اصلی آن است و از دیگر ویژگی های T-90 می توان به امکان کنترل از راه دور مسلسل اتوماتیک ۱۲٫۷ میلی متری آن از درون اتاق تانک اشاره کرد.

صنایع نظامی کشور هند تا حدی T-90 را مورد بهینه سازی قرار داده اند و پوشش سرامیکی ملقب به کانچان و لایه فوقانی ضد انفجاری اضافه شده به بدنه این تانک از جمله نتایج تلاش صنایع نظامی هند برای بومی سازی این تانک است. علاوه بر تغییرات مذکور ارتش هند با به کارگیری فناوری هایی از کشور های اسرائیل، فرانسه و سوئیس توانسته تا T-90 را مورد باز طراحی قرار دهد که نتیجه آن تولید تانکی به مراتب قوی تر از نمونه روسی آن است.

 


۵- ناو هواپیمابر INS VIKRAMADITYA و ناو شکن KOLKATA


ناو هواپیمابر INS VIKRAMADITYA و ناوشکن KOLKATA در جایگاه پنجم لیست قدرتمند ترین جنگ افزار های ارتش هند قرار گرفته اند؛ هر دوی آنها قدرتمند و به روز هستند و با همکاری یکدیگر ارتش هند را در برقراری امنیت آب های اقیانوس هند یاری می کنند.

 

 قدرتمند ترین جنگ افزار های ارتش هند

ناو INS VIKRAMADITYA، بزرگ ترین و جدید ترین ناو هواپیمابری است که ارتش هند تا به حال در اختیار داشته؛ این ناو ۴۵۰۰۰ تنی ظرفیت لازم برای حمل ۲۴ جنگنده MIG-29K و ۶ هلیکوپتر از نوع ضد زیر دریایی و یا هلیکوپتر های واکنش سریع را داراست.

این ناو به نوعی از سیستم ضد راداری ساخت کشور روسیه مجهز شده که باعث می شود اکثر رادار های به روز نصب شده بر روی هواپیماها از ردیابی و شناسایی آن عاجز باشند. INS Vikramaditya در حال حاضر هیچ گونه سلاحی ندارد؛ اما قرار است تا در آینده ای نزدیک به موشک زمین به هوای Barak-8 SAM مجهز گردد. Kolkata اولین ناو شکن مدرن موجود در ناوگان نیروی دریایی ارتش هند است؛ این ناو شکن به طور بومی طراحی و تولید شده و تاثیر زیادی در افزایش قدرت نیروی دریایی هند دارد.

 

 قدرتمند ترین جنگ افزار های ارتش هند

Kolkata همچنین اولین ناو شکن نیروی دریایی هند است که به رادار الکترونیکی فعال مجهز شده؛ این رادار همه کاره می تواند به عنوان یک سیستم واحد، جایگزین مناسبی برای تجهیزات راداری متعدد و مجزای نصب شده بر روی یک ناو شکن باشد.

اصلی ترین سلاح نصب شده در ناو شکن Kolkata از مجموع ۱۶ موشک ضد ناو و دوربرد BrahMos تشکیل می شود که به صورت عمودی شلیک شده و با سرعت فراصوت به سمت هدف حرکت می کنند. موشک های مذکور یکی از مرگبار ترین سلاح های موجود در ناو شکن های مدرن است که می تواند ناوگان دریایی دشمن موجود در شعاع ۳۰۰ کیلومتری Kolkata را هدف قرار دهد. ۸ موشک زمین به هوای Barak-8 با محدوده عملکرد ۹۰ کیلومتر، راکت انداز و اژدر های مخصوص زیر دریایی از دیگر تجهیزات هجومی موجود در این ناو شکن قدرتمند هستند.

 


۴- هواپیمای هشدار و کنترل هوایی PHALCON

 

قدرتمند ترین جنگ افزار های ارتش هند 


شاید نیروی هوایی ارتش هند کمی دیرتر از سایر نیروی های نظامی مطرح دنیا به فکر استفاده از هواپیما های هشدار و کنترل هوایی افتاده باشد، اما قطعا قوی ترین نمونه موجود در جهان را برای تجهیز نیروی هوایی اش انتخاب کرده است.

هواپیمای هشدار و کنترل هوایی PHALCON موجود در ناوگان نیروی هوایی ارتش هند در واقع همان هواپیمای ایلوشن-۷۶ روسی است که با نصب سامانه راداری اسرائیلی Elta EL/E-2090 به روز رسانی شده است. سامانه راداری مذکور از نوع رادار الکترونیکی فعال ۳۶۰ درجه بوده و در مقایسه با سیستم های راداری ای همچون E-3 از سرعت به مراتب بالاتری برخوردار است. از جمله ویژگی های برجسته Phalcon می توان به بهره گیری از سیستم های رادار گریز و ضد رادار گریز و تجهیزات جاسوسی الکترونیک اشاره کرد.

 


۳- زیر دریایی INS CHAKRA

 

 قدرتمند ترین جنگ افزار های ارتش هند


نیروی دریایی هند طی قرار دادی ۱۰ ساله، یک فروند زیر دریایی Akula II Class را از کشور روسیه اجاره کرد. در اختیار گرفتن این زیر دریایی ها برای اولین بار به نیروی دریایی ارتش هند اجازه داد تا برای پشتیبانی بیشتر از ناو شکن ها و ناو های هواپیما بر از زیر دریایی استفاده کند؛ INS CHAKRA نموه بهینه سازی شده ای از این زیر دریایی روسی است که مطابق با نیاز های نیروی های نظامی هند تجهیز شده است.

تجهیزات هجومی موجود در این زیر دریایی از مجموع ۳۶ اژدر و موشک های ضد ناو Klub تشکیل می شود. طبق اطلاعات در دسترس می دانیم که کشور هند برای در اختیار گرفتن یک فروند دیگر از این زیر دریایی با مقامات نظامی کشور روسیه وارد مذاکره شده و صنایع نظامی کشور هند قصد دارند تا زیر دریایی دوم را به موشک های عمود پرتاب BrahMos تجهیز کنند.

 


۲- موشک های BRAHMOS

 

 قدرتمند ترین جنگ افزار های ارتش هند


موشک های BRAHMOS معروف ترین جنگ افزار های ارتش هند را تشکیل می دهند؛ این موشک نتیجه پروژه نظامی مشترک میان صنایع نظامی هند و روسیه بوده و موشک BRAHMOS در واقع نمونه ای تقویت و به روز رسانی شده از پلتفرم موشکی Yakhont کشور روسیه است.

موشک های BRAHMOS طولی ۹متری و وزنی معادل ۳ تن دارند و در حال حاضر فقط در ناو های نیروی دریایی ارتش هند مورد استفاده قرار گرفته اند؛ موشک BRAHMOS اصلی ترین مولفه قدرت نظامی ارتش هند را تشکیل می دهد.

صنایع نظامی کشور هند در حال تلاش برای اصلاح این موشک و تولید نمونه ای سبک تر هستند تا جنگنده های SU-30Mki نیروی هوایی ارتش هند نیز بتوانند این موشک مرگبار را با خود حمل کرده و در عملیات های حیاتی از آن استفاده کنند.

 


۱- جنگنده SU-30Mki

 

قدرتمند ترین جنگ افزار های ارتش هند 


جنگنده SU-30Mki نماد نیروی هوایی ارتش هند در قرن ۲۱ ام است؛ این هواپیمای نسل ۴٫۵ دوربرد مانور پذیری حیرت آوری دارد و با بهره گیری از ویژگی های منحصر به فردش در انجام ماموریت های مختلف هوایی توانسته تا نام نیروی هوایی ارتش هند را بر سر زبان رقبای منطقه ای بیاندازد.

SU-30MKi در واقع نمونه ای از جنگنده SU-30MK کشور روسیه است که به منظور تطابق با نیاز های خاص نیروی هوایی ارتش هند به فناوری هایی گوناگونی از کشور های اسرائیل و فرانسه مجهز شده است.

هم اکنون ۲۷۲ فروند از این جنگنده در نیروی هوایی ارتش هند حضور دارند و این مسئله کشور هند را به بزرگ ترین مشتری خارجی این جنگنده روسی بدل کرده است.

برد پروازی این جنگنده بیش از ۴۰۰۰ کیلومتر بوده و قابلیت حمل تا ۸۰۰۰ تن موشک و بمب را دارد و به دلیل بهره گیری از رادار PESA Bars در مقایسه با جنگنده های موجود در ناوگان هوایی کشور های همسایه هند، بی رقیب محسوب می شود.

کارشناسان نظامی قدرت و قابلیت تهاجمی SU-30MKi را با مجموعه ای متشکل از ۲ فروند جنگنده MiG-29 در کنار ۲ فروند جنگنده Jaguar همسان می دانند. صنایع نظامی کشور هند در تلاش برای تجهیز این جنگنده به موشک های BRAHMOS و موشک های کروز هستند.


پهپادهای جیبی، چشمان تیزبین سربازها در میدان جنگ


برترین ها – ترجمه از سینا اشتری: ارتش کشور های مختلف سالهاست که از پهپاد ها و دیگر هواپیماهای بدون سر نشین برای کاربرد های جاسوسی و یا هجومی استفاده می کنند، اما تجهیز سربازان پیاده نظام به پهپاد های کوچکی که در جیب جای بگیرند چیزی شبیه به صحنه های دیده شده در یک فیلم تخیلی است.

ارتش کشور آمریکا در حال تلاش برای تحقیق و توسعه پروژه ای به نام SBS است که نتیجه آن تولید پهپاد هایی کوچک و سبک برای استفاده فردی سربازان خواهد بود .

 

 تجهیز سربازان آمریکایی به پهپاد های جیبی

هواپیما های بدون سر نشینی مانند Gray Eagle و Shadow سال هاست که وظیفه پایش لحظه به لحظه محیط درگیری و شناسایی عوامل دشمن را بر عهده دارند و از بالا از سربازان آمریکایی محافظت می کنند؛ اما گاها شرایطی به وجود می آید و یا محیط درگیری به گونه ای است که قابلیت های این هواپیما های بدون سرنشین، عملکرد قابل قبولی را به نمایش نمی گذارند. تجهیز سربازان پیاده نظام به پهپادی با ابعاد لازم برای جایگیری در یک جیب و نیز وزنی کمتر از ۱۵۰ گرم می تواند تاثیر زیادی در پیشرفت عملکرد نیروهای پیاده نظام داشته باشد.

 

 تجهیز سربازان آمریکایی به پهپاد های جیبی

سرباز در موقعیت های خطرناک و ناشناخته می تواند با استفاده از این پهپاد محیط منطقه جنگ را بررسی کرده و از خطرات و تهدیدات محیط خود آگاه شود. ارتش نروژ و انگلیس در این حوزه پیش قدم بوده اند و سربازان آنها بیش از ۴ سال است که از این پهپاد های شناسایی و جاسوسی استفاده می کنند.

 

 تجهیز سربازان آمریکایی به پهپاد های جیبی

ارتش آمریکا نیز با الهام گیری از ارتش کشور های نروژ و انگلیس به فکر تولید پهپاد هایی کوچک افتاده، اما به نظر می رسد فناوری های موجود هنوز با نیاز های لازم برای تولید پهپاد مورد نظر ارتش آمریکا تطبیق و همخوانی ندارد.

صنایع دفاعی کشور آمریکا پهپاد مناسب در این حوزه را پهپادی با وزن کمتر از ۱۵۰ گرم می دانند که بتوان آن را در یک جیب کوچک نیز جا داد و هدف از این ابعاد وکوچک و وزن پایین نیز سهولت سرباز در حمل این دستگاه است؛ همانطور که می دانید یک سرباز وسایل مختلفی را در حین انجام عملیات با خود حمل می کند و به همین دلیل صنایع دفاعی بیشینه وزن پهپاد مورد نیاز را ۱۵۰ گرم تعیین کرده اند.

 

 تجهیز سربازان آمریکایی به پهپاد های جیبی

صنایع دفاعی آمریکا زمان مورد نیاز برای شروع پرواز پهپاد را ۶۰ ثانیه عنوان کرده و معتقد است که این باتری این پهپاد باید انرژی مورد نیاز برای پرواز حداقل ۱۵ دقیقه ای آن را تامین نماید. پهپاد پروژه SBS صنایع دفاعی کشور آمریکا به یک دوربین مجهز خواهد بود که از فاصله ۱۵ الی ۲۵ متری قادر به شناسایی اجسامی با ابعاد یک انسان است و به دلیل استفاده از فناوری دید در شب می توان در عملیات های شبانه نیز از آن استفاده کرد.

از دیگر ویژگی های موجود در پهپاد های مذکور ارتش آمریکا می توان به مخابره همزمان تصاویر و قابلیت کنترل کردن آن از فاصله ای ۱ کیلومتری اشاره کرد. نیرو های پیاده نظام نروژی و نیز انگلیسی مدتی است که از پهپاد کوچکی به نام PD-100 Black Hornet استفاده می کنند؛ در واقع سربازان انگلیسی ۴ سال است که از این پهپاد در انجام عملیات در خاک کشور افغانستان بهره گیری می کنند.

 

 تجهیز سربازان آمریکایی به پهپاد های جیبی

ارتش آمریکا سعی کرده تا با استفاده از تجربیات ارتش های انگلیس و نروژ پهپادی با قدرت و امکانات بیشتری را طراحی کند که در عین حال به لحاظ اقتصادی نیز عملکرد بهینه تری داشته باشد. پهپاد PD-100 Black Hornet وزنی معادل ۱۸ گرم دارد که البته اگر وزن دسته کنترل کننده و صفحه نمایش را نیز به آن اضافه کنیم وزن کلی آن به ۱٫۳ کیلوگرم افزایش پیدا می کند.

باتری این پهپاد انرژی لازم برای پرواز ۲۵ دقیقه ای آن را تامین می کند؛ سرباز با استفاده از یک دسته کنترل کننده و دقیقا مانند یک بازی کامپیوتری آن را کنترل می کند و تصاویر دریافتی این پهپاد به صورت زنده به یک صفحه نمایش تاشو که بر روی سینه سرباز نصب شده است مخابره خواهد شد.

 

 تجهیز سربازان آمریکایی به پهپاد های جیبی

علاوه بر کنترل زنده پهپاد، سرباز می تواند مسیری را برای آن تعیین کرده و به پهپاد فرمان دهد تا به صورت خودکار در مسیر تعیین شده پرواز کند؛ این ویژگی باعث افزایش عملکرد سرباز در شرایط عملیاتی خواهد شد. یکی از محدودیت های موجود در به کار گیری پهپاد PD-100 Black Hornet مربوط هزینه های بالای تولید آن است، این پهپاد ها به صورت دست ساز تولید می شوند و این امر باعث شده تا هزینه تولید ۱۶۰ دستگاه از این پهپاد به ۳۰ میلیون دلار برسد.

صنایع دفاعی آمریکا در حال بررسی راه ها و فناوری هایی است تا به کمک آنها بتواند قیمت تمام شده این پهپاد را تا حد مطلوب و به صرفه کاهش دهد، پهپاد کوچک تولید کشور آمریکا نمونه ای به روز رسانی شده از PD-100 Black Hornet خواهد بود که علاوه بر پشتیبانی از ویژگی های و امکانات بیشتر، هزینه کمتری دارد.